W niecałe pól roku po ślubie coś przestało funkcjonować. Krótko po tym znajomych zszokowała wiadomość o ich rozwodzie. Byli taką zgraną parą – dziwili się.

***

Artur był spokojnym uczniem. Wykonywał zadane mu prace domowe, miał dobre stopnie. Dobrze się dogadywał z innymi dziećmi w klasie. Czasem zapraszał znajomych do siebie do domu. Nigdy wtedy nie było tam rodziców. Kiedy był w szkole średniej nie pił, nie palił. Jego rodzice byli szanowani wśród lokalnej społeczności.
Po maturze uczniowie wybierali kierunki studiów, Artur postanowił, że rozpocznie naukę w innym mieście ponad 200 km od swojego rodzinnego domu. Nie byłoby w tym nic dziwnego gdyby nie fakt, że Artur już nigdy do domu nie wrócił.

Rodzice wiedzieli, że żyje. Raz na jakiś czas przychodziła do nich korespondencja – był u nich cały czas zameldowany. Dowiedzieli się z niej, że raz miał problemy z kredytem, a po kilku latach, że ma nieślubne dziecko. Syna jednak nigdy więcej nie zobaczyli.

***

Co spowodowało, że historie tych osób potoczyły się w ten sposób?

Paulo Coelho napisał kiedyś:

„Jeśli coś kochasz, puść to wolno. Jeśli wróci – jest Twoje. Jeśli nie – nigdy Twoje nie było.”

Im bardziej jeden człowiek stara się zatrzymać drugiego przy sobie, tym bardziej druga osoba chce uciec. Pojawiają się pytania: Czy masz do mnie brak zaufania? Dlaczego ciągle traktujesz mnie, jak małe dziecko i ciągle chcesz kontrolować wszystko, co robię?

Kiedy miłość jest tak zaborcza, że przeradza się w chorą zazdrość partner czuje się, jak w potrzasku. Kocha, ale uczucie drugiej osoby sprawia, że brakuje mu powietrza. Po miesiącach, bądź latach zamiast budować związek zastanawia się jak odzyskać wolność.

Prawdziwa miłość nie potrzebuje klatki.

Powodzenia

Jolanta

Mądre szczęśliwe życie.
Jak być szczęśliwym człowiekiem, który z łatwością rozwiązuje problemy, jakie życie stawia mu na drodze?

„Polecam książkę jako prezent dla młodych małżonków. Znajdą drogę do celu. Bez lektury – to nie jest możliwe! ”

Grzegorz Grefkowicz, właściciel drukarni cyfrowej

Więcej

Sztuka przyciągania ludzi
Złote zasady zdobywania przyjaciół, którzy zawsze będą Cie wspierać.

Dzięki tej publikacji:

poprawisz swoje kontakty z ludźmi, zyskasz przyjaciół oraz sukcesy zawodowe, zwiększysz poczucie własnej wartości i staniesz się lepszym człowiekiem.

Więcej

Współcześnie możemy sami decydować o tym kogo chcemy poślubić, bądź teź nie. Możemy zdecydować się na życie w formalnie zawartym związku, albo i w nieformalnym.

Jednak, czy zawsze dobrze korzystamy z daru wolnego wyboru?

Pary kojarzone przez rodziny nie zawsze były nieszczęśliwe. Wspomniana wyżej MariaTeresa bardzo kochała swojego męża.

Możność decydowania o sobie jest dużą odpowiedzialnością daną w ręce ludzi. Odpowiedzialnością za życie swoje, partnera i potomstwa.

Hollywodzkie filmy propagują pójście za głosem serca i romantyzm. Nie ważne czy partner ma pieniądze na utrzymanie rodziny, albo przynajmniej predyspozycje do znalezienia pracy, bądż założenia firmy. Najwazniejsze jest to, że potrafi w jedną noc zawrócić w głowie drugiej osobie.

Ile obecnie zakładanych jest rodzin, które po kilku latach, ba nawet miesiącach się rozpadają. Ile jest nieszczęśliwych małżeństw zawartych pod wpływem chwili, zauroczenia. Takich, które po jakimś czasie zaczynają się dziwić, co ich w partnerze pociagało. Są akty przemocy w dobrowolnie zawartych małżeństwach. Kiedy w czasie podejmowania poważnej decyzji na całe życie przymnkęlo się oko na drobne mankamenty partnera.

