Wybacz i … zostaw wspomnienie

admin — Wed, 30 Dec 2009 19:48:34 +0000

Wiele się mówi o przebaczeniu winowajcy i … brak propozycji jak to zrobić.
Psychologia zostawia to kościołom, a kościoły… za pieniądze dają nawet odpust zupełny grzechów, co skutecznie pomaga krzywdzicielom a ofiary pozostawia same sobie, nawet chwaląc cierpienie, które je zatruwa.
Najczęściej spotykam się z postawą : no dobrze, jeśli to mnie uleczy – wybaczę, ale nigdy nie zapomnę.
To nie jest żadne wybaczenie, noszenie w sobie pamięci doznanych krzywd ZAWSZE obciąża pamiętliwą osobę i może nawet doprowadzić do komplikacji zdrowotnych.
Widzimy dziś ludzi zanurzonych w stanie ofiary, pielęgnujących traumatyczne wspomnienia, wciąż dokarmiających doznane krzywdy. Ci ludzie nawet nie są świadomi, że sami siebie krzywdzą. Karmią się cierpieniem, upokorzeniem, bólem i często chęcią zemsty.
Ten, który skrzywdził jest wolny i nawet nie wie co taka ofiara czuje, bo on już wymazał ze swoich wspomnień to doświadczenie.
Zobacz jak to jest z gwałtem. Gwałciciel jest przekonany, że zrobił swej ofierze dobrze – on nie cierpi. A ofiara … nie raz całe życie niesie ze sobą traumę. Oddaj oprawcę sprawiedliwości na przykład sądowej i wybacz, dla własnego dobra zapomnij i żyj teraz i radośnie – jesteś tego wart.
Mówię do tych, którzy mozolnie tarmoszą w sobie trujące wspomnienia : kochani, nieświadomie, staliście się sami dla siebie katem !!!
Żyjecie w ustawicznej traumie, która truje tylko was samych i nieustannie wybucha na widok oprawcy. Zastanówcie się czy warto tracić bezcenną chwilę teraz na dokarmianie starych krzywd. Potraktuj te wspomnienia jak ból zęba – usuń to z siebie. Też boisz się bólu u dentysty, jednak po zabiegu szybko rany się goją a ból już nie wraca. Tylko tak widok krzywdziciela już nie będzie miał władzy nad wami. Bez prawdziwego wybaczenia, wyrwania z siebie tych trucizn, będziesz ciągle nieświadomym niewolnikiem tego krzywdziciela.
Wybaczenie jest procesem, który zaczyna się od wyrażenia złości, nigdy na początku – nie tłum więc swojej złości i pozwól jej wypłynąć.
Ten proces nie jest łatwy. Trzeba sobie pozwolić na konfrontację z doznaną krzywdą wywołaną przez drugą osobę. Jak ponownie wejdziesz w ten ból, pozwól sobie na wykrzyczenie lub opisanie tych emocji, bez cenzury, bez świadków. Warto do tego dodać ruch jak przykładowe rąbanie drzewa, szalony taniec, bieg .. lub cokolwiek podobnego.
Kiedy poczujesz, że już wszystko z ciebie uszło … dopiero wtedy jest dobry moment na prawdziwe wybaczenie.
Ale to jeszcze nie koniec procesu. Teraz trzeba ponownie zobaczyć całą sytuację z nowym zrozumieniem. Trzeba zostawić „co on/a mi zrobił/a ….” i zrozumieć, że wszystko czego doświadczyłeś jest tylko twoim wyborem! Trudno uwierzyć jednak to prawda. Tak, tak – nikt z zewnątrz nie ma wpływu na twoje emocje, tylko Ty możesz je uruchomić lub nie. Zobacz, jeśli drugi człowiek mówi coś do mnie obelżywego, to świadczy tylko o tym człowieku. Dopiero jak przyjmę te słowa do siebie (zgadzam się lub zaprzeczam) – wtedy ruszają we mnie emocje.
Tak kochani, to jest trudny etap, na którym trzeba wziąć odpowiedzialność za własne życie, a większość z nas boi się tego i to bardzo.
Jak już przebrniemy ten trudny etap … otwiera się przed nami inna perspektywa. Wtedy widzimy wyraźnie, widzimy jak bardzo sobie szkodziliśmy nosząc toksyczne wspomnienia, sami będąc dla siebie katem. To też trzeba sobie wybaczyć. A co z naszym krzywdzicielem? Zostawmy go swemu losowi, pewnie odgrywa własną rolę przed kolejną ofiarą …
Już czas rozerwać ten zaklęty krąg, czas oddać energię „ofiary” i pozwolić jej powrócić do właściciela. Już czas być wolnym od kajdan wspomnień delektować się świeżością życia tu i teraz.
Warto włożyć w ten proces całą determinację by uzyskać uwolnienie ze szpon pamiętliwości. Mnie się udało, uda się również Tobie.
Jeśli będziesz miał kłopot z zastosowaniem tego procesu … poszukaj kogoś komu się już udało i proś o pomoc. Bądź pewien – nadejdzie.
Wszystkim utrudzonym z całego serca życzę odwagi i determinacji potrzebnych do przejścia tego procesu i uwolnienia się z kajdan przeszłości własnoręcznie trzymanych.
Z miłości mego serca do Twego
Hania

Źródło: http://homoseparatus.blogspot.com/

Przebacz i żyj dalej

admin — Mon, 09 Nov 2009 18:47:45 +0000

Kiedy serce krwawi trudno jest się cieszyć. Ciężko jest być szczęśliwym kiedy przeszłość ciągle Ci towarzyszy.

