Dobra rozmowa potrafi uleczyć związek

W ostatnim artykule: Postawy w czasie kłótni, które ranią 1 omówiłam dwie zgubne dla związku postawy. Dzisiaj pora na kolejne dwie. Zanim do nich przejdziemy zastanów się nad ostatnią kłótnią jaką miałaś/miałeś z partnerem. Jaki był jej powód, przebieg i zakończenie. Czy emocje, które kłótnia wzbudziła były słuszne? Czy udało Ci się kłótnie pozytywnie zakończyć? Jaki były Twoje odczucia po kłótni, jakie były odczucia Twojego partnera?

Z rzeczy, które warto w czasie kłótni unikać wymienię dwie omówione we wcześniejszym artykule postawy:

Postawa pierwsza atak
Postawa druga wycofanie.

Dzisiaj pora na dwie kolejne:

Postawa trzecia – schowanie się przed całym światem. W tej postawie prym wiodą mężczyźni. Chcąc uniknąć kłótni unikają rozmowy. Chowają się, zamykają. Często wychodzą do szopy z narzędziami, garażu, albo innego miejsca gdzie mogą pobyć sami. Nie chcą prowokować kłótni, wolą więc zniknąć partnerce z oczu.
Postępując w ten sposób nigdy nie ujawniając swoich uczuć, nie otwierają się. Ich zamknięcie się w sobie powoduje, że rozmowa nie następuje, rzeczy sporne nie są wyjaśnione, a uczucia stłumione.
Taka postawa nie wyjaśnia sytuacji, a jedynie odwleka w czasie nadchodzącą rozmowę. nie ujawnione uczucia mogą jednak uderzyć ze zdwojoną siłą.

Postawa czwarta – udawanie, że nic się nie stało. Najczęściej postawę ta prezentują kobiety. Udając, że nic się nie stało kryją przed partnerem swoje prawdziwe uczuci. Sądzą, że zbycie partnera wszystko w porządku i uniknięcie w ten sposób kłótni przyniesie im wewnętrzny spokój. Niestety tłumione uczucia, kiedyś w końcu wyjdą na światło dziennie. Wtedy konsekwencje odkładania rozmowy na później mogą być mocniejsze w skutkach.

Aby związek nabierał mocy, był coraz trwalszy należy ze sobą rozmawiać – dokładanie trudnych tematów na później jedynie pogarsza sytuację , a problemy się nawarstwiają. Życzę Ci samych dobrych rozmów. życzę Ci by Twój związek był budujący, a nie toksyczny.

Powodzenia

Jolanta

Aby dowiedzieć się więcej na te temat przeczytaj:
John Gray – Prawdziwi Marsjanie i prawdziwe Wenusjanki
J.D. Fuentes – Władca słowa

—

Mężczyzna od A do Z.
Jak zrozumieć mężczyznę i stworzyć związek, w którym będziesz szczęśliwa i kochana?

„Doskonala publikacja zarowno dla Kobiet jak i Mezczyzn,szczerze polecam wszystkim ktorzy borykaja sie z jakimikolwiek problemami w zwiazkach On/Ona,Ona/On. Gratuluje dla Autora !.”

Zbigniew Nowak

Więcej

Klucz do skutecznej komunikacji.
Jak świadomie rozmawiać, by uniknąć niepotrzebnych błędów i osiągnąć zamierzony efekt?

„Bardzo ciekawa i wartościowa publikacja. Umiejętność skutecznej komunikaji jest sprawą nieodzowną. W książce jasno są podane metody jak powinniśmy podchodzić do rozmów, a czego powinniśmy jak najbardziej unikać.”

Adam Badurski

Więcej

Kiedy partnerom zależy na dobrym związku równie mocno powinno im zależeć na dobrej komunikacji, w tym na umiejętności kłócenia się.
Kłótni nie zawsze da się uniknąć. Jednak faktem jest, że są pary, które potrafią się kłócić i te, których kłótnie rodzą jeszcze większe problemy.
Związek toksyczny rani.