Decydując się na związek warto być świadomym idącym za tym konsekwencjom. Zastanów się, co Cię w partnerze pociąga. Co oceniasz za jego pozytywną stronę. Zastanów się jaki Twój partner być powinien. Jakie masz oczekiwania, plany i cele na przyszłość. Kiedy masz to wszystko przejrzyj swoje listy i podziel je na rzeczy, które są związane z tu i teraz i na te, które będą ważne w przyszłości. Przykładowo tu i teraz to to , jak się wyglada. Talia osy,mocne bicepsy. Do rzeczy ważnych na przyszłość zaliczyć można poczucie humoru i to, że jesteście ze sobą w stanie rozmawiać na rożne tematy.

Związek powinien mieć swoj fundament. Powinien być zbudowany na czymś stabilnym, co da podstawy pod jego długoletnie funkcjonowanie. Warto swoje decyzje opierać na rzeczach ważnych w dłuższej perspektywie czasu oraz na swoich oczekiwaniach i potrzebach. Związek oparty na dobrych podstawach przyniesie szczęście tworzącej je parze. A czyż nie po to się pobieramy, by być szczęśliwymi?

Jolanta

—

MY – czyli jak być razem

Praktyk udanego, 40-letniego związku podpowie Ci, co robić, aby Twoje relacje z partnerem oraz najbliższymi Ci osobami były trwałe i szczęśliwe.

„Książka ta spowodowała trwałe zmiany w naszym związku.”

Jakub Koralewski

Więcej

Udane wesele.
Jak profesjonalnie i tanio przygotować wesele, które zachwyci Waszych gości? Organizacja wesel w praktyce.

„Bardzo polecam książkę!!!! jestem na samym początku przygotowań do ślubu… i ta książka uświadomiła mi o ilu rzeczach jeszcze zapomniałam… a i poddała ciekawe pomysły na rozwiązanie wielu trapiących spraw….. naprawdę WARTO!”

Więcej

• szczęśliwe
• nieudane
• czy też rozpadnie się w ciągu czterech lat.

Eksperymentu dokonał dr John Gottman. Jak się okazało – dla dobrego pożycia nie liczą się romantyczne wyjazdy, czy drogie prezenty. Ale codzienne okazywanie sobie troski i opieki.

Szczęśliwe pary to te, które 5 razy częściej okazują pozytywny stosunek do partnera niż negatywny.
Pozytywny stosunek przejawiał się w z pozoru tak banalnych czynnościach, jak:

• odkładanie pilota, gdy partner przekroczył próg domu
• pozytywny ton w czasie rozmowy przez telefon z partnerem
• pytanie o to, co partner robił tego dnia
• przychodzenie do domu na czas, albo informowanie partnera o tym, kiedy wróci

Istotne w związku dwojga ludzi jest docenianie pozytywnych cech partnera. NIe chodzi tutaj o to, co zrobił dobrze, ale o to jaki jest. Że ma przyjemny głos, delikatny dotyk.

Chcąc cieszyć się szczęśliwym związkiem obdarowuj partnera miłymi, małymi gestami. Zacznij od uśmiechu na dzień dobry.

Życzę Ci szczęścia w miłości

Jolanta

—

MY – czyli jak być razem

Praktyk udanego, 40-letniego związku podpowie Ci, co robić, aby Twoje relacje z partnerem oraz najbliższymi Ci osobami były trwałe i szczęśliwe.

„Książka ta spowodowała trwałe zmiany w naszym związku.”

Jakub Koralewski

Więcej

Mądre szczęśliwe życie.
Jak być szczęśliwym człowiekiem, który z łatwością rozwiązuje problemy, jakie życie stawia mu na drodze?

„Polecam książkę jako prezent dla młodych małżonków. Znajdą drogę do celu. Bez lektury – to nie jest możliwe! ”

Grzegorz Grefkowicz, właściciel drukarni cyfrowej

Więcej

Kiedy czule pieścisz partnera – mówisz mu tym samym – „kocham Cię”. Dotyk wpływa pozytywnie na ciało i duszę. Osoba dotykana rozkwita. Dotyk mówi, że akceptujesz partnera, że Twoje uczucie do niego ciągle trwa. Partner czuje, że go szanujesz.

Dotyk pozytywnie wpływa na partnera będącego w dużym stresie.
Kto żyje w stresie ten ma mało czasu na czułość. Myśli krążą wokół obowiązków. Pod wpływem stresu dochodzi do bolesnego napięcia mięśni. Dobrym sposobem na rozluźnienie napiętych mięśni jest masaż.
Rozpocznij od masażu dłoni, potem wymasuj ramię. Zapal pachnącą świecę. Włącz muzykę.

Wystarczy tak niewiele, by wyczarować w zasypanym śniegiem domu romantyczną i miłą atmosferę.

