Pytanie o sens istnienia na planecie ziemia zaprzątało głowy myślicielom i filozofom już w starożytności.

“Myślę, więc jestem”.

A w głowie ciągle przebiega myśl po co jestem, po co żyję. I tak zaczyna się pogoń za tym co niewidzialne. A w środku rośnie pragnienie – chcę być szczęśliwy.

John C. Maxwell na łamach książki, którą napisał mając skończone 60 lat przedstawia historię 55-latka. Ów mężczyzna stosował w życiu teorię “tysiąca marmurowych kulek”.

Pewnego dnia usiadł i zaczął rozmyślać o życiu. Do swoich obliczeń wziął przeciętną długość życia człowieka – 75 lat. Pomnożył tą liczbę przez ilość tygodni w roku i otrzymał ilość sobót jakie może przeżyć przeciętna
osoba. W tym momencie zostało mu jeszcze 1000 sobót, które mógł przeżyć.
Postanowił kupić 1000 marmurowych kulek. Aby je zdobyć w takiej ilości odwiedził kilka sklepów z zabawkami. Następnie wrzucił wszystkie kulki do jednego pojemnika w domu.

Od tego czasu, co sobota wyciągał jedną kulkę i patrzył jak ich ilość maleje.
Dzięki temu był w stanie koncentrować się na sprawach, które były dla niego naprawdę ważne. Każdą sobotę spędzał ze swoją rodziną. Gdy swoją historię opowiedział w radiu – tego samego dnia wyciągnął ostatnią kulkę.
Każda kolejna sobota będzie dla niego darem i wykorzysta ją najlepiej jak będzie umiał.

W latach 80-tych prowadzono kontrowersyjne szkolenie, które w zaledwie dwa weekendy uświadamiało uczestnikom, co jest dla nich ważne w życiu. Kiedy ciągle zadajesz sobie pytanie – co jest dla Ciebie najważniejsze w życiu – przeczytaj  o szkoleniu EST.

A Ty w jaki sposób spędzisz kolejne soboty?

Tekst: Jolanta Valentin

Tutaj właśnie tkwi źródło wielu nieporozumień i konfliktów. Zdarzają się osoby, które bez przerwy szukają i nigdy nie kończą pierwszego etapu.
A może jednak z tym bym miała lepiej? A może ta byłaby lepsza?

Nie wolno tak myśleć i nie można tak mówić — przede wszystkim dlatego, że obraca się to przeciwko nam. Jeżeli nie wkładamy energii w budowanie związku, tylko ciągle koncentrujemy się na etapie wyboru, wówczas nie stwarzamy sprzyjającej atmosfery do jego tworzenia.

Ciekawe przykłady, potwierdzające tę teorię, można znaleźć w kulturach, w których małżeństwa kojarzone są przez rodziców, często bez żadnej możliwości głosu zainteresowanych.

Pierwszy etap w ogóle nie istnieje — a co za tym idzie — nie można do niego powrócić. Na dodatek „klamka zapada” w sposób dość drakoński, jeśli rozwody są niemożliwe. Znam parę pochodzącą z Indii, gdzie rodzice dobierają partnerów. Mimo że mieszka ona w Kanadzie, małżonkom do głowy nie przychodzi, że mogliby się rozwieść. Poznali się w dniu ślubu i zostało im powiedziane, że mają być małżeństwem, więc nim są. Nawet nie zdawali sobie sprawy, że mogłoby być inaczej i że ktoś brutalnie odebrał im prawo samostanowienia. W sytuacji, w której byli przekonani, że nie ma innego wyjścia, koncentrowali się na tym, żeby to małżeństwo było dobre. I jest.

Nie ma odwrotu

Jak widać, nawet w tak okrutnej sytuacji („okrutnej” być może tylko z punktu widzenia ludzi przyzwyczajonych do swobodnego decydowania o tym, kogo poślubiają) przekonanie o nieodwracalności
małżeństwa jest bardzo pozytywne. Skutek tego nastawienia jest taki, że skupiam się na tym, co można zrobić, aby związek był udany i żebym ja był w nim szczęśliwy — a nie na wątpliwościach, czy dobrze wybrałem. To na pewno pomaga.