Umiejętna wymiana zdań daje związkowi i partnerom oczyszczenie i lepsze zrozumienie się. Dobrze przeprowadzona rozmowa sprawia, że obydwoje czują się dobrze, czują się kochani.

Przyjrzyjmy się 2 postawom, których warto unikać:

Postawa pierwsza – częściej stosowana przez mężczyzn – atak. Partner, który ją stosuje chce ukryć swoje słabości, swoje błędy. Zwala winę na drugą osobę nie licząc się z uczuciami, jakie postępowanie takie wywoła.
- Kochanie, gdybyś zareagowała inaczej nie byłbym teraz zły.
- Gdybyś tylko zrozumiała, że … wszystko między nami wyglądałoby inaczej.
- Przecież wiesz, że nie lubię gdy…. Gdybyś tego nie zrobiła teraz byśmy się nie kłócili.
Mężczyzna atakując uważa, że jest na lepszej pozycji. Atak jednak zabiera mu możliwość poznania tego, co myśli i co czuje jego partnerka.

Postawa druga - częściej stosowana przez kobiety – wycofanie. Kobiety czasem zachowują się dokładnie odwrotnie niż atakujący mężczyźni. Mówią i postępują tak, jakby swoim zachowaniem sprowokowały całą kłótnię i negatywnie wpłynęły na partnera. Wycofując się przyznają partnerowi racje, nawet wtedy kiedy jest ona niezasłużona. Mówią:
- Wiesz kochanie to moja wina
- Masz racje kochanie, to ja zawiniłam.
Chociaż uzyskują dzięki temu „święty spokój” tracą możliwość uzewnętrznienia swoich uczuć. Nie wypowiadając ich na głos nie polepszają związku, wręcz przeciwnie stawiają między sobą, a partnerem niewidzialny mur. Za murem tym ukrywają swoje urazy, poczucie wykorzystania. Przez to ich pozytywne uczucia również pozostają zahamowane. Kiedy kobieta zbyt często w ten sposób postępuje usuwa się w cień raniąc siebie samą, a z czasem źle wpływając na związek.

Jolanta

Aby dowiedzieć się więcej na te temat przeczytaj:
John Gray – Prawdziwi Marsjanie i prawdziwe Wenusjanki
J.D. Fuentes – Władca słowa

Postawy w czasie kłótni, które ranią 2

—

MY – czyli jak być razem

Praktyk udanego, 40-letniego związku podpowie Ci, co robić, aby Twoje relacje z partnerem oraz najbliższymi Ci osobami były trwałe i szczęśliwe.

„Książka ta spowodowała trwałe zmiany w naszym związku.”

Jakub Koralewski

Więcej

Klucz do skutecznej komunikacji.
Jak świadomie rozmawiać, by uniknąć niepotrzebnych błędów i osiągnąć zamierzony efekt?

„Bardzo ciekawa i wartościowa publikacja. Umiejętność skutecznej komunikaji jest sprawą nieodzowną. W książce jasno są podane metody jak powinniśmy podchodzić do rozmów, a czego powinniśmy jak najbardziej unikać.”

Adam Badurski

Więcej

Kiedy zaczyna się ze sobą spotykać młoda para obydwoje żyją w oderwaniu od rzeczywistości. Partner jest dla nich ucieleśnieniem wszystkiego, co dobre i piękne. Są w stanie pobiec za nim na koniec świata.

Kiedy mija pierwsze zauroczenie powoli zaczyna dochodzić do głosu ego partnerów.  Pierwsze negatywne myśli.

-  Ja tyle dla niego robię, a on tego nie widzi.

Potem żale i coraz większe wymagania.

Niestety często partnerzy przeżywają swoje negatywne uczucia w swoim wnętrzu, bądź zwierzają się przyjaciołom, ale nie komunikują ich swojej drugiej połówce. W zależności od tego na jaki grunt trafią skargi na partnera taka będzie i odpowiedź.