Jeżeli Cię ktoś zranił w przeszłości wybacz i jemu i sobie. Wybaczenie oczyści duszę z negatywnych uczuć.

Dzięki oczyszczeniu umysłu i ciała będziesz w stanie rozwinąć skrzydła i żyć na nowo.

Nie noś w sobie urazy, która Cię pali jak drzazga.

Przebaczyć jest trudno. Jednak tylko przebaczając uwolnisz siebie od złych wspomnień. Może masz jeszcze stare zdjęcia?

Wyrzuć, te z nich, które niosą z sobą bolesne przesłanie. Zachowaj te, które uwieczniają miłość, radość, szczęście. Zostaw te, które pomogą Ci utrwalić pogodne i dobre wspomnienia.

Jeżeli masz ochotę spalić stare zdjęcia zrób to. Popiół ma oczyszczającą moc.

Wraz z kolejnym spalonym świadectwem przeszłości wyobraź sobie, jak ulatuje z Ciebie cała złość, nienawiść i żal.

Wyobraź sobie, jak to puste miejsce wypełnia uczucie miłości i dobroci, wszechogarniającego szczęścia.

Poczuj, jak dzięki przebaczeniu uzdrawiasz siebie i swoje obecne relacje. Jak oczyszczasz je z nalotu przeszłości.

Aby łatwiej Ci było przebaczyć przeczytaj poniższe strofy. Wyobraź sobie, że mówi je ta osoba, która zadała Ci ból.

„Uwierz, że żałuję”

Nie ma Cie , to wszystko moja wina

Nie ma Cie, już nie wesoła ma mina

Gdy byłaś obok słowa oszczędzałem

spojrzeń w oczy i pocałunków się bałem.

Miłość po wieczność - to Ci obiecałem

słowa nie dotrzymałem, przyznaje, łkałem…

Za późno już na te słowa, wcześniej pomyśleć mogłem

wcześniej nim Twoje złote serce zawiodłem.

Potrzebowałaś ciepła słów , serca urazu nie chowającego

zaprzepaściłem tą szansę przez moje chaniebne ego.

Zostane w wiecznym bólu a Ty będziesz boginią moją

zawsze od teraz gdy zamknę oczy ujrzę twarz Twoją

wiatr będzie pachniał Twoimi włosami

w imię Twego dobra pójdę w zatarg z bogami.

Miałem przy sobie żywe złoto, miłość w najczystszej postaci

lecz nie widziałem tego złota, ktoś inny się nim bogaci.

Wybacz, że serce Twe zawiodłem, oczekiwań nie spełniłem

we własnej pysze się zatopiłem i zgubiłem.

Dziś wiem , że jestem potworem, chcę cierpieć myśląc wiecznie o Tobie

Tak bardzo żałuję, że nie mówię Ci tego w oczy, tylko piszę te słowa na eiobie…*

Czujesz się teraz lepiej?

Jeżeli wyzbyłeś/wyzbyłaś się urazy otwórz się na świat dookoła. Zauważ bliskie i przyjazne Ci osoby. Kochaj. Dziel się tym uczuciem. Wyobraź sobie, że to, co dajesz otrzymujesz w zamian. Teraz Twojemu życiu towarzyszyć będzie już tylko budująca miłość i spełnienie. Partner, którego kochasz i który Ciebie kocha. W Twoim związku pełno jest miłości i bliskości. Jesteś szczęśliwa/Jesteś szczęśliwy.

Autor tekstu Jolanta Valentin

*) Autor wiersza – Daniel Rusin. Źródło tekstu – Eioba. Tekst został zamieszczony za zgodą autora.

Zdjęcie obok: Tom Spitznas, www.sxc.hu

Partnerstwo » Wybaczenie

Wybacz i … zostaw wspomnienie

Przebacz i żyj dalej

„Uwierz, że żałuję”

Nie ma Cie , to wszystko moja wina

Nie ma Cie, już nie wesoła ma mina

Gdy byłaś obok słowa oszczędzałem

spojrzeń w oczy i pocałunków się bałem.

Miłość po wieczność - to Ci obiecałem

słowa nie dotrzymałem, przyznaje, łkałem…

Za późno już na te słowa, wcześniej pomyśleć mogłem

wcześniej nim Twoje złote serce zawiodłem.

Potrzebowałaś ciepła słów , serca urazu nie chowającego

zaprzepaściłem tą szansę przez moje chaniebne ego.

Zostane w wiecznym bólu a Ty będziesz boginią moją

zawsze od teraz gdy zamknę oczy ujrzę twarz Twoją

wiatr będzie pachniał Twoimi włosami

w imię Twego dobra pójdę w zatarg z bogami.

Miałem przy sobie żywe złoto, miłość w najczystszej postaci

lecz nie widziałem tego złota, ktoś inny się nim bogaci.

Wybacz, że serce Twe zawiodłem, oczekiwań nie spełniłem

we własnej pysze się zatopiłem i zgubiłem.

Dziś wiem , że jestem potworem, chcę cierpieć myśląc wiecznie o Tobie

Tak bardzo żałuję, że nie mówię Ci tego w oczy, tylko piszę te słowa na eiobie…*

Daniel von R