Jest z pewnością wiele szczęśliwych małżeństw, które zawarte były na zasadzie umowy rodziców, a potem okazało się, że młodzi zostali doskonale dobrani. I odwrotnie — istnieją małżeństwa zawierane pod wpływem gorącej i wielkiej miłości, które się potem bardzo szybko rozpadają, bo partnerzy nie mogą się zrozumieć i ciągle szukają tego „idealnego”.
Właśnie to nastawienie (czy precyzyjniej, brak przestawienia z szukania na budowanie) jest czynnikiem rozbijającym. Brak zrozumienia konieczności tej zasadniczej zmiany postawy, której wymaga budowanie swojego związku, jest dość dziecinny i na pewno częściowo wynika z niewiedzy na ten temat. Jest to
przejaw niedojrzałości życiowej, z której wielu ludzi zupełnie nie zdaje sobie sprawy. Trzeba uświadamiać sobie, że jeśli wszedłem w związek, to jest to mój związek. W tej sytuacji dobrze jest sobie powiedzieć: ja jestem w 100% odpowiedzialny za mój związek, nie w 50, 80 ani nawet nie w 99 — tylko w 100, bo jest to właśnie mój związek. Wszystko, co się w nim dzieje, zależy ode mnie.

Artykuł to fragment książki ” My, czyli jak być razem”. Tadeusza Niwińskiego

Zarejestruj się do Newslettera i pobierz 59 stronicowy, darmowy fragment książki.

Czy śmierć bliskiej osoby niesie ze sobą coś lepszego niż negatywne uczucia?

Koniec życia
Zamknięta księga

Śmierć jako zjawisko nieodwracalne jest najskuteczniejszą przestrogą i wskazówką zarazem. Pomaga żyjącym zastanowić się nad sensem ich życia. Pozwala spojrzeć na świat i życie nowym, odrodzonym spojrzeniem.
Daje możliwość retrospekcji dokonań i pozwala odpowiedzieć na pytanie co jest ważne. W jaki sposób warto żyć. Co po sobie pozostawisz.
Po śmierci rodzina często zastanawia się nad tym jak żyła zmarła osoba, co zrobiła dobrego, co mogła zrobić lepiej. Czy szanowała innych, jak szanowała siebie i swoje zdrowie. Co w jej poczynianich było wzniosłego i dobrego.
Śmierć nie jest bezcelowa jeśli żyjący umieją czerpać z niej wnioski i się na niej uczyć. Jeśli umieją docenić to, co dali ci, którzy już odeszli. Śmierć bliskiej osoby to czas spojrzenia w głąb siebie i czas odpowiedzi na najtrudniejsze pytania.

Jaki jestem/jesteś wobec swoich bliskich?
Czy ranisz bliskie Ci osoby?
Czy dajesz im szczęście, wsparcie i miłość?
Czy prowadzisz szczęścliwe życie?
Czy Twoja praca jest dla Ciebie przyjemna? Czy jest to to zajęcie, które chcesz robić?
Co daje Ci radość?
Czy dobrze dbasz o swoje zdrowie?
Co chcesz w życiu osiągnąć?
Jak chcesz to zdobyć?

Śmierć bliskiej osoby pokazuje, że czas jest ograniczony. Jeśli więc masz marzenia do spełnienia, plany do zrealizowania Twój czas jest tu i teraz na to, by to osiągnąć.

Zbyt często boisz się podejmować poważne decyzje. Zbyt często boisz się zmienić relacje w rodzinie i rozpocząć rozmowę o tym, co ważne.

Nierozwiązane sprawy, które odkłada się na później często zbyt długo czekają na Twoje działanie.
Zastanów się co chciałbyś w swoim życiu zmienić? Jaką rodzinę chcesz mieć?