- Znajdź sobie kogoś innego, po Ci taki ktoś, kto nawet nie…

Związek może przeżywać pierwsze załamanie.

Jaki będzie jego efekt zależy od kilku czynników:

- zaangażowania pary w dotychczasowy związek

- ilości i jakości wspólnych przeżyć

- chęci i otwartości na rozmowę

- oczekiwań z jakimi partnerzy związali się z drugą osobą

- otoczenia wspierającego, bądź negującego drugą stronę.

Kiedy w związku wieje chłodem zamiast doradzać się przyjaciół warto najpierw rzeczowo porozmawiać z partnerem. Przedstawić sytuację, słowa, które Cię ranią. Pokazać swoje dotychczasowe doświadczenia.

Kiedy w związku dochodzi do rozbieżności zdań warto przejść na drugą stronę. Zobaczyć jak partner widzi daną sytuację i starać się zrozumieć drugą połówkę.

Powiedz:

- Słysząc to i to zrozumiałam to i  to. Powiedz mi, czy to chciałeś/chciałaś mi przekazać.

Dzięki takiemu początkowi rozmowy pokażesz partnerowi, że szukasz rozwiązania.

W dłuższych stażem związkach warto również wracać do takich rozmów. Warto mieć na uwadze to, że chociaż jesteście długo ze sobą zmieniacie się Wy i Wasze oczekiwania.

Odkrywajcie siebie na nowo.

Autor J.V.

—

Rutyna w związku

Poznaj 52 skuteczne i sprawdzone sposoby, które sprawią, że rutyna zniknie z Twojego związku.

Bardzo wartościowa i praktyczna książka. Sporo fajnych pomysłów dla par.

Marcin

Więcej

Arkana seksu – ekstaza i jedność

Poznaj arkana seksu, dzięki którym wzmocnisz swój związek i doznasz wielu przyjemności.

Książka ciekawa…Dużo wnosi w życie erotyczne, urozmaicając je i powodując, że seks staje się naprawdę ciekawy…

Golicz Monika

Więcej

1. Chęć posiadania dobrego związku ze strony obydwojga partnerów.
2. Szukanie informacji i wskazówek, jak uczynić związek lepszym.
3. Wprowadzanie podpowiedzi w życie. Praca ze strony obydwojga partnerów na rzecz związku!

Codzienność różni się od książkowych sugestii tym, że jest niejedno znaczna. Często proste rzeczy są trudne do wprowadzenia w życie.
Kiedy dwie osoby przykładają się do zbudowania dobrego związku sukces jest gwarantowany. Im spójniej partnerzy starają się o stworzenie wspólnej i szczęśliwej przyszłości tym lepiej dla związku.
W sytuacji, kiedy jedna osoba stara się zbudować związek, ale jej partner nie czyni żadnych starań związek przypomina łódkę, gdzie wiosłuje jedna osoba. Łódź kręci się w kółko i nie posuwa się do przodu. Podobnie dzieje się ze związkiem.

Zdrada - jak jej uniknąć?

Może się zdarzyć, że w którymś momencie jedna z osób traci siły i rezygnuje ze swoich starań. Związek wówczas szargany jest burzami i zdany jest na to, co dzieje się dookoła. W takim momencie nawet błahe wydarzenie może zburzyć harmonię związku i naruszyć jego podstawy.
Partnerzy czują się osamotnieni i łatwiej może dojść do szukania pocieszenia poza związkiem.
Jak postępować, by uniknąć takiego stanu rzeczy?
Co spowoduje, że partnerzy lepiej się zrozumieją?
Najczęstszą odpowiedzią na to pytanie jest rozmowa.