Dotyk ma wpływ na jakość i długość Twojego życia:

Czy wiesz, że według badań dokonanych przez towarzystwa ubezpieczeniowe jeden pocałunek rano przed wyjściem z domu drastycznie obniża ryzyko wypadku w drodze do pracy.
Według naukowców kochające się osoby, które nie szczędzą sobie objęć i pocałunków żyją średnio o 5 lat dużej od osób, które nie są całowane.

Dotyk jest ważnym elementem życia – obdaruj nim partnera

Jolanta

—

Arkana seksu – ekstaza i jedność

Poznaj arkana seksu, dzięki którym wzmocnisz swój związek i doznasz wielu przyjemności.

Książka ciekawa…Dużo wnosi w życie erotyczne, urozmaicając je i powodując, że seks staje się naprawdę ciekawy…

Golicz Monika

Więcej

Rutyna w związku

Poznaj 52 skuteczne i sprawdzone sposoby, które sprawią, że rutyna zniknie z Twojego związku.

Więcej

—

Tutaj właśnie tkwi źródło wielu nieporozumień i konfliktów. Zdarzają się osoby, które bez przerwy szukają i nigdy nie kończą pierwszego etapu.
A może jednak z tym bym miała lepiej? A może ta byłaby lepsza?

Nie wolno tak myśleć i nie można tak mówić — przede wszystkim dlatego, że obraca się to przeciwko nam. Jeżeli nie wkładamy energii w budowanie związku, tylko ciągle koncentrujemy się na etapie wyboru, wówczas nie stwarzamy sprzyjającej atmosfery do jego tworzenia.

Ciekawe przykłady, potwierdzające tę teorię, można znaleźć w kulturach, w których małżeństwa kojarzone są przez rodziców, często bez żadnej możliwości głosu zainteresowanych.

Pierwszy etap w ogóle nie istnieje — a co za tym idzie — nie można do niego powrócić. Na dodatek „klamka zapada” w sposób dość drakoński, jeśli rozwody są niemożliwe. Znam parę pochodzącą z Indii, gdzie rodzice dobierają partnerów. Mimo że mieszka ona w Kanadzie, małżonkom do głowy nie przychodzi, że mogliby się rozwieść. Poznali się w dniu ślubu i zostało im powiedziane, że mają być małżeństwem, więc nim są. Nawet nie zdawali sobie sprawy, że mogłoby być inaczej i że ktoś brutalnie odebrał im prawo samostanowienia. W sytuacji, w której byli przekonani, że nie ma innego wyjścia, koncentrowali się na tym, żeby to małżeństwo było dobre. I jest.

Nie ma odwrotu

Jak widać, nawet w tak okrutnej sytuacji („okrutnej” być może tylko z punktu widzenia ludzi przyzwyczajonych do swobodnego decydowania o tym, kogo poślubiają) przekonanie o nieodwracalności
małżeństwa jest bardzo pozytywne. Skutek tego nastawienia jest taki, że skupiam się na tym, co można zrobić, aby związek był udany i żebym ja był w nim szczęśliwy — a nie na wątpliwościach, czy dobrze wybrałem. To na pewno pomaga.

Jest z pewnością wiele szczęśliwych małżeństw, które zawarte były na zasadzie umowy rodziców, a potem okazało się, że młodzi zostali doskonale dobrani. I odwrotnie — istnieją małżeństwa zawierane pod wpływem gorącej i wielkiej miłości, które się potem bardzo szybko rozpadają, bo partnerzy nie mogą się zrozumieć i ciągle szukają tego „idealnego”.
Właśnie to nastawienie (czy precyzyjniej, brak przestawienia z szukania na budowanie) jest czynnikiem rozbijającym. Brak zrozumienia konieczności tej zasadniczej zmiany postawy, której wymaga budowanie swojego związku, jest dość dziecinny i na pewno częściowo wynika z niewiedzy na ten temat. Jest to
przejaw niedojrzałości życiowej, z której wielu ludzi zupełnie nie zdaje sobie sprawy. Trzeba uświadamiać sobie, że jeśli wszedłem w związek, to jest to mój związek. W tej sytuacji dobrze jest sobie powiedzieć: ja jestem w 100% odpowiedzialny za mój związek, nie w 50, 80 ani nawet nie w 99 — tylko w 100, bo jest to właśnie mój związek. Wszystko, co się w nim dzieje, zależy ode mnie.

Artykuł to fragment książki ” My, czyli jak być razem”. Tadeusza Niwińskiego

Zarejestruj się do Newslettera i pobierz 59 stronicowy, darmowy fragment książki.

