Archiwa tagu: Szczęście

Recepta na idealny związek cz.2


Teraz nie wolno już zadawać sobie pytania, czy to jest ten właściwy partner albo partnerka, nie można mówić sobie: „Trzeba było…” czy „Szkoda, że…”. Teraz nadszedł czas zadawania sobie pytania: „Co mogę zrobić, żeby ten związek był trwały i szczęśliwy, żeby był tym, czego oczekiwałem?”.

paraTutaj właśnie tkwi źródło wielu nieporozumień i konfliktów. Zdarzają się osoby, które bez przerwy szukają i nigdy nie kończą pierwszego etapu.
A może jednak z tym bym miała lepiej? A może ta byłaby lepsza?

Nie wolno tak myśleć i nie można tak mówić — przede wszystkim dlatego, że obraca się to przeciwko nam. Jeżeli nie wkładamy energii w budowanie związku, tylko ciągle koncentrujemy się na etapie wyboru, wówczas nie stwarzamy sprzyjającej atmosfery do jego tworzenia.

Ciekawe przykłady, potwierdzające tę teorię, można znaleźć w kulturach, w których małżeństwa kojarzone są przez rodziców, często bez żadnej możliwości głosu zainteresowanych.

Pierwszy etap w ogóle nie istnieje — a co za tym idzie — nie można do niego powrócić. Na dodatek „klamka zapada” w sposób dość drakoński, jeśli rozwody są niemożliwe. indyjska panna mlodaZnam parę pochodzącą z Indii, gdzie rodzice dobierają partnerów. Mimo że mieszka ona w Kanadzie, małżonkom do głowy nie przychodzi, że mogliby się rozwieść. Poznali się w dniu ślubu i zostało im powiedziane, że mają być małżeństwem, więc nim są. Nawet nie zdawali sobie sprawy, że mogłoby być inaczej i że ktoś brutalnie odebrał im prawo samostanowienia. W sytuacji, w której byli przekonani, że nie ma innego wyjścia, koncentrowali się na tym, żeby to małżeństwo było dobre. I jest.

Nie ma odwrotu

Jak widać, nawet w tak okrutnej sytuacji („okrutnej” być może tylko z punktu widzenia ludzi przyzwyczajonych do swobodnego decydowania o tym, kogo poślubiają) przekonanie o nieodwracalności
małżeństwa jest bardzo pozytywne. Skutek tego nastawienia jest taki, że skupiam się na tym, co można zrobić, aby związek był udany i żebym ja był w nim szczęśliwy — a nie na wątpliwościach, czy dobrze wybrałem. To na pewno pomaga.

weseleJest z pewnością wiele szczęśliwych małżeństw, które zawarte były na zasadzie umowy rodziców, a potem okazało się, że młodzi zostali doskonale dobrani. I odwrotnie — istnieją małżeństwa zawierane pod wpływem gorącej i wielkiej miłości, które się potem bardzo szybko rozpadają, bo partnerzy nie mogą się zrozumieć i ciągle szukają tego „idealnego”.
Właśnie to nastawienie (czy precyzyjniej, brak przestawienia z szukania na budowanie) jest czynnikiem rozbijającym. Brak zrozumienia konieczności tej zasadniczej zmiany postawy, której wymaga budowanie swojego związku, jest dość dziecinny i na pewno częściowo wynika z niewiedzy na ten temat. Jest to
przejaw niedojrzałości życiowej, z której wielu ludzi zupełnie nie zdaje sobie sprawy. Trzeba uświadamiać sobie, że jeśli wszedłem w związek, to jest to mój związek. W tej sytuacji dobrze jest sobie powiedzieć: ja jestem w 100% odpowiedzialny za mój związek, nie w 50, 80 ani nawet nie w 99 — tylko w 100, bo jest to właśnie mój związek. Wszystko, co się w nim dzieje, zależy ode mnie.

Artykuł to fragment książki ” My, czyli jak być razem”. Tadeusza Niwińskiego

Zarejestruj się do Newslettera i pobierz 59 stronicowy, darmowy fragment książki.