Zadziwiające jest jednak to jak często zamiast rozmowy przeprowadzany jest monolog. Nawet kiedy para zna wszystkie powyżej przedstawione punkty ich rozmowa może być nieefektywna.
On mówi o tym, co go interesuje, ona o tym co ją. Obydwoje ciągną rozmowę na wspólny temat, ale tak jakby prowadzili dwa monologii.
Przyjrzyj się swoim rozmowom, posłuchaj jak rozmawiają inne osoby. Zauważ, co w tych rozmowach Ci się podoba, a co nie.
Niestety często nie dba się o dobór słów i ich wpływ na drugą osobę. Zbyt szybko mówi się o tym, co „ma się na końcu języka”, zamiast wpierw się zastanowić.
Czy wiesz, że oprócz czynów ranią też słowa?
Kiedy masz ranę szybko możesz ją wygoić. Jak jednak leczyć rany zadane słowami? Te, które są niewidoczne gołym okiem? Jak zapobiegać słownym „ranom”?
Dobrą taktyką jest kulturalne prowadzenie rozmowy. Zwracanie uwagi na partnera. Słuchanie drugiej osoby.

Dobra rozmowa jest wtedy, kiedy dwie osoby ją za taką uważają.

Wylanie żalów jednej ze stron, gdzie partner nie dojdzie do słowa nie jest dobrą rozmową. To znowu monolog.

We wszelkich poradnikach poświęconych komunikacji można przeczytać o tym, by więcej słuchać niż mówić.

Zaznaczyć należy, że stwerdzenie:

- „A niech się wygada”.  Nie jest słuchaniem, o które tutaj chodzi.

Aby rozmowa była dobrze przeprowadzona potrzebne jest aktywne słuchanie.

Kiedy partner mówi o czymś czego nie rozumiesz dopytaj. Kiedy nie widzisz logicznego połączenia zwróć na to uwagę. Bądź uważnym słuchaczem.

Zdarzają się osoby, które przekrzykują innych uważając, że w ten sposób zdobędą sobie posłuch. Tymczasem może się okazać, że nikt ich nie słucha z uwagą, że są słuchani jedynie pozornie. Dla świętego spokoju partner pokiwa głową.

W związku z tym ważne jest, aby upewnić się, że druga osoba rozumie o czym do niej mówisz. Zadawaj więc pytania, proś o powtórzenie tego, co zostało powiedziane.

Im częściej i lepiej pary ze sobą rozmawiają, tym lepiej są w stanie się zrozumieć i wychwycić wątpliwości i złe nastroje u partnera.

Za wczasu zauważone sygnały i szybka reakcja na nie są w stanie uratować niejedno małżeństwo.

Autor J.V.

Jak często mówiłeś sobie: „Nienawidzę tego czy tamtego” albo jak często mówiłeś: „Nienawidzę go/jej”? Jednak czy deklarowanie nienawiści w jakikolwiek sposób uwolniło Cię od niej? Albo czy pomogło w jakiś sposób lepiej radzić sobie z codziennością i lepiej przeżywać Twoje życie? Pomyśl przez chwilę nad ostatnim pytaniem, które Ci zadałem.

Nienawiść jest negatywnym uczuciem, a negatywne uczucia przynoszą złe samopoczucie Tobie, a nie innym. To, że kogoś nienawidzisz, nie wyrządzi krzywdy drugiej osobie, ale Tobie. Dobrze by było, gdybyś to sobie uświadomił.

Nienawiść do innych osób

Bardzo często nienawidzimy innych osób. Wstyd się przyznać, ale wielu ludzi nienawidzi nawet osób ze swojego najbliższego otoczenia. Powody tej nienawiści są różne — oszustwa, kłamstwa, zdrady, agresja.
To wszystko to są bardzo poważne sytuacje, które wpływają na to, w jaki sposób postrzegamy innych ludzi i co do nich

czujemy.
Jednak na pewno parę razy zdarzyło Ci się, że po czasie złości i odczuwania nienawiści do jakiejś osoby okazało się, że wcale nie było za co się gniewać czy nienawidzić. Przypomnij sobie ostatnią taką sytuację.

Pamiętaj, że za większość działań ludzi odpowiadają ich wcześniejsze przeżycia. Wcale nie jest powiedziane, że gdybyś przeżył to samo, co Twój denerwujący sąsiad, to nie byłbyś taki sam. Pomyśl o tym, co napisałem, kiedy zaczniesz

wydawać wyroki i pałać nienawiścią do innych ludzi.