Ludzka jest skłonnność do zrzucania winy na drugą osobę. Bo on jest taki i już. Bo ona jest taka i ja tego nie zmienię. Wszystko byłoby lepsze gdyby nie oni.

Tymczasem zmiany nie zaczyna się od niego, od niej czy od nich.
Tylko od siebie.

Autor J.V.

Praktycznie zawsze największym problemem w związku jest problem słabej komunikacji. Słabe porozumiewanie się prowadzi do licznych problemów, takich jak nieporozumienia, kłótnie, a nawet gniew.
Dzięki polepszaniu swojej komunikacji w związku możesz budować bardziej głęboką, mocniejszą relację, która da Ci wiele szczęścia w życiu zamiast frustracji i stresu.

Jest wiele sposobów poprawiania relacji międzyludzkich i większości z nich możesz szybko i łatwo się nauczyć. Co lepsze, wielu z tych technik możesz łatwo nauczyć swoją drugą połówkę.

✔ Kiedy pojawiają się konflikty między Wami — nie próbuj przywoływać przeszłości i tego, co było kiedyś. Staraj się (mimo że to trudne) raczej trzymać tego, co jest teraz, i spróbuj znaleźć rozwiązanie konfliktu, a nie dolewać oliwy do ognia. Rozdrapywanie starych ran nic Ci nie da i dodatkowo sprawi, że cała sytuacja się pogorszy, zamiast powoli się rozwiązywać.

✔ Postaraj się zobaczyć całą sytuację z drugiej strony. Jeżeli oboje będziecie skupiać się tylko na swoim punkcie widzenia — nie ma szans na to, żebyście znaleźli jakieś rozwiązanie.

✔ Zawsze słuchaj, co mówi druga osoba. Nie „słysz”, ale słuchaj ze zrozumieniem. W większości wypadków podczas kłótni wsłuchując się w to, co mówi druga osoba, będziesz mógł usłyszeć prawdziwy powód problemu, który nie zawsze jest taki sam jak przyczyna kłótni. Zbyt często ludzie w ogóle nie słuchają tego, co ma do powiedzenia druga strona, albo zgadują, co ta osoba zaraz powie. Słuchaj z taką samą uwagą, jakbyś sam chciał być słuchany.

✔ Nie przybieraj od razu postawy obronnej, kiedy zaczynasz być krytykowany. Wiem, że trudno jest znieść krytykę i nie każdy lubi słuchać o swoich wadach, tym bardziej jeśli o nich wie. Jednak wysłuchanie słów krytyki jest ważne, aby zrozumieć, co jest problemem dla drugiej osoby.

✔ Zamiast być osobą, która ma zawsze rację i która zawsze stara się wyjść na swoje, poszukaj sposobów na jakiś kompromis. Współpraca jest efektywniejsza niż zwalczanie się nawzajem. Nie zaczynaj rozmowy z nastawieniem, że tylko Ty masz rację i musi skończyć się z Twoim na wierzchu.

✔ Jeżeli czujesz, że Wasze temperatury zaczynają się podnosić i atmosfera robi się bardzo napięta, zróbcie sobie przerwę. Dalsza rozmowa pod wpływem silnych emocji do niczego dobrego nie prowadzi. Inaczej cała kłótnia nieuchronnie będzie zmierzać do sytuacji, w której jedno z Was powie drugiemu kilka słów za
dużo.

✔ Jeśli czujesz, że Twój związek z kimś zaczyna staczać się po równi pochyłej, to nie bój się poprosić o radę inne osoby. Najlepiej kogoś bezstronnego — może to być ksiądz albo osoba prowadząca poradnię rodzinną. Będziesz zadziwiony, jak świeże spojrzenie osoby z zewnątrz może odmienić całą sytuację.

✔ Znajdź czas dla swojego związku — spacerujcie, jedzcie razem posiłki, dajecie sobie czas na to, żeby porozmawiać bez żadnych przeszkód.