—

MY – czyli jak być razem

Praktyk udanego, 40-letniego związku podpowie Ci, co robić, aby Twoje relacje z partnerem oraz najbliższymi Ci osobami były trwałe i szczęśliwe.

„Książka ta spowodowała trwałe zmiany w naszym związku.”

Jakub Koralewski

Więcej

Mądre szczęśliwe życie.
Jak być szczęśliwym człowiekiem, który z łatwością rozwiązuje problemy, jakie życie stawia mu na drodze?

„Polecam książkę jako prezent dla młodych małżonków. Znajdą drogę do celu. Bez lektury – to nie jest możliwe! ”

Grzegorz Grefkowicz, właściciel drukarni cyfrowej

Więcej

Czy wiesz, co powinieneś wziąć pod uwagę dokonując wyboru?

Wyboru dokonaj mądrze. Od niego będzie zależeć Twoje szczęście.

Gdy decyzję chcesz podjąć na całe życie zastanów się:

- co to jest partnerstwo oraz

- „przetestuj” możliwe osoby.

Dobrym sposobem na szczęśliwy związek jest podział swojego życia na etap przed partnerstwem i ten będący partnerstwem.

Aby dokonać dobrego wyboru, należy przede wszystkim poznać samego siebie i swoje potrzeby. Pierwszy etap to czas poszukiwania. To czas podróżowania i poznawania ludzi. „Testowania”. Warto spędzić dużo czasu na szukaniu partnera. po to, by wybrać tego opowiedniego.

Jak tego dokonać?

Zobacz poniższy film:

Więcej o Tadeuszu Niwińskim i o jego publikacji dowiesz się tutaj

—

MY – czyli jak być razem

Praktyk udanego, 40-letniego związku podpowie Ci, co robić, aby Twoje relacje z partnerem oraz najbliższymi Ci osobami były trwałe i szczęśliwe.

„Książka ta spowodowała trwałe zmiany w naszym związku.”

Jakub Koralewski

Więcej

Mądre szczęśliwe życie.
Jak być szczęśliwym człowiekiem, który z łatwością rozwiązuje problemy, jakie życie stawia mu na drodze?

„Polecam książkę jako prezent dla młodych małżonków. Znajdą drogę do celu. Bez lektury – to nie jest możliwe! ”

Grzegorz Grefkowicz, właściciel drukarni cyfrowej

Więcej

Codziennie podobny poranek i wieczór. Dokładnie podzielone obowiązki. Wiecie kto wynosi śmieci, kto gotuje, zmywa.

Uczucie też przybladłe w codziennej bieganinie.

Tymczasem wystarczy kilka drobnych rzeczy, by związkowi dodać ikry:

Na pewno czasem robicie listy zakupów czy spraw do załatwienia, zostawiacie sobie jakieś polecenia: “Odgrzej obiad!”, “Sprawdź wodomierz!”, “Wstaw pranie!”.
Karteczki stają się bezosobowe, zimne, rozkazujące. A wystarczy przecież dodać do treści takiej kartki rysunek kwiatka, serduszka czy uśmiechniętej buzi. Można też na koniec napisać po prostu: “Życzę Ci miłego dnia!” albo dwa najprostsze i najważniejsze słowa: “KOCHAM CIĘ!”
Możecie też litanię spraw do zrobienia zakończyć czymś miłym i niespodziewanym – na przykład:
* …
* wynieś śmieci
* nakarm kota
* powiedz mi, że mnie kochasz :*
Tak samo można zrobić z listą zakupów:
* …
* chleb
* masło
* wino na naszą dzisiejszą romantyczną kolację we dwoje
Takie zakamuflowane zaproszenie na wspólny wieczór będzie na pewno dla niego/niej bardzo miłe i ekscytujące.

Albo:

Większość par kontaktuje się między sobą w ciągu dnia pracy – żeby przypomnieć o jakichś zakupach, odebraniu butów od szewca czy z informacją, że dziś trzeba w pracy zostać dłużej i “druga połówka” ma nie czekać z obiadem.

Proponuję dołączać do tych informacji jakieś czułe słówko.

A najlepiej będzie, jeśli poświęcicie minutę na wysłanie esemesa z informacją, że kochacie i tęsknicie. Jeśli oboje w ciągu dnia pracy korzystacie z Internetu – wyślijcie sobie jakąś wirtualną kartkę albo napiszcie maila, w którym podzielicie się jakąś usłyszaną właśnie anegdotą czy zaobserwowaną zabawną sytuacją.