Nienawiść rasowa

Ludzie są ludźmi i wszyscy składamy się z tych samych komórek i narządów wewnętrznych. Taka sama czerwona krew płynie w naszych żyłach, niezależnie od koloru skóry. Mamy takie same serca, wątroby i nerki, które możemy przeszczepiać między sobą. Niczyj mózg nie jest ani lepszy, ani gorszy.

Dlaczego więc tak wiele osób nienawidzi innych za to, że mają odmienny kolor skóry albo pochodzą z innego kraju? Ta nienawiść bierze się z wielu czynników — m.in. ludzie mają mało wiary w siebie i w ten sposób chcą zademonstrować swoją „wyższość”.
Warto jest pamiętać, że tak naprawdę wewnątrz wszyscy jesteśmy tacy sami i chcemy tego samego z życia dla siebie. Zamiast nienawidzić kogoś — lepiej spójrz na to, co kryje się pod skórą, bo w większości przypadków zobaczysz tam

prawdziwą osobę, która jest bardzo podobna do Ciebie.

Nienawiść spowodowana fobią

Ludzie mogą po prostu nienawidzić jakiś sytuacji czy nawet konkretnych rzeczy z powodu swoich fobii. Ludzie boją się wysokości, pająków, węży, dentystów, a nawet zamkniętych pomieszczeń.

Ten typ nienawiści jest spowodowany strachem, który jest bardzo głęboko w nas i nad którym prawie nie mamy kontroli. Na szczęście prawie każdy lekarz czy psycholog może zmienić ten typ nienawiści
i strachu w coś bardziej pozytywnego.

Autor Piotr Adamczyk. Tekst to fragment książki: „Mądre szczęśliwe życie„

Bez względu na to czy jesteś kobietą, czy też mężczyzną masz swój indywidualny temeprament. Temperament jest zespołem cech psychicznych, które charakteryzują dynamikę emocjonalnego życia człowieka. Temperament to sposób zewnętrznego wyrażania uczuć i zachowania. To także wrażliwość na bodźce zewnętrzne, impulsywność. To wreszcie siła i trwałość reakcji emocjonalnych oraz tempo przebiegu procesów psychicznych.

Temeprament to zespół wrodzonych cech osobowości. Rodzimy się z tymi cechami, co oznacza, że mają one podłoże genetyczne. Ściśle zależą od właściwości systemu nerwowego i są uwarunkowane procesami biochemicznymi.

Cechy ulegają zmianom. Z jednej strony na ich zmiany wpływ mają przemiany fizjologiczne.  Z drugiej strony kształtowane są w procesie wychowania, pod wpływem doświadczenia życiowego, środowiska w jakim się przebywa. Tak dochodzimy do pojęcia osobowości.

Temperament będący zespołem piewrotnych cech osobowości nie podlega ocenie. To jaki kto z nas ma temperament nie jest ani dobre ani złe. Może nieść ze sobą szanse, jak i zagrożenia.

Jednej z pierwszych klasyfukacji temperamentów dokonał Hipokrates. Dopracował ją rzymski lekarz Galenus w II w. KLasyfikacja ta wyróżniała 4 podstawowe typy temperamentów:

- sangwinik

- choleryk

- melancholik

- flegmatyk.

Iwan Pawłow rosyjski laureat Nagrody Nobla wysunął tezę, że u podłoża różnic osobowości leżą właściwości układu nerwowego. Stwierdził on, że o indywidualnych cechach osobowości decyują dwa podstawowe procesy nerwowe – mianowicie – pobudzenie i hamowanie.

Jaki wpływ ma układ nerwowy na typ temepramentu możesz zobaczyć poniżej.