✔ Pozwól, aby Twoja druga połówka poczuła się wyjątkowo, pokaż jej, że zależy Ci na niej, doceń jej wysiłki i daj jej znać, że jest dla Ciebie ważna.

Autor Piotr Adamczyk. Tekst to fragment książki: “Mądre szczęśliwe życie“

Szczęście i spełnienie w życiu dla każdego z nas oznacza coś innego — to, co jednych rozwesela, innych niespecjalnie cieszy. Może nawet być tak, że jesteśmy szczęśliwi w życiu, ale tak naprawdę nie zdajemy
sobie z tego sprawy.

Niektórzy ludzie tak angażują się w pracę, zdobywanie i zagarnianie coraz to nowych rzeczy, że nie zostaje im wiele czasu na rzeczy, które sprawiały, że się uśmiechali. Gonią sami nie wiedzą za czym, aż w pewnym momencie przychodzi depresja i załamanie.

Jeśli się zatrzymasz, wyciszysz i zastanowisz nad tym, co naprawdę czyni Cię szczęśliwym i zadowolonym z życia, może się okazać, że to, czego szukałeś, już masz i po prostu nie zdawałeś sobie z tego sprawy.
Z drugiej strony — są sytuacje, w których popadamy w przygnębienie i nie jesteśmy w stanie spełnić warunków, które dają nam szczęście.
Jeśli czujesz, że jesteś właśnie w takiej sytuacji, to jest to najlepszy moment na wymyślenie, jakich zmian potrzebujesz w swoim życiu.
W większości przypadków już mała zmiana przyniesie Ci poprawę i zaczniesz z niej czerpać siłę do podjęcia większych wyzwań.

Od kogo zależy Twoje szczęście?
Twoje szczęście i zadowolenie z życia zależy całkowicie od Ciebie i nikt inny nie może Ci go dać. Każdego z nas Bóg stworzył po to, abyśmy byli szczęśliwi tu na ziemi — i to głównie od naszych wyborów życiowych zależy nasze szczęście. Ty sam możesz zdecydować, że wychodzisz z dołka, zaczynasz wykonywać pozytywne kroki w swoim życiu i podejmujesz pozytywne działanie, które zmieni Twoją sytuację.

Wielu ludzi uważa jednak, że ich szczęście zależy od kogoś lub czegoś innego. „Byłbym szczęśliwy, gdybym znalazł drugą połówkę”, „Byłbym szczęśliwy, gdybym miał więcej pieniędzy”. I tak w kółko, tysiąc różnych powodów.

Jak się później okazuje, niejednokrotnie więcej pieniędzy czy nowa miłość wcale nie dają szczęścia i zadowolenia z życia.
Nie ma jakiegoś magicznego zaklęcia czy czarodziejskiej mikstury, która może Ci dać szczęście i zadowolenie. Szczęście jest uczuciem i już jest w Tobie — wszystko, co musisz zrobić, to wydobyć je z siebie i zacząć z niego w pełni korzystać.
Aby znaleźć to szczęście i zrozumieć, co naprawdę ono znaczy dla Ciebie, pierwszym krokiem, jaki powinieneś zrobić, jest przyjrzenie się swoim emocjom. Zapytaj samego siebie: „Gdybym miał cieszyć się z czegoś w swoim życiu, czy to byłoby to?” oraz „Co sprawia, że czuję się zadowolony i spełniony tak naprawdę, a nie tylko na chwilę?”.

Kiedy już zrozumiesz, jaka jest Twoja wizja szczęścia, możesz zacząć skupiać się na tym, aby zmienić swoje życie na takie, jakiego byś chciał.

Autor Piotr Adamczyk. Tekst to fragment książki: “Mądre szczęśliwe życie“

Jak często mówiłeś sobie: „Nienawidzę tego czy tamtego” albo jak często mówiłeś: „Nienawidzę go/jej”? Jednak czy deklarowanie nienawiści w jakikolwiek sposób uwolniło Cię od niej? Albo czy pomogło w jakiś sposób lepiej radzić sobie z codziennością i lepiej przeżywać Twoje życie? Pomyśl przez chwilę nad ostatnim pytaniem, które Ci zadałem.