---

MY - czyli jak być razem

Praktyk udanego, 40-letniego związku podpowie Ci, co robić, aby Twoje relacje z partnerem oraz najbliższymi Ci osobami były trwałe i szczęśliwe.

"Książka ta spowodowała trwałe zmiany w naszym związku."

Jakub Koralewski

Więcej

Mądre szczęśliwe życie.
Jak być szczęśliwym człowiekiem, który z łatwością rozwiązuje problemy, jakie życie stawia mu na drodze?

„Polecam książkę jako prezent dla młodych małżonków. Znajdą drogę do celu. Bez lektury – to nie jest możliwe! ”

Grzegorz Grefkowicz, właściciel drukarni cyfrowej

Więcej

VN:F [1.9.22_1171]
Rating: 10.0/10 (2 votes cast)

Cechy miłości

para

Trudno zaprzeczyć, że miłość jest na topie listy naszych pragnień. Trzeba również powiedzieć, że jest siłą nośną naszego życia.
Czerpiemy z niej trudne do opisania szczęście, kiedy ją przyjmujemy, a także kiedy ofiarowujemy ją ukochanej osobie.
Zmienia nas i nasze motywacje, aby żyć w prawdzie i szczęśliwej rodzinie, bo tylko wtedy miłość ma rzeczywistą, pozytywną i znaczącą wartość.

W młodości, będącej czasem dorastania skupiamy się na poszukiwaniu miłości, chociaż jeszcze nie znamy dobrze świata, ani nie zdajemy sobie sprawy z jego agresywności.
Poszukiwania wcale nie są łatwe, często podobnie jak zbierane w ich trakcie doświadczenia.
Trudno jest mieć pewność, czy właśnie „TA” lub „TEN” rzeczywiście są nam przeznaczeni, że dzisiejsze uczucia nie ulecą z powiewem następnego lata, albo że dzisiejsze szczęście nie zgorzknieje pod naporem życiowych trudności i niedogodności.

Jak sobie poradzić, aby mieć szansę na poczucie, że zrobiliśmy co się da, aby nie pomylić się w miłości?

Trzeba zdawać sobie sprawę z najważniejszych cech miłości, które są niezmienne:

1. Miłość nigdy nie wymaga zrobienia czegoś, co nie jest dla nas dobre.

2. Nie jest wcale odczuciem, które wymaga dowodu, tylko jest zasadą.

3. Miłość chce tego, co dobre dla kochanej osoby. a własna osoba znajduje się
na drugim planie.

4. Miłość szanuje wybory kochanej osoby, dlatego nie narzucamy swojego zdania
ani woli.

5. Miłość nie jest zadłużeniem, więc nie wymaga spłacania długu.

6. Miłość przynosi wzrost i rozwój duchowy, który zmienia nas dając
satysfakcję.

7. Miłość nie jest ślepym zrządzeniem losu, bo wymaga wyboru oraz odpowiedniej
postawy wobec wybranej osoby.

8. Miłość nie przemija, nawet wtedy gdy rozstanie przekreśla wspólne życie.

9. Utrzymanie miłości wymaga świadomego poświęcenia czasu, uwagi, inicjatywy
przez całe życie.

10. Miłość jest zawsze dobra.

Miłość w takim ujęciu nie pozostawia pola dla trudnej lub toksycznej miłości. Te kategorie określeń są raczej własna interpretacją jednostronnego zakochania, czyli braku miłości ze strony drugiej osoby. To nie jest żaden potencjał dla wiązania się, by wspólnie żyć i budować rodzinę.
Im wcześniej to zrozumiemy, tym mniej błędów i porażek przyniesie nam przyszłość.

POLECAMY KSIĄŻKĘ "UPADKI" Provoost Anne

VN:F [1.9.22_1171]
Rating: 0.0/10 (0 votes cast)

Rodzina musi nieść przyjaźń

rodzinny spacer

Wiemy, że rodzina ma kluczowe znaczenie w życiu każdego człowieka.
To, jak przebiega nasze rodzinne życie zależy także w dużym stopniu od nas samych.
Będąc dzieckiem raczej nie zdajemy sobie z tego sprawy, ale tak po prostu jest, bo swoją osobą oddziałujemy zarówno na rodziców , jak tez na rodzeństwo – jeśli je mamy.