Oczywiście nie namawiam nikogo do wymigiwania się od obowiązków służbowych! Maila możecie wysłać w czasie przerwy śniadaniowej, a esemesa w trakcie czekania, aż zagotuje się woda na kawę czy nawet… w czasie wycieczki do łazienki

Możecie też wykonać króciutki telefon.
Posiadającym talenty wokalne podpowiadam – możecie ukochanemu/ukochanej zaśpiewać jak Stevie Wonder:

“I just called to say I love you
I just called to say how much I care
I just called to say I love you
And I mean it from the bottom of my heart!”

Albo:

Kiedyś, na początku związku, mówiliście sobie nawzajem, że się kochacie, niektórzy z Was przyrzekli sobie tę miłość w Urzędzie Stanu Cywilnego lub w kościele. I teraz jesteście pewni, że to drugie doskonale wie, że ma Waszą miłość.

Nie mówicie więc już sobie o swojej miłości i nie słyszycie o niej od partnera/partnerki. A przez to zaczynacie się czuć tak, jakby ta miłość była przez to słabsza lub nawet, że już jej nie ma, że się wypaliła.

Spróbujcie to naprawić! Mówcie sobie, że się kochacie (na przykład kończąc rozmowę telefoniczną) i piszcie to (nawet jako dopisek na liście zakupów).

Witajcie się tymi słowami rano i mówcie je sobie na dobranoc. Zawsze przypominajcie sobie o swojej miłości po kłótni, a najlepiej w trakcie albo jeszcze i przed. Czasem te słowa mogą rozładować napięcie między ludźmi. “Nie kłóćmy się, przecież tak bardzo się kochamy, nie warto psuć tego kłótniami!” - takie zdanie pomoże uniknąć wielu kłopotów.

Nie wstydźcie się tych słów! Może i mówienie sobie słodkich słówek jest sentymentalne i niemodne, ale przecież wypowiadacie te słowa dla siebie, a nie dla świata! Liczą się Wasze uczucia, Wasza miłość. I naprawdę nieważne jest, co sądzą o tym inni

Po więcej pomysłów na podgrzanie uczuć i wyjście z rutyny zajrzyj tutaj

Jolanta

—

Rutyna w związku

Poznaj 52 skuteczne i sprawdzone sposoby, które sprawią, że rutyna zniknie z Twojego związku.

Bardzo wartościowa i praktyczna książka. Sporo fajnych pomysłów dla par.

Marcin

Więcej

Arkana seksu – ekstaza i jedność

Poznaj arkana seksu, dzięki którym wzmocnisz swój związek i doznasz wielu przyjemności.

Książka ciekawa…Dużo wnosi w życie erotyczne, urozmaicając je i powodując, że seks staje się naprawdę ciekawy…

Golicz Monika

Więcej

By zyskać miłość … wypełnij się nią, aż staniesz się magnesem.

Charles Haanel

Sławny producent filmowy bezskutecznie szukał partnerki. Pragnął miłości, a jednocześnie nie robił dla niej miejsca w swoim życiu.

Już u starożytnych Chińczyków istniała koncepcja wewnętrznego połączenia wszystkich rzeczy.  Koncepcja mówiąca o tym jak postępować, by cieszyć się dostatkiem, tego czego się pragnie. Według tej koncepcji osoba szukająca partnera powinna jeszcze będąc sama zrobić mu świadome miejsce w swoim życiu. Powinna się zachowywać tak, jakby partner miał za chwilę przyjść do jej domu.

Przejawia się to w spaniu po „swojej stronie” łóżka, w podwójnych meblach – np. stolik i lampka nocna. Sypialnia powinna być tak zorganizowana, by przyszły partner miał miejsce na położenie swoich ubrań.

Kiedy osoba samotna rozstała się z długoletnim partnerem powinna zrobić w swoim życiu porządki, by przygotować się na nowy związek.

Otwarcie się na nowy związek powinno przejawiać się w odrzuceniu pamiątek dawnego związku – starych zdjęć, biletów do kina, programów spektakli, które były wspólnie oglądane.  Jeśli związek trwał długo wymienić należy też łóżko.

Dr. John Gray, autor książki „Mężczyźni są z Marca, a kobiety z Wenus” mówi:

Stajesz się rozwiązaniem dla samego siebie. Nie wskazuj na drugą osobę, mówiąc: „Teraz jesteś mi coś winien i powinieneś dać mi więcej”. Zamiast tego daj sobie więcej.  Spożytkuj czas na to, by dać sobie, i w pewnym sensie wypełnić siebie po brzegi, byś mógł dawać w nadmiarze.