Nienawiść jest negatywnym uczuciem, a negatywne uczucia przynoszą złe samopoczucie Tobie, a nie innym. To, że kogoś nienawidzisz, nie wyrządzi krzywdy drugiej osobie, ale Tobie. Dobrze by było, gdybyś to sobie uświadomił.

Nienawiść do innych osób

Bardzo często nienawidzimy innych osób. Wstyd się przyznać, ale wielu ludzi nienawidzi nawet osób ze swojego najbliższego otoczenia. Powody tej nienawiści są różne — oszustwa, kłamstwa, zdrady, agresja.
To wszystko to są bardzo poważne sytuacje, które wpływają na to, w jaki sposób postrzegamy innych ludzi i co do nich

czujemy.
Jednak na pewno parę razy zdarzyło Ci się, że po czasie złości i odczuwania nienawiści do jakiejś osoby okazało się, że wcale nie było za co się gniewać czy nienawidzić. Przypomnij sobie ostatnią taką sytuację.

Pamiętaj, że za większość działań ludzi odpowiadają ich wcześniejsze przeżycia. Wcale nie jest powiedziane, że gdybyś przeżył to samo, co Twój denerwujący sąsiad, to nie byłbyś taki sam. Pomyśl o tym, co napisałem, kiedy zaczniesz

wydawać wyroki i pałać nienawiścią do innych ludzi.

Nienawiść rasowa

Ludzie są ludźmi i wszyscy składamy się z tych samych komórek i narządów wewnętrznych. Taka sama czerwona krew płynie w naszych żyłach, niezależnie od koloru skóry. Mamy takie same serca, wątroby i nerki, które możemy przeszczepiać między sobą. Niczyj mózg nie jest ani lepszy, ani gorszy.

Dlaczego więc tak wiele osób nienawidzi innych za to, że mają odmienny kolor skóry albo pochodzą z innego kraju? Ta nienawiść bierze się z wielu czynników — m.in. ludzie mają mało wiary w siebie i w ten sposób chcą zademonstrować swoją „wyższość”.
Warto jest pamiętać, że tak naprawdę wewnątrz wszyscy jesteśmy tacy sami i chcemy tego samego z życia dla siebie. Zamiast nienawidzić kogoś — lepiej spójrz na to, co kryje się pod skórą, bo w większości przypadków zobaczysz tam

prawdziwą osobę, która jest bardzo podobna do Ciebie.

Nienawiść spowodowana fobią

Ludzie mogą po prostu nienawidzić jakiś sytuacji czy nawet konkretnych rzeczy z powodu swoich fobii. Ludzie boją się wysokości, pająków, węży, dentystów, a nawet zamkniętych pomieszczeń.

Ten typ nienawiści jest spowodowany strachem, który jest bardzo głęboko w nas i nad którym prawie nie mamy kontroli. Na szczęście prawie każdy lekarz czy psycholog może zmienić ten typ nienawiści
i strachu w coś bardziej pozytywnego.

Autor Piotr Adamczyk. Tekst to fragment książki: “Mądre szczęśliwe życie“

Jak być szczęśliwym?

Co robią te osoby, które pryskają entuzjazmem? Są chwile, kiedy każdy z nas jest szczęśliwy. Wyobraź sobie, co czułeś kiedy dostałeś dobrą ocenę, kupiłeś nowy samochód, albo byłeś zakochany.
Czy chciałbyś się tak czuć częściej? A może zawsze?

Co daje szczęście?

Nad tym zastanawiali się już starożytni myśliciele. Filozofowie zastanawiali się czy szczęście zależy tylko i wyłącznie od życia fizjologicznego, czy też jest pochodną życiowych sytuacji. Uważano, że szczęścia nie można osiągnąć na ziemi, że będzie ono nagrodą po śmierci.
Dla Arystotelesa szczęśliwi mogli być mężowie stanu lub filozofowie. Skąd taki pogląd?