Chociaż rodziny się nie wybiera, trudno wyobrazić sobie, że można wieść życie rodzinne bez przyjaźni.
Między innymi w tym słowie mieszczą się : zaufanie, pomoc w codziennych sprawach, wsparcie w trudnych chwilach, wspólnie spędzany czas i przeżycia . Tworzy się więź, która skłania do zwierzeń, porad , troski, spontanicznego okazywania emocji, a także poczucia odpowiedzialności.
Umiejętne budowanie przyjaźni powoduje, że rodzina jest zgodna, codzienne funkcjonowanie bardziej harmonijne, a wszyscy jej członkowie nieco mniej skłonni do egoistycznych zachowań i postawy postawy.
Istnieje kilka podstawowych elementów, które budują w rodzinie przyjaźń:
1. każdego dnia wszyscy domownicy - także dzieci- powinni spotkać się razem np. przy posiłku i opowiedzieć jak minął ich dzień

2. fajne jest opowiadanie sobie wzajemnie o ciekawych książkach , filmach albo o co śmiesznych zdarzeniach

3. przejawianie zainteresowania poprzez zadawanie konkretnych a nie zdawkowych pytań buduje poczucie, że rodzic, rodzeństwo, dziadkowie są zainteresowani tym co aktualnie dzieje się w indywidualnym obszarze życia

4. tworzenie z prac domowych o charakterze obowiązków wspólnej zabawy powoduje, że obowiązki te są odczuwane jako mniej uciążliwe i męczące

5. przełamywanie stereotypów spędzania czasu w domu i na wyjazdach – tak aby cieszyło to, że robi się coś inaczej niż większość rodzin daje poczucie niepowtarzalności , a jednocześnie integracji

6. upodobanie do rzucania rodzinie abstrakcyjne pytań, pobudzające wyobraźnie wpływa na poznawanie światopoglądów i fantazji poszczególnych członków rodziny

7. proszenie dzieci aby dzieliły się ostatnio zdobyta wiedzą lub umiejętnościami znosi zwyczajowe , podświadome bariery wynikające z różnicy wieku, wiedzy i doświadczenia

8. Organizowanie wspólnych wieczorów z różnorodną tematyką, pozwala rozwijać indywidualne pasje oraz budować zrozumienie i akceptacje indywidualnych upodobań i pasji

9. Wspominanie minionych ważnych chwil, wakacji, zdarzeń oraz opowiadanie o sytuacjach , które wydarzyły się dawniej np. kiedy dzieci były jeszcze małe daje pełniejszy obraz rodziny i podkreśla wszystko co w jej życiu jest ważne i pozytywne

Takie postępowanie i model budowania więzi rodzinnych, opartych na przyjaźni i miłości buduje szczęście oraz poczucie bezpieczeństwa. Niezwykle interesujące jest, że w rodzinach wypełniających swoje życie przyjaźnią nie dochodzi do waśni, interesowności, a doświadczenia i sposób bycia przenoszone są z pokolenia na pokolenie.

… tylko pozazdrościć 

VN:F [1.9.22_1171]
Rating: 10.0/10 (1 vote cast)

Jak czujemy miłość?

para, zakochana para
W kolejnym kroku rozważań o miłości można zastanowić się, skąd bierze się nasze przekonanie, że kogoś kochamy oraz, że jesteśmy kochani.

Określenie "motyle w brzuchu", to metafora powszechnie utożsamiana z trudnym do opisania dla przeciętnego człowieka odczuwaniem zakochania i miłości. Nie zapominajmy jednak, że jest to raczej reakcja organizmu związana z fizjologią mózgu. Za przyczyną katecholaminy zmianie ulega postrzeganie świata zewnętrznego. Reszty dopełnia chemia organizmu i osobniczo dominujący poziom dopaminy, testosteronu, serotoniny lub estrogenu, który wpływa na to, jaką osobę nasz mózg będzie postrzegał, jako atrakcyjną i odpowiednią w roli partnera.
Jednak czy aż tak ważne jest stanowisko nauki w tej sprawie?

Może lubimy patrzyć na kwestie miłości w bardziej tradycyjny sposób?

Wśród osób dorosłych każdy powinien łatwo sobie przypomnieć ten stan i emocje, które towarzyszą pojawiającemu się uczuciu miłości. Znamienne jest trudne do opanowania rozkojarzenie i tzw. „bujanie w obłokach”, trudności z koncentracją nawet na ważnych sprawach, problemy ze snem a także z apetytem. Niezależnie od woli myśli krążą nieustannie wokół osoby, którą pragniemy mieć blisko siebie, by cieszyć się jej widokiem i obecnością. Dążymy do bliskości pod wpływem potrzeby maksymalnego zmniejszenia dystansu. Marzeniem staje się pierwsze wzajemne dotknięcie, a potem przytulenie, które uchylają drzwi intymności i pojawienie się więzi emocjonalnej miłosnego związku.

Przypływ pozytywnych emocji i energii wywołuje w nas chęć dzielenia się z partnerem całą swoją osobą, szczerością, przeżyciami, doznaniami, dobrami materialnymi.
Rodzi się potrzeba troski, niesienia wsparcia, pomocy oraz dbania o dobro i bezpieczeństwo. Snucie wspólnych planów na przyszłość jest zapoczątkowaniem wielkiej życiowej zmiany, która w pewnym sensie jest ekscytującą podróżą w nieznane. Celem jest, aby obiekt miłości był szczęśliwy i mógł się w każdej chwili czuć się najlepiej.
Wszystko to, jest powodem do okazywania uczuć i dowodów miłości: maślanych spojrzeń, tkliwego uśmiechu, pięknych słów, szeptów, tworzenia romantycznych sytuacji, pocałunków, pieszczot i niosących radosną rozkosz aktów zespolenia ciał.
Prawdziwa miłość nie zna zmiany z upływem czasu – bo jest ponad trudności, zwyczajną prozę życia, proces starzenia się, czy chorobę.

Nie ma więc mowy o zmęczeniu, rozdrażnieniu, czy skłonności do konfliktów, a jeśli zdarzą się takie krótkie chwile, to dość łatwo dają się zażegnać bez specjalnych wysiłków i wielkich kompromisów.

Vicente Guerrero
Vicente Guerrero


Miłość można nazwać wielkim komfortem życia, bo daje poczucie przyjaznej ręki na ramieniu i promieni słońca błyszczących także po zmierzchu. Przynosi spokój i spełnienie, dlatego wszyscy, którzy ją poznali, lecz utracili, a także ci, co nie zaznali pomimo podejmowanych prób nie mogą, nie powinni ustawać w swoich poszukiwaniach
.

VN:F [1.9.22_1171]
Rating: 0.0/10 (0 votes cast)

Otwartość w związku

Otwartość jest cechą osobowości oraz ważnym czynnikiem w tworzeniu relacji, co w związku ma zwykle bardzo pozytywne znaczenie.

Kiedy trwa czas wzajemnego poznawania się, spontaniczna otwartość jest najczęściej naturalną potrzebą z obu stron, za wyjątkiem, kiedy zdarzą się z którejś strony złe intencje, wynikające np. z tendencji do manipulacji.
Otwartość buduje więź, a w efekcie rodzi bliskość emocjonalną, a potem także bliskość fizyczną (czasami jest odwrotnie).
Mówienie sobie dosłownie wszystkiego jest oznaką miłości oraz zaufania. Pamiętajmy więc, że prawdziwa miłość nie wykorzystuje słów wypowiadanych szczerze i otwarcie do tzw. "odwracania kota ogonem".
Jeśli jednak tak się stanie, to juz tylko krok do utraty zaufania, a jest to jednocześnie zagrożeniem dla otwartości.
Trzeba przecież przyznać, że większość szczęśliwych par uwielbia łączącą ich otwartość we wszystkich sferach życia - w sferze intymnej nawet szczególnie, więc warto dbać o nią i pielęgnować na każdym etapie związku.

Jak pokazuje praktyka nie dla wszystkich jest to jasne i oczywiste.
Szkoda, bo dopiero otwartość i szczerość może dać poczucie spełnienia w miłości ... w dawniu i braniu siebie i najlepszych emocji.

VN:F [1.9.22_1171]
Rating: 0.0/10 (0 votes cast)

Jak dążyć do osiągnięcia spokoju wewnętrznego? – cz. 1

       Chyba każdy z nas, co jakiś czas mówi sobie „pragnę tylko spokoju”. To chęć uwolnienia się od mniejszych i większych trosk oraz od życiowych problemów skłania nas do takich myśli i słów.
Trzeba zacząć od zastanowienia się, co sprawia nam dużo trudności i jakie działania, postępowanie oraz zachowanie pomoże lepiej radzić sobie z codziennością.

       Może warto stanąć obok samego siebie, aby spojrzeć na siebie, codzienność i otoczenie, w którym żyjemy, aby zdiagnozować swoją sytuację bardziej obiektywnie.

Być może tutaj tkwi klucz do skutecznego otwarcia zamykających się uporczywie drzwi, które ograniczają napływ świeżości, radości i satysfakcji z życia. 
Uświadomienie sobie, w jak dużym stopniu sami jesteśmy odpowiedzialni, a nawet winni pojawiającym się lub trwającym problemom jest etapem niezbędnym do zaplanowania, a następnie wprowadzenia w swoim życiu zmian.

       Okazuje się, że dla wielu osób, niezależnie od wieku i płci bardzo istotne i silnie oddziałujące na codzienność oraz brak wewnętrznego spokoju jest uczucie nienawiści.
Jedni mówią o tym otwarcie, a inni skrywają nienawiść w głębi siebie. Odczuwanie nienawiści, niezależnie od jej genezy powoduje stan silnego zdenerwowania i skupiania się na kreowaniu różnorodnych okoliczności uzyskiwania odwetu. Negatywne emocje pojawiają się cyklicznie i trwają krócej lub dłużej, jednak zawsze zabierają tak cenny w życiu czas. Powodują także niezdrowe dla organizmu podwyższenie ciśnienia krwi, tętna oraz utratę energii życiowej.
Można pokusić się o stwierdzenie, że przeciwieństwem nienawiści są tolerancja i asertywność.

W ujęciu socjologicznym postawa tolerancyjna, to poszanowanie poglądów, zachowań i cech innych osób oraz ich samych. W ogólnym pojęciu jest ona pokrewna postawie asertywnej, ponieważ oznacza otwarte, obiektywne i mało krytyczne podejście do odmiennego od własnego postrzegania spraw lub świata. Asertywność w ujęciu psychologicznym jest natomiast umiejętnością posiadania i wyrażania własnego zdania i emocji ( odrębnych, odmiennych) bez naruszania granic praw innych osób.
Dążąc do spokoju wewnętrznego spójrzmy na siebie i odpowiedzmy na pytanie czy jesteśmy tolerancyjni?

… czy asertywni? 
Negatywna odpowiedź będzie miała ścisły związek z oceną jak dużą część życia, czasu i uwagi zajmuje nam nienawiść. To drogowskaz, co stoi na przeszkodzie w osiągnięciu wewnętrznego spokoju.
Pozytywna odpowiedź jest sygnałem, że zwalczanie nienawiści nie powinno być specjalnie trudne, wymaga jednak konsekwencji i wytrwałości.

Znikająca nerwowość w myśleniu i zachowaniu będzie jednym z pierwszych objawów uspokojenia, ale w różnych przypadkach trwałe osiągnięcie spokoju wewnętrznego wymaga zróżnicowanego czasu.
To stan zdecydowanie korzystniejszy dla sprawnego i rzeczowego myślenia, a więc również do poszukiwania rozwiązania istniejących problemów i podejmowania sensownych decyzji.

c.d.n.

VN:F [1.9.22_1171]
Rating: 0.0/10 (0 votes cast)