Oznacza to, że nawet będąc już w związku z drugą osobą nie można być nastawionym na ciągłe branie. Kiedy czujesz się źle tylko Ty sam możesz zmienić swoje samopoczucie na lepsze.Nie Twój partner, ale Ty sam. Jeśli chcesz od drugiej osoby miłości, obdarz ją najpierw miłością.

Stąd ważne, byś dbał o siebie. O swoje dobre samopoczucie, o swoją radość. Im więcej ciepłych uczuć będziesz mieć w sobie tym więcej będziesz w stanie dać im innym oraz więcej otrzymać w zamian.

Kiedy masz problemy z partnerem. Zamiast wytykać mu ciągle błędy zrób następującą rzecz. Przez kolejny miesiąc spisuj to wszystko, co w tej osobie cenisz, za co ją kochasz.  Jest bardzo prawdopodobne, że koncentrując się na pozytywnych stronach partnera uleczysz swój związek.

Kiedy chcesz mieć dobry związek skupiaj się na pozytywach, na dobrych uczuciach, a prawo przyciągania odpowie Ci tym samym.

Tekst J.V.

autorem artykułu jest Joanna Bednarska-Okarmus

Kiedy rozmawiam z narzeczonymi i młodymi małżeństwami, mówiącymi radośnie o tym, jak planują swoje życie po ślubie, często nie mogę oprzeć się wrażeniu, że wiele decyzji podejmują, nie mając świadomości ich konsekwencji. Dlatego też uznałam, że „ku przestrodze”, warto opisać to, co można by nazwać grzechami miesiąca miodowego, kiedy euforia wiedzie prym nad rozsądkiem. Pierwszym grzechem pod ostrzałem będzie bardzo częsty i podstawowy błąd, kiedy to młodzi małżonkowie układają sobie życie nie z sobą, a z rodzicami…

Rozważmy przykładową sytuację, gdy młodzi ludzie nie mogą sobie jeszcze pozwolić na własne lokum i zostają przy rodzicach. Względy ekonomiczne to najczęściej podawana przez nich przyczyna zamieszkania po ślubie z rodzicami, prawdopodobnie jednak, dla tych, którzy nie są w sytuacji bez wyjścia, jest to zwyczajnie dobry pretekst. Każdy, kto w opisany sposób postąpił, niechętnie spojrzy na źródła swojej motywacji i oburzy się czytając te słowa, znajdzie też mnóstwo przeczących im racjonalnych argumentów. Nic zaskakującego. Korzyści z mieszkania z rodzicami są oczywiste: oszczędności ogromne, unikanie/ograniczenie obowiązków domowych, nieoceniona pomoc organizacyjna rodziców, szczególnie kiedy pojawia się dziecko, też pomoc rodzicom.

Dostępne w portalach internetowych artykuły na omawiany temat w bardzo przejrzysty sposób ukazują pozytywy wspólnego z teściami mieszkania i sposoby na zgodne wspólne funkcjonowanie. Prawdą jest, że przy okazaniu dobrej woli i chęci z obu stron taki układ może okazać się sprawny i bardzo wygodny, ale tutaj spójrzmy na to z nieco szerszej perspektywy, nie tylko organizacji i oszczędności dnia dzisiejszego, ale naszej dojrzałości, gotowości do i przyszłości małżeństwa.

Ślub to moment, w którym małżonkowie deklarują iż zakładają nową komórkę społeczną, jaką jest rodzina. Deklarują, że od tego momentu będą żyć samodzielnie, podejmować decyzje i postępować dla dobra swojej rodziny, a jako swoją rodzinę, winni rozumieć teraz na pierwszym miejscu współmałżonka i dzieci. Rodzice schodzą na dalszy plan. W tym celu małżonkowie symbolicznie odchodzą od rodziców, „wychodzą z domu”, rodziców dotyka natomiast osławiony „syndrom pustego gniazda”. Wydaje się, że to „wyjście z domu” to element konieczny i niejako definicyjny dla „wejścia w dorosłość”. Co się dzieje gdy młodzi postanawiają zamieszkać z rodzicami? De facto nie zakładają wtedy nowej rodziny, nie usamodzielniają się i nie rozpoczynają dorosłego życia. Raczej wprowadzają nowego członka do swojej rodziny generacyjnej, innymi słowy przyprowadzają rodzicom nowe dziecko w postaci męża lub żony.

Dlaczego to jest „złe”? Młody człowiek w małżeństwo wnosi swoje wychowanie, zasady i sposoby postępowania, swój potencjał i swoje ograniczenia, ukształtowane i wypracowane w dużej mierze w domu rodzinnym (na przykład w każdym domu tradycja wigilijna wygląda nieco inaczej). Spotkanie dwóch osób jest zderzeniem dwóch odmiennych środowisk, które teraz mają połączyć się w jedno. Celem młodego małżeństwa jest więc wypracowanie własnej rodziny, własnego, wspólnego dla małżonków i odpowiadającego im systemu działania, jakościowo odmiennego od istniejącego w ich domach rodzinnych. Bardzo często można zauważyć jak młodzi ludzie, żyjąc razem, upodabniają się do siebie, tworząc w środowisku odrębną całość, odrębny system małżeński i rodzinny (najlepiej z uwzględnieniem również swojej odrębności i niezależności od siebie nawzajem). Rodzice mogą tu pełnić funkcję wspomagającą, doradzającą, ale nie ingerującą w kształtującą się nową rodzinę.

Kiedy młode małżeństwo zamieszka z teściami opisany proces jest zaburzony. Nowa rodzina kształtuje się w odniesieniu i na terenie funkcjonującym zgodnie z zasadami domu rodzinnego jednego ze współmałżonków, przy obecności jego rodziców. Trudno tu o równowagę wchodzących w interakcję środowisk, swobodną dyskusję, kłótnię czy seks. Zarówno rodzice jak i młodzi cały czas są słyszani i obserwowani. Jedni i drudzy dostosowują się do sytuacji, dostosowując się do siebie. Może być tak, że, zamiast spędzać czas razem, młoda żona będzie plotkować w kuchni
z mamą/teściową, dzieląc z nią obowiązki Pani domu, a mąż będzie spędzał czas zgodnie ze standardami wyznaczanymi przez teścia/ojca. Prawdziwy kłopot pojawi się gdy młodzi małżonkowie wyobrażają sobie swój model rodzinny jako zupełnie inny niż przyjęli ich rodzice, np. małżeństwo tradycyjne a partnerskie. Szanse na zbudowanie jakościowo odmiennej relacji są w tych warunkach znikome.

Wspólne mieszkanie zaostrza również istniejący w wielu domach konflikt lojalności wobec rodziny w postaci rodziców lub teściów i rodziny w osobie żony lub męża. Wiele osób nie dostrzega, że już ślub rozwiązuje ten dylemat. W chwili złożenia przysięgi, przyrzekamy, że od teraz, zdanie męża/żony będzie dla nas ważniejsze niż rodzica. Stawiamy lojalność wobec współmałżonka na pierwszym miejscu, zawsze wspieramy go i nigdy nie atakujemy i nie krytykujemy przy jego/naszych rodzicach. Niezgodności rozwiązujemy w domu, między sobą, ale względem innych stajemy za sobą nawzajem murem (oczywiście pomijając sytuacje skrajne, np. przemocy w małżeństwie). Dotrzymanie lojalności jest znacznie trudniejsze gdy żyjemy z rodzicami, jesteśmy wtedy winni im wiele więcej i łatwiej o sytuacje narażające na krytykę z ich strony.

Ponadto, mieszkając z rodzicami, nadal na co dzień funkcjonujemy w roli dziecka. Jest to często sposobem  unikania odpowiedzialności wynikającej z dorosłości, przedłużeniem okresu zależności i młodości, przebywania pod skrzydłami rodziców (spod których dużo łatwiej krzyczeć i buntować się). Nie sprzyja to podejmowaniu własnych niezależnych decyzji i wyborów. Stawia też jednego z małżonków w pozycji uprzywilejowanej: ma za sobą swoich rodziców, swój dom rodzinny. Osiągnięte „kształty” małżeństw mieszkających z rodzicami są znacznie bardziej uwarunkowane osobowością i stylem funkcjonowania rodziców niż małżonków mieszkających samodzielnie.

Nie pomijajmy też faktu, że zamieszkując z rodzicami, odbieramy prywatność i niezależność nie tylko sobie, ale i im. Wciąż skazujemy ich na życie naszym życiem i uniemożliwiamy odnalezienie się w nowej sytuacji.

Powody podjęcia decyzji o zamieszkaniu z rodzicami mogą być przeróżne. Ważne żeby zdać sobie sprawę z tego dlaczego to robimy. Czy przyczyną są trudności finansowe czy raczej oszczędności? Opiekowanie się rodzicami czy raczej lęk przez wyzwaniami dorosłości i podtrzymywanie dziecięcej zależności? Może unikanie obowiązków lub ograniczone zaufanie do partnera, strach przed zostaniem z nim sam na sam? Świadome podejmowanie tak ważnych decyzji pozwoli uniknąć wielu zbędnych rozczarowań i konfliktów. Pomoże też docenić własną odpowiedzialność za małżeństwo i świadomie układać wzajemne stosunki. A zanim zaczniemy oszczędzać na wspólnym mieszkaniu rozsądnie podliczyć możliwe zyski i straty.

psycholog  Joanna Bednarska-Okarmus

Joanna Bednarska-Okarmus

W momencie składania przysięgi małżeńskiej, przekraczania progu wspólnego domu, mieszkania każdy z nas ma trochę obaw i mnóstwo nadziei. Chcesz mieć udany związek, małżeństwo, które przetrwa próby czasu. Chcesz pomimo upływu lat cieszyć się dobrym, stabilnym, szczęśliwym związkiem?

Masz szansę zbudować takie małżeństwo, w którym obydwoje będziecie szczęśliwi i spełnieni. Kluczem do osiągnięcia szczęścia, spełnienia w związku jest przestrzeganie kilku zasad.

Zasady nadrzędne, te które są fundamentem udanego związku wprowadź w czyn i żyj według nich. Udany związek to nic innego jak wynik pracy obydwojga partnerów.

Zakładając rodzinę, decydując się na życie z drugą osobą powinienieś być świadomy, świadoma swojej decyzji. Tylko świadomie wchodząc w związek małżeński jesteś w stanie nad nim pracować. Do wspólnego życia musisz podejść na serio. Udane małżeństwo to nie zabawa. Wymaga ono od Ciebie pracy i tego, by przyświecały Ci wartości takie jak:

szacunek wobec drugiej osoby, tolerancja wobec partnera oraz jego rodziny, posiadanie wspólnych celów, umiejętność wspólnej rozmowy.

Szacunek i tolerancja są bardzo ważne dla stabilnego, trwałego oraz szczęśliwego trwania związku, małżeństwa. Nie możesz nie szanować partnera. Brak szacunku może być powodem kłótni, nieporozumień, zranień.

W niemieckojęzycznej przysiędze małżeńskiej osoby przyrzekają sobie: lieben, achten und ehren. Co można przetłumaczyć na: kochać, zważać/uważać na drugą osobę, szanować. Szacunek jest jedną z piękniejszych rzeczy jakie można dać partnerowi. Dzięki szacunkowi Twój partner będzie czuł się przez Ciebie doceniony, spełniony.  Pięknie jest kochać i być kochanym. Ale nawet najgorętsze uczucie miłości może sprawić drugiej osobie ból, jeżeli związek nie będzie opierał się na szacunku.

Tolerancja drugiej osoby, jej hobby, zachowań, rodziny leży u podstaw dobrego związku. Partnerzy różnią się płcią, pochodzeniem, wykształceniem, mają inne zawody, inaczej zostali wychowani. Jeżeli wchodzisz w związek z drugą osobą bądź tolerancyjny. Czasem Twój partner, partnerka może zachowywać się inaczej niż się tego spodziewasz. Może inaczej gotować, hołdować innym modom  niż to widziałeś/widziałaś u siebie w domu. Tolerancja jest tym ważniejsza im partnerzy są starsi. Inaczej buduje się związek kiedy ma się dwadzieścia, a inaczej kiedy ma się trzydzieści lat. Nie musisz rodziny partnera uwielbiać, ale powienieś/powinnaś ją tolerować.

Małżeństwo, które nie posiada wspólnego celu jest jak statek bez steru. Takie małżeństwo płynie przez życie ciągle kręcąc się w kółko, nigdy nie porusza się w wyznaczonym kierunku. Jeżeli dwoje partnerów ma zupełnie odmienne cele wspólne bycie razem traci na znaczeniu. Trudno jest być z partnerem, który ma odmienne podejście do wspólnego życia, posiadania bądź wychowania dzieci. Czasami odmienność celów jest tak duża, że może dojść do rozwiązania małżeństwa.  Aby wiedzieć, znać cele życiowe partnera trzeba umieć z nim rozmawiać.

Umiejętność wspólnej rozmowy jest niezwykle istotna. Dzięki rozmowie poznaje się bliżej partnera, jego pragnienia. Aby umieć rozmawiać musisz umieć słuchać. Dzięki rozmowie nie będziecie się sobą nudzić oraz będziecie odkrywać siebie na nowo. Życie, a my wraz z nim nie stoi w miejscu, zmienia się. Spotykają nas tragedie, rozczarowania, awanse, narodziny dzieci. Każde z tych wydarzeń doświadcza nas i zmienia nasze poglądy, zapatrywania. Rozmowa umożliwia poznawanie się od nowa, towarzyszenie partnerowi w życiu.
Jolanta Valentin
blog dla partnerstwa