Jego zdaniem szczęście oznacza postępowanie w zgodzie z naturą.To czym dla ptaka latanie dla człowieka myślenie i tworzenie organizacji politycznych. Filozof skłaniał się też do tego, że zaspokojenie potrzeb fizjologicznych – np. bycie najedzonym daje szczęście.

W religiach szczęście oznacza obcowanie z Bogiem (chrześcijanizm), postępowanie według wyznaczonych zasad (islam).

Maslow tworząc swoją piramidę potrzeb pokazuje, że być człowiekiem szczęśliwym oznacza być człowiekiem samorealizującym się.

Uczony – Gilbert mówi o szczęściu jako genetycznym spadku po naszych przodkach. Zaś współczesna psychologia zakłada rolę wewnętrznie motywowanej aktywności. Według tego spojrzenia – jeżeli coś robisz dla przyjemności robienia danej rzeczy – i na tej czynności się koncentrujesz będziesz szczęśliwy. Warunkiem jest to by nie koncentrować się za bardzo na wynikach. Wyjaśnić to może dlaczego lubimy coś co robimy hobbystycznie, a mamy tego dość kiedy staję się to naszą pracą.
Zamiast koncentrować się na radości robienia danej czynności zastanawiamy się nad tym jakie korzyści nam ona przyniesie. Myślenie o wartościach materialnych zabija radość czerpaną wcześniej z zajmowania się swoim hobby.

Są też tacy, którzy przekonują, że szczęście to stan emocjonalny. To stan, za który odpowiedzialny sam jesteś.

Powiesz jak mam być szczęśliwy, kiedy mam problemy w domu, kłopoty finansowe. Okazuje się, że można nie tylko być szczęśliwym w takiej sytuacji, ale i osiągnąć finansowy i ososbisty sukces.
Jak to zrobić poznasz czytając historię Joe.

Źródło: http://homoseparatus.blogspot.com/

Źródeł emocji badacze doszukują się u naszych praprzodków, uważając, że to właśnie oni na drodze ewolucji przekazali nam pewne schematy zachowań w odpowiedzi na dana sytuację.

Zdaniem ewolucjonistów czynniki środowiskowe zmusiły naszych przodków do wykształcenia w sobie pewnych schematów reakcji na pewne emocje, a następnie te oto reakcje zostały zapisane w naszym układzie nerwowym.

W pradawnych czasach, gdzie nasi przodkowie byli narażeni na niebezpieczeństwa takie jak np. atak drapieżników czy tez kaprysy matki natury, szybka reakcja na dany bodziec dawała szanse przeżycia i co za tym idzie przekazania swoich genów dalej.

W sytuacji zagrożenia, bądź tez sytuacji, którą uważamy za zagrażającą, całe nasze ciało mobilizuje się do działania.

Przedstawię teraz sposób w jaki reaguje nasze ciało na poszczególne emocje. Dane te pochodzą z książki D. Golemana Pt „Inteligencja emocjonalna”.

ZŁOŚĆ-  zwiększą się napływ krwi do rak, co pomaga w szybszym złapaniu broni, bądź tez wymierzeniu szybkiego ciosu przeciwnikowi. Wzrasta poziom adrenaliny, co powoduje szybkie działanie i przypływ energii.

STRACH- napływ krwi do nóg pozwala na szybsza ucieczkę, napływ hormonów pozwala na zwiększenie czujności. Uwaga skupiona jest na zagrożeniu, w celu ustalenia optymalnej reakcji.

SZCZĘŚCIE- następuje wzrost energii i zahamowanie negatywnych uczuć. Jesteśmy w stanie uspokojenia i harmonii.

MIŁOŚĆ- charakteryzuje się stanem zadowolenia oraz ukierunkowaniem na współpracę.