Melancholik. Słowo pochodzi najprawdopodobniej od melanos – czarny i chole – żółć.Melancholika cechuje pesymistyczne, negatywne i lękliwe podejście do przyszłości, samego siebie oraz do spraw codziennych. Osobę o tym typie temperamentu cechują powolne, słabe, ale długotrwałe reakcje uczuciowe. Osoba taka może mieć często wątpliwości co do wykonanych przez siebei czynności. Przykładowo czy drzw są na pewno zamknięte, a kran zarkęcony. Trudności w podejmowaniu decyzji, brak wiary w siebie.

Melancholika cechuje wrażliwość na krytykę swojej osoby, skłonność do obrażania się, nerwowość i skłonność do zadumy. Melancholik jest spokojny i wyciszony. Lubi marzyć.

Choleryk. Słowo pochodzi od Chole – żółć. Stąd żółć go zalewa. Przeciwieństwo flegmatyka. Osoba pobudliwa, przejawiająca tendencje do ciągłego niezadowolenia i agresji. Osoba ta dysponuje dyżą energią żcyiową i aktywnością. Mocno przeżywa emocje. Cholerycy chcą dominować, a inne osoby mają im być uległe i uznawać ich ciężką pracę. Choleryk jest uparty, szybko reaguje, często żałuje zbyt szybko wypowiedzianych słów. Chcą działać i kierować. Często mogą pracować dla dobra grupy. Lubi organizować pracę innym. W momencie sprzeciwu może krzyczeć, wskazywać na kogoś palcem.

Sangwinik. Słowo pochodzi od sanguis – krew. Najbardziej ustabiulizowany typ charakteru. Sangwinika cechuje optymistyczne podejście do życia, otwartość na relacje interpersonalne, towarzyskość, bestroska. Lubi być w centrum zainteresowania. Jest osobą władczą i dominującą. Może się zdarzyć, że spogląda na innych „z góry”. Potrafi przyciągać do siebie ludzi. Singwinik jest emocjonalny i spontaniczny, ma duże poczucie humoru. Jest energiczny, twórczy, szybko się odwzajemnia w dawaniu komplementów, które lubi przyjmować.

Flegmatyk. Słowo pochodzi od φλεγμη co oznacza śluz. Flegmatyk jest osobą pogodną, która potrafi się kontrolować. Jest zrównoważony emocjonalnie, zdystansowany, obiektywny w ocenie i obsewrwacji. relacje interpersonalne mogą być nacechowane nieufnością i chłodem. Flegmatyk potrafi poswięcić dużo czasu człowiekowi lub sprawie. Jest oddany. Lubi obserwować ludzi, potrafi współczuć. Najczęsciej wybiera pracę spokojną, bez konieczności narzucania sobie szybkiego tempa. Jest powolny w działaniu oraz zachowuje spokój nawet w trudnych sytuacjach.

Tak to wygląda w teorii.

Ale, co to ma wspólnego z komunikacją?

Weźmy pod uwagę rozmowę małżonków. Kiedy powstaje kwestia sporna. Jedna ze stron chce szybko dojść do rezultatów rozmowy. Przedstawia swoje za i przeciw i liczy na to samo ze strony partnera.

Partner tymczasem może potrzebować więcej czasu na zebranie myśli i na zastanowienie się nad swoimi uczuciami.

Nie branie pod uwagę rożnicy temperamentów może powodować, że pierwsza osoba będzie chciała jak najszybciej zakończyć rozmowę. Bo według jej mniemania nie ma już nic do dodania. A partner najwidoczniej nie ma ochoty romzawiać. Druga strona może się czuć niewsyłuchana i mieć poczucie, że jej zdanie się nie liczy.

Problemy pozostaną bez rozwiązania, a dodatkowo dojdą nowe. Te które wynikają ze złej komunikacji. Jeśli żyjesz w związku z partnerem o odmiennym temperamencie od Twojego skuteczna komunikacja może być wyzwaniem.

Co masz robić będąc w takiej sytuacji?

Kiedy szczere rozmowy nie wystarczają ucz się na temat temperamentów, a później wykorzystuj tą wiedzę w życiu. Najlepiej jeżeli obydwoje pogłebicie swoją wiedzę na ten temat.