ZASKOCZENIE- uniesienie brwi pozwala na szerszy ogląd pola widzenia, ocenę sytuacji, dociera do nas więcej bodźców, przez co możemy ustalić optymalny plan działania.

ODRAZA- ściągnięta górna warga i zmarszczony nos chronią nas przed nieprzyjemnymi czynnikami, które wywołały w nas odrazę.

SMUTEK- obniża się energia, spowolnieniu ulega metabolizm ciała. Następuje wycofanie w celu opłakiwania straty, refleksji a następnie planowania na nowo życia.

Poparciem tezy ewolucjonistów odnośnie przekazania nam przez przodków schematów reakcji na poszczególne emocje jest UNIWERSALIZM EMOCJI. Chodzi o to, ze uczucia takie jak strach, złość ,smutek i zadowolenie są rozpoznawalne przez ludzi na całym świecie.

Zgodnie z teoria Darwina uniwersalizm emocji wynika właśnie z tego że ten „język twarzy” został nam przekazany przez naszych przodków i utrwalony w genach.

Teoria tą zainteresował się Paul Ekman i postanowił przeprowadzić eksperyment, który byłby potwierdzeniem bądź zaprzeczeniem teorii Darwina.

Jako materiał badawczy posłużył się on kartami z rysunkami twarzy ludzi, które wyrażały takie emocje jak: szczęście, zdziwienie, strach, strach, gniew, smutek. Badania przeprowadzał na ludności Nowej Gwinei, którzy postępem cywilizacyjnym są daleko za nami. Okazało się, że ludność ta bez trudu rozpoznawała emocje, jakie przedstawiono im na rysunkach. Robili to, opisując sytuacje w jakiej doświadczali poszczególnej emocji np.: strach opisywali jako ucieczkę przed dzikiem, bo nie maja oszczepu. Następnie poproszono ludzi z tej samej kultury, lecz tych którzy nie brali udziału pierwszej części eksperymentu o pokazanie wyrazu twarzy jaki towarzyszy poszczególnym emocjom. Zostało to utrwalone na taśmach, a następnie pokazane amerykańskim studentom. Okazało się, że oni również nie mieli problemu z odczytaniem emocji z twarzy ludności z Nowej Gwinei.

Życie w naszych czasach nie jest tak niepewne i niebezpieczne jak życie naszych przodków. Nie musimy uciekać przed drapieżnikami, polować na zwierzęta, aby zapewnić rodzinie pożywienie. Reakcje ciała na poszczególne emocje są jednak takie same, co może być dla nas tragiczne w skutkach. Niekontrolowana złość czy tez strach mogą prowadzić do „ porwania emocjonalnego”. Jest to gwałtowna  reakcja nieadekwatna do bodźca, który ją wywołuje. Dawniej porwanie emocjonalne warunkowało duże szanse na przeżycie, dzisiaj  to życie może nam utrudniać. W złości możemy powiedzieć słowa, których normalnie nie wypowiedzielibyśmy nigdy, oraz robić rzeczy, których się później wstydzimy.

W literaturze natknęłam się na charakterystyczny przypadek porwania emocjonalnego. Pewien drobny złodziejaszek chciał zrobić ostatni napad, a następnie skończyć z niegodziwym życiem. Wszystko szło jak po maśle dopóki nie odkrył, że jest świadek rabunku. Strach przed tym ,że świadek go pozna, sprawił, że złodziej stracił panowanie nad sobą. Chwycił tępe narzędzie i bez zastanowienia zaczął nim uderzać świadka. W efekcie jak się każdy domyśla świadek zmarł. Złodziej uciekł z miejsca zbrodni, a po paru dniach dobrowolnie zgłosił się na komisariat policji. Na pytanie dlaczego zabił, odpowiedział że przez moment stracił panowanie nad sobą i nie wiedział co się z nim dzieje. Wszystko działo się szybko i zanim zorientował się co zrobił, świadek już nie żył.

Co zatem robić, aby nie dopuścić do porwania emocjonalnego?

Ważna jest znajomość własnych emocji i świadomość swoich reakcji na dana emocję. Ale o tym…kiedy indziej)

Autor:  Iwona N., Źródło: Eioba

Licencja: Wszelkie prawa zastrzeżone

Artykuł został zamieszczony za zgodą autora

Jeżeli Cię ktoś zranił w przeszłości wybacz i jemu i sobie. Wybaczenie oczyści duszę z negatywnych uczuć.

Dzięki oczyszczeniu umysłu i ciała będziesz w stanie rozwinąć skrzydła i żyć na nowo.

Nie noś w sobie urazy, która  Cię pali jak drzazga.

Przebaczyć jest trudno. Jednak tylko przebaczając uwolnisz siebie od złych wspomnień. Może masz jeszcze stare zdjęcia?

Wyrzuć, te z nich, które niosą z sobą bolesne przesłanie. Zachowaj te, które uwieczniają miłość, radość, szczęście. Zostaw te, które pomogą Ci utrwalić pogodne i dobre wspomnienia.

Jeżeli masz ochotę spalić stare zdjęcia zrób to. Popiół ma oczyszczającą moc.

Wraz z kolejnym spalonym świadectwem przeszłości wyobraź sobie, jak ulatuje z Ciebie cała złość, nienawiść i żal.

Wyobraź sobie, jak to puste miejsce wypełnia uczucie miłości i dobroci, wszechogarniającego szczęścia.

Poczuj, jak dzięki przebaczeniu uzdrawiasz siebie i swoje obecne relacje. Jak oczyszczasz je z nalotu przeszłości.

Aby łatwiej Ci było przebaczyć przeczytaj poniższe strofy. Wyobraź sobie, że mówi je ta osoba, która zadała Ci ból.

“Uwierz, że żałuję”

Nie ma Cie , to wszystko moja wina

Nie ma Cie, już nie wesoła ma mina

Gdy byłaś obok słowa oszczędzałem

spojrzeń w oczy i pocałunków się bałem.

Miłość po wieczność -  to Ci obiecałem

słowa nie dotrzymałem, przyznaje, łkałem…

Za późno już na te słowa, wcześniej pomyśleć mogłem

wcześniej nim Twoje złote serce zawiodłem.

Potrzebowałaś ciepła słów , serca urazu nie chowającego

zaprzepaściłem tą szansę przez moje chaniebne ego.

Zostane w wiecznym bólu a Ty będziesz boginią moją

zawsze od teraz gdy zamknę oczy ujrzę twarz Twoją

wiatr będzie pachniał Twoimi włosami

w imię Twego dobra pójdę w zatarg z bogami.

Miałem przy sobie żywe złoto, miłość w najczystszej postaci

lecz nie widziałem tego złota, ktoś inny się nim bogaci.

Wybacz, że serce Twe zawiodłem, oczekiwań nie spełniłem

we własnej pysze się zatopiłem i zgubiłem.

Dziś wiem , że jestem potworem, chcę cierpieć myśląc wiecznie o Tobie

Tak bardzo żałuję, że nie mówię Ci tego w oczy, tylko piszę te słowa na eiobie…*

Czujesz się teraz lepiej?

Jeżeli wyzbyłeś/wyzbyłaś się urazy otwórz się na świat dookoła. Zauważ bliskie i przyjazne Ci osoby. Kochaj. Dziel się tym uczuciem. Wyobraź sobie, że to, co dajesz otrzymujesz w zamian. Teraz Twojemu życiu towarzyszyć będzie już tylko budująca miłość i spełnienie. Partner, którego kochasz i który Ciebie kocha. W Twoim związku pełno jest miłości i bliskości. Jesteś szczęśliwa/Jesteś szczęśliwy.

Autor tekstu Jolanta Valentin

*) Autor wiersza – Daniel  Rusin.  Źródło tekstu – Eioba. Tekst został zamieszczony za zgodą autora.

Zdjęcie obok: Tom Spitznas, www.sxc.hu