O małżeńskich temperamentach przeczytasz tutaj.

Autor J.V.

Bibliogrfia:

„Małżeńskie temperamenty”. Jerzy Grzybowski

Wikipedia

Grafiki – wykresy

Wikipedia

Zdjęcie:

http://www.sxc.hu, Autor: Ivan Petrov

Siedzicie w dwóch najdalszych kątach mieszkania, czekacie… Próba sił? Czekasz aż emocje opadną? Myślisz sobie: tym razem nie wyciągnę pierwsza ręki.
Ale tak naprawdę nie to jest najważniejsze kto pierwszy tę rękę wyciągnie, ale o co TAK NAPRAWDĘ się pokłóciliście.

Kłótnia zazwyczaj zaczyna sie od drobiazgu, a często kończy na potężnej awanturze. Bo niestety w swoich związkach zamiast rozmawiać często ,,zamiatamy pod dywan”. Tak więc może następna kłótnia będzie dobrym momentem do tego aby zacząć ze sobą rozmawiać?

Najważniejszy jest moment po wybuchu. Dużo już zostało powiedziane, wykrzyczeliście już swoje najważniejsze argumenty i złość. Teraz masz dwie drogi. Albo ,,odpowiesz” kolejnym wybuchem i eskalacją złości, albo po przerwie zaczniecie rozmawiać?

Zawsze wybór należy do Ciebie.

A więc doszliśmy do punktu: wojna czy pokój?
Skupmy się na pokoju, czyli konstruktywnej rozmowie.

Wiem, to nie takie łatwe. Już słyszę zarzuty, że ,,z nim nie można spokojnie rozmawiać”, ,,on mnie prowokuje”, ,,on zaczyna, a ja muszę się bronic”. Ale tylko swoim spokojem i konsekwencją możesz do niego dotrzeć.

Na początek możesz po prostu powiedzieć: nie chcę się dalej kłócić, kiedy się uspokoimy, porozmawiamy o tym, dobrze?
To jednak nie zawsze pomaga, a czasem może spowodować jeszcze większy wybuch złości. Powiedź mu wtedy: uspokójmy się i usiądźmy, porozmawiajmy przy kawie.
Musisz być cierpliwa, to może potrwać, być może będziesz musiała powtórzyć to jeszcze kilkakrotnie. Jeśli partner zobaczy, że nie dajesz się prowokować w końcu da spokój.

Uff, udało się, usiedliście do rozmowy Ale to dopiero początek.
Jak rozmawiać z partnerem żeby nie poczuł się atakowany, żebyśmy rozwiązali problem, a nie jeszcze bardziej go zagmatwali. Oto główne punkty:

1. Mów tylko i wyłącznie o ostatnim problemie. Nie wyciągaj starych spraw. Nie uogólniaj, zabronione są zwroty: ,,bo ty nigdy”, ,,bo ty zawsze”.

2. Skoncentruj się tylko na rozmowie, patrz w oczy. Nie baw się przedmiotami, nie rozglądaj na boki. To spowoduje że partner będzie czuł się lekceważony.

3. Słuchaj dokładnie tego co do ciebie mówi. Jeśli czegoś nie rozumiesz, powtórz to co powiedział w formie pytania, żeby się upewnić że dobrze zrozumiałaś. Np. Powiedziałeś że…. nie bardzo wiem czy dobrze to rozumiem, czy chodziło ci o…

4. Mów o swoich odczuciach, np. czuję się zlekceważona kiedy ty…., a nie: bo ty mnie ciągle lekceważysz. Albo: czułam żal i złość kiedy nie doceniłeś mojej pracy, którą włożyłam w projekt. A nie: bo ty mnie nigdy nie doceniasz.

5. Mów o swoich potrzebach i obawach. Bardzo, bardzo często partner nie ma pojęcia jakie są nasze potrzeby. Przecież nie jest jasnowidzem

http://www.I-love-you.pl Serwis o miłości, przyjaźni, partnerstwie. Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl