W niecałe pól roku po ślubie coś przestało funkcjonować. Krótko po tym znajomych zszokowała wiadomość o ich rozwodzie. Byli taką zgraną parą – dziwili się.

***

Artur był spokojnym uczniem. Wykonywał zadane mu prace domowe, miał dobre stopnie. Dobrze się dogadywał z innymi dziećmi w klasie. Czasem zapraszał znajomych do siebie do domu. Nigdy wtedy nie było tam rodziców. Kiedy był w szkole średniej nie pił, nie palił. Jego rodzice byli szanowani wśród lokalnej społeczności.
Po maturze uczniowie wybierali kierunki studiów, Artur postanowił, że rozpocznie naukę w innym mieście ponad 200 km od swojego rodzinnego domu. Nie byłoby w tym nic dziwnego gdyby nie fakt, że Artur już nigdy do domu nie wrócił.

Rodzice wiedzieli, że żyje. Raz na jakiś czas przychodziła do nich korespondencja – był u nich cały czas zameldowany. Dowiedzieli się z niej, że raz miał problemy z kredytem, a po kilku latach, że ma nieślubne dziecko. Syna jednak nigdy więcej nie zobaczyli.

***

Co spowodowało, że historie tych osób potoczyły się w ten sposób?

Paulo Coelho napisał kiedyś:

„Jeśli coś kochasz, puść to wolno. Jeśli wróci – jest Twoje. Jeśli nie – nigdy Twoje nie było.”

Im bardziej jeden człowiek stara się zatrzymać drugiego przy sobie, tym bardziej druga osoba chce uciec. Pojawiają się pytania: Czy masz do mnie brak zaufania? Dlaczego ciągle traktujesz mnie, jak małe dziecko i ciągle chcesz kontrolować wszystko, co robię?

Kiedy miłość jest tak zaborcza, że przeradza się w chorą zazdrość partner czuje się, jak w potrzasku. Kocha, ale uczucie drugiej osoby sprawia, że brakuje mu powietrza. Po miesiącach, bądź latach zamiast budować związek zastanawia się jak odzyskać wolność.

Prawdziwa miłość nie potrzebuje klatki.

Powodzenia

Jolanta

Mądre szczęśliwe życie.
Jak być szczęśliwym człowiekiem, który z łatwością rozwiązuje problemy, jakie życie stawia mu na drodze?

„Polecam książkę jako prezent dla młodych małżonków. Znajdą drogę do celu. Bez lektury – to nie jest możliwe! ”

Grzegorz Grefkowicz, właściciel drukarni cyfrowej

Więcej

Sztuka przyciągania ludzi
Złote zasady zdobywania przyjaciół, którzy zawsze będą Cie wspierać.

Dzięki tej publikacji:

poprawisz swoje kontakty z ludźmi, zyskasz przyjaciół oraz sukcesy zawodowe, zwiększysz poczucie własnej wartości i staniesz się lepszym człowiekiem.

Więcej

Jak to określiła jedna mama, którą niedawno spotkałam – na całe szczęście noworodki na początku dużo śpią i dają się rodzicom na spokojnie przestawić na nowy rytm.
Co dzieje się z rodzinami, po narodzinach dziecka?

Największy wpływ ma narodzenie się dziecka na mamę maleństwa, która tuż po jego narodzinach spędza z nim niemal 24 h na dobę. W zależności od tego, na ile dziecko jest spokojne, bądź nie młoda mama ma możliwość odpoczynku albo i nie między jednym karmieniem a drugim. Jej samopoczucie wpływa na partnera i inne osoby mieszkające pod jednym dachem.

Drugą osobą, która mocno odczuwa zmianę po narodzinach dzieciątka jest tato. Wbrew temu, co się utarło w społeczeństwie panowie są głównym wsparciem dla partnerek. To oni podtrzymują żonę na duchu, chodzą niewyspani do pracy, pomagają przy opiece nad noworodkiem, również w pracach domowych.

Kolejną osobą, której życie ulega zmianie jest babcia po stronie mamy, która wspiera kobietę w czasie narodzin, podstawowej pielęgnacji dziecka oraz opiece, kiedy ta wróci do pracy.

Następnymi osobami są ojciec matki, teściowa i teść, koleżanki i rodzeństwo.

Po narodzinach dziecka rodzina inaczej funkcjonuje niemniej jednak mały bobas wnosi w dom wiele radości i ciepła. Niejednokrotnie jego narodziny wpływają pozytywnie na więzi w rodzinie.

Powodzenia
Jolanta

—-

Szczęśliwe macierzyństwo i jego sekrety

Macierzyństwo i jego sekrety, czyli jak zostać mamą i nie zwariować w ciągu pierwszych kilku miesięcy?

„książka bardzo ciekawa mozna duzo rzeczy sie dowiedziec”

Anna Nowak

Więcej

MY – czyli jak być razem

Praktyk udanego, 40-letniego związku podpowie Ci, co robić, aby Twoje relacje z partnerem oraz najbliższymi Ci osobami były trwałe i szczęśliwe.

„Książka ta spowodowała trwałe zmiany w naszym związku.”

Jakub Koralewski

Więcej

Rozpad rodziny ma wpływ na wszystkich jej członków. Dorośli, a przynajmniej jedna ze stron często czują się pokrzywdzeni, nie zawsze są w stanie ułożyć sobie życie po rozwodzie. Jednak o wiele większe spustoszenie niż u dorosłych niesie rozwód rodziców u dzieci. Maluchy nie rozumieją, co się dzieje. Nie pojmują dlaczego mama nie chce już być z tatusiem, z wielu przykrych zatargów między rodzicami nie zdają sobie sprawy i ich nie rozumieją. Nie mają wpływu na przebieg decyzji rodziców. Stają się świadkami tragedii, która bardzo często w negatywny sposób odbija się na nich.

Jaki jest wpływ rozwodu na dziecko?

To, jak dobrze dzieci przejdą przez rozwód zależne jest w dużej mierze od ich bezpośrednich opiekunów. Dzieci, których rodzice się rozwodzą, alb w których rodzinach dzieje się coś złego mogą być nadpobudliwe, mieć trudności z koncentracją. A co za tym idzie mieć coraz gorsze stopnie w szkole i wymagać stałej opieki psychologa, czasami zażywać leki.

Dlaczego rozwód ma tak destrukcyjny wpływ na poziom wyników dzieci w szkole?

Emocje, szczególnie te negatywne mogą zaburzyć proces myślenia. Jak podaje Goleman* stale utrzymujące się przykre stany emocjonalne u dzieci mogą spowodować deficyt umiejętności intelektualnych, upośledzając zdolność dziecka do uczenia się. Za pracę pamięciową odpowiedzialna jest część mózgu zwana korą płata czołowego. Kora ta jest połączona z układem limbicznym. Stale połączenie pomiędzy korą, a ciałem migdałowatym (i powiązanymi z nim innymi strukturami układu limbicznego) umożliwia osobnikom ludzkim odczuwanie emocji oraz odgrywa kluczową rolę w podejmowaniu przez nas najbardziej istotnych decyzji życiowych. Z drugiej strony istnienie tego połączenia sprawia, że silnie przeżywane negatywne emocje lęku i złości mogą doprowadzić do powstania zakłóceń uniemożliwiających płatom czołowym pracę pamięciową.

W jaki sposób pomóc więc dziecku przejść przez rozwód?

Mądrzy rodzice decydując o tym, jak będzie wyglądał podział majątku i opieka nad wspólnym potomstwem cały czas powinni dawać dziecku maksimum pewności. Rozmowy z dzieckiem o tym, że chociaż mama i tata nie będą dłużej ze sobą mieszkać nie oznacza, że malec nie będzie widywał mamy, albo taty, bądź, że mamusia albo tatuś już go nie kocha.

Rodzice powinni unikać kłótni, w których dziecko jest kartą przetargową. Nie ma nic gorszego niż wmawianie dziecku, że tatuś gdy nas opuści to o Tobie zapomni, albo już Cię nie kocha.

Wręcz przeciwnie, im bardziej sprawa rozwodowa posuwa się na przód tym ważniejsze jest danie dziecku poczucia bezpieczeństwa. Ważne jest zapewnienie, że pomimo rozwodu dziecko jest nadal tak samo kochane przez obydwojga rodziców. Oprócz kłótni o alimenty warto wziąć pod uwagę psychiczne dobro dziecka i starać się tak ułożyć kontakty z eks-małżonkiem, by malec na tym jak najmniej ucierpiał.

Powodzenia
Jolanta

—-

ABC Mądrego Rodzica: Droga do Sukcesu

Dowiedz się, jak pomóc swojemu dziecku osiągnąć sukces i sprawić, aby było szczęśliwe.

„Szkoda że mnie tak rodzice nie prowadzili..”

Rafał Banaś

Więcej

Co jednak w sytuacji, gdy dziecko nie radzi sobie z tymi wszystkimi dodatkowymi kursami?
Gdy nie interesuje go gra na pianinie, albo nauka angielskiego?
Gdy zamiast na studia chce zrobić prawo jazdy na tira, albo marzy o zostaniu operatorem koparki?

Trudno przychodzi rodzicom przełkniecie tego, że ich dziecko wybrało inną drogę. Bardzo trudne jest pogodzenie się z faktem, że uzdolnieni rodzice mogą mieć przeciętne dzieci. Trudno jest cieszyć się tym, że dzieci mają zupełnie odmienne zainteresowania.

W takiej nieprostej sytuacji rodzice różnie reagują. Jedni nadal wpierają swoje dzieci. Inni usiłują za wszelką cenę przekonać swoje dziecko do robienia tego, co rodzic uważa za stosowne. Są też i tacy, którym zastała sytuacja sprawiła takie trudności, że nie chcą kontaktować się ze swoimi dziećmi, kiedy te są dorosłe.

To, w jaki sposób rodzice potraktują swoje dziecko odbije się na jego przyszłości. Brak zrozumienia ze strony rodziców może przyczynić się do zachwiania wiary w siebie dziecka, a w skrajnych przypadkach do problemów natury psychologicznej.

Sztuką jest zobaczyć dziecko, jakie jest naprawdę, odkryć ukryte w nim talenty i rozwijać je. Nawet jeśli są zupełnie inne niż te, które marzyły się rodzicom. Sztuką jest danie spokojnie rozwijać się swojemu dziecku, dać rozwijać się jego osobowości. Pozwolenie na wyjście dziecku spod ochronnego klosza rodziców jest trudnym, ale koniecznym przeżyciem do usamodzielnia się dziecka w społeczeństwie. Z pozoru niebezpieczne wypuszczenie dziecka na „wolność” daje mu możliwość rozwinięcia się w pełni.

Jolanta

Podziel się Twoją opinią na ten temat

—

ABC Mądrego Rodzica: Droga do Sukcesu

Dowiedz się, jak pomóc swojemu dziecku osiągnąć sukces i sprawić, aby było szczęśliwe.

„Szkoda że mnie tak rodzice nie prowadzili..”

Rafał Banaś

Więcej

Szkolny start dziecka

Jak przygotować swoje dziecko do rozpoczęcia szkolnej edukacji i zapewnić mu optymalne warunki do rozwoju?

Mądra książka napisana przez doświadczoną i wykwalifikowaną osobę.Zdecydowanie polecam.

XL

Więcej

W artykule przedstawiono kilka szokujących faktów na temat austriackich dzieci i młodzieży. Według czasopisma najmłodsze pokolenie bije rekordy w konsumpcji alkoholu i nikotyny, młodzi mężczyźni cierpią na nadwagę, a psychiczne zaburzenia są coraz częstszym powodem brania L4.

Zamiast spaceru na świeżym powietrzu ulubionym zajęciem dzieci i młodzieży jest „shoppen gehen” (robienie zakupów), słuchanie muzyki, granie na komputerze. Jest tak wiele aktywności, jakie oferuje się dzieciom w 4 ścianach, że kontakt z naturą jest dla nich czymś obcym. A jak podają autorzy artykułu to kontakt z naturą wprowadza harmonię i jest w stanie złagodzić zaburzenia.

Dorastanie w kontakcie z przyrodą powoduje harmonijny rozwój jednostki ludzkiej.

Pomiędzy człowiekiem, a naturą istnieje więź. Człowiek wywodzi się z natury i dla zdrowego życia potrzebuje być z nią w kontakcie.

W „Avatarze” więź przedstawiona jest jako fizyczna nić. Każda z żyjących istot na planecie Pandora posiada możliwość fizycznego połączenia się w więź. Mieszkańcy planety poprzez stworzenie więzi mogą porozumiewać się ze zwierzętami.  Na planecie rosną drzewa, z którymi też można się łączyć, przekazywać myśli, wspomnienia.

W normalnym świecie zbudowanie więzi odbywa się w bardziej skomplikowany sposób. Z naturą trzeba dłużej przebywać, by powstał z nią związek. Nie wystarczy być raz poza domem.

Wraz z rozwojem nowych technologii i łatwego dostępu do niej współczesne społeczeństwo oddala się od natury. Dla najmłodszego pokolenia jest to o tyle niebezpieczne, że dzieci są odcięte całkowicie od natury.  Życie w „sztucznym” świecie może zaburzyć harmonijny rozwój dzieci.

Kinowy obraz „Avatar” odkrywa na nowo świat. Pokazuje wagę więzi pomiędzy istotami myślącymi, a naturą. Warto wraz z dziećmi podobnie, jak w „Avatarze” odkryć świat na nowo, pokazać im istniejące dookoła piękno i bogactwo przyrody. Nauczyć je obcowania z naturą.

Tak jak zachwyca nas fluorescencyjny świat „Avatara” podobnie dzieci zachwycić może zapalenie ogniska, spanie pod namiotem, ciemne niebo usłane gwiazdami. Nautiri pokazała … piękno świata – Pandory. Piękne dla dziecka będzie nauczenie go odczytywania znaków z nieba – rozpoznawania Drogi mlecznej, Oriona, Dużego i Małego wozu.

Jako część natury, jako potomkowie istot, które przez miliony były ściśle połączone z naturą mamy wewnętrzną potrzebę przebywania w naturalnym środowisku. Im szybciej pokażemy bogactwo natury dzieciom, tym zdrowsze i szczęśliwsze będą one w dorosłym życiu.

„Bergauf”. Das Magazin des Oesterreichischen Alpenvereins seit 1875. 02/2010. April-Mai.

Autor J.V.

—

ABC Mądrego Rodzica: Droga do Sukcesu

Dowiedz się, jak pomóc swojemu dziecku osiągnąć sukces i sprawić, aby było szczęśliwe.

„Szkoda że mnie tak rodzice nie prowadzili..”

Rafał Banaś

Więcej

Mądre szczęśliwe życie.
Jak być szczęśliwym człowiekiem, który z łatwością rozwiązuje problemy, jakie życie stawia mu na drodze?

„Polecam książkę jako prezent dla młodych małżonków. Znajdą drogę do celu. Bez lektury – to nie jest możliwe! ”

Grzegorz Grefkowicz, właściciel drukarni cyfrowej

Więcej

Jest kilka przyczyn dla których lekarz może zabronić seksu w ciąży:

• kiedy kobieta miała historię poronień (najczęściej zakaz obejmuje wtedy pierwszy trymestr, ale może być dłuższy)
• kiedy nagle pojawia się krwawienie z niewyjaśnionych przyczyn i gdy powtarzają się
• kiedy kobieta urodziła przedwcześnie (zakaz dotyczy wtedy ostatniego trymestru lub jego części)
• jeśli ciąża jest w jakikolwiek sposób zagrożona
• jeśli kobieta często ma infekcje dróg rodnych lub moczowych
• jeśli jest przodujące łożysko
• jeśli kobieta jest w ciąży mnogiej (zakaz najczęściej w III trymestrze)

Jeśli jednak nie ma żadnych przeciwwskazań, to sex w czasie ciąży przez cały jej okres jest bezpieczny. Dziecko w brzuchu mamy jest bezpieczne dzięki wodom płodowym, które je otaczają. Dodatkowo jest też odgrodzone w macicy od środowiska zewnętrznego przez czop śluzowy, który zamyka jej szyjkę. Podczas stosunku należy zwrócić uwagę aby mamie było wygodnie i by nie było ucisku na brzuch.

W pierwszym trymestrze ciąży dozwolone są właściwie wszystkie pozycje, jednak też wtedy kobiety maja najczęściej najmniejszą ochotę na sex. Wiąże się to z dolegliwościami, takimi jak mdłości, wrażliwość na zapachy. Po ich ustąpieniu część kobiet czerpie dużą satysfakcję z seksu, gdyż lepiej ukrwione są narządy płciowe. Najlepszym okresem dla seksu jest drugi trymestr, gdy mija większość dolegliwości, a brzuch nie jest jeszcze zbyt duży. Unikać jednak należy pozycji, gdy kobieta leży na plecach, gdyż wtedy zwiększa się nacisk na żyłę główną dolną, co utrudnia powrót krwi do serca. W trzecim trymestrze znów może obniżyć się chęć na współżycie, czy to z powodu dyskomfortu związanego z wagą i dużym brzuchem, czy też z powodu coraz częstszego wyobrażania sobie roli matki i chęci jak najlepszego chronienia dziecka. Część par jednak czerpie również wtedy dużą satysfakcję z seksu, odkrywając nowe, bardziej sprzyjające pozycje.

Do objawów, które mogą kobietę zaniepokoić należą skurcze, które pojawiają się po osiągnięciu orgazmu. Jest to sytuacja normalna. Macica zresztą kurczy się znacznie wcześniej niż dopiero w trakcie porodu. W rzadkich wypadkach jednak może się taka zwiększona czynność macicy zakończyć poronieniem lub przedwczesnym porodem. Jeśli skurcze nie ustępują, konieczny jest jak najszybszy kontakt z lekarzem.

Generalnie powinno się również unikać pozycji związanych z bardzo głęboką penetracją, które mogą zbytnio pobudzić szyjkę macicy i wywołać delikatne krwawienia. W zdrowej ciąży takie krwawienie nie zagraża w żaden sposób dziecku, ale jak każde krwawienie powinno zostać skonsultowane z lekarzem. Nie ma więc potrzeby narażania się na dodatkowy stres i lepiej po prostu takich pozycji unikać.

Ponieważ męskie nasienie zawiera prostaglandyny, które przyspieszają zmiękczanie i rozwieranie szyjki macicy, często można znaleźć informacje, że sex to sposób na przyspieszenie porodu (jedną z metod indukcji porodu w szpitalach jest podanie żelu z prostaglandyną). Jednak przy prawidłowo rozwijającej się ciąży na takie ilości prostaglandyny, jakie są w spermie, szyjka macicy staje się wrażliwa dopiero pod koniec ciąży, w okolicy 38 tygodnia. Można więc wcześniej bez obaw nie używać prezerwatywy (oczywiście o ile nie są to jakieś przypadkowe kontakty seksualne), jednak jeśli partnerzy boją się, że mogą przypadkiem wywołać poród i z tego powodu powstrzymują się od współżycia, zawsze mogą prezerwatywy użyć.

Innym czynnikiem, który może przyspieszyć akcję porodową jest wydzielanie oksytocyny. Normalnie wydziela się ona przy pieszczeniu brodawek. Podobnie jak w przypadku prostaglandyny w spermie, raczej nie spowoduje akcji porodowej wcześniej niż pod koniec ciąży.

Sex może więc być miłym przyspieszaczem porodu lub jego induktorem w sytuacji, gdy minął już 38 tydzień i dziecko jest już gotowe do pojawienia się na świecie. Oczywiście nie można współżyć jeśli odpłynęły wody płodowe – jest to znak do udania się do szpitala, pospiesznego udania do szpitala, jeśli były one zielonkawe lub zabarwione krwią. W tym momencie pozostają już inne metody przyspieszania akcji porodowej, jak chodzenie, ćwiczenia z piłką i inne.

Dorota Barańska

Obydwoje poznali się mając około dwudziestu lat. Byłi młodzi, zakochani. W dwa lata po poznaniu się ona zaszła w ciążę. Rodzina nie chciała mieć nieślubnego dziecka. Postanowili się pobrać. Pierwsze dwa lata były przemieszaniem zmęczenia z wygórowanymi oczekiwaniami wobec partnera. Bo przecież miało być inaczej.

Nagle on poczuł, że już jej nie kocha. Po półtora roku zakochał się w innej. Nie opuścił żony z uwagi na córkę. Sądził, że miłość do dziecka polega na poświęceniu. Uważał, że dając córce siebie i związek z jej matką będzie mógł ją uszczęśliwić bardziej niż opuszczając dom.

Jego prawdziwa miłość nie chciała być tylko kochanką. Zakończyła znajomość z nim, poznała innego mężczyznę. Teraz mają swoje własne dzieci.
On nadal jest w związku, ktory go nie cieszy. Zasypia obok kobiety, której od lat nie kocha i coraz częściej sprzecza się z córką dla której poświęcił siebie.
Jak potoczą się dalej losy tej rodziny?

***
Młoda kobieta mieszka sama. Nie spotyka się z żadnym mężczyzną. Większość jej koleżanek pozakładała rodziny, ma dzieci. Ona boi się. Ciągle ma przed oczami rodziców, którzy kłoćili się o jej dobro, sprzeczali się ze sobą.
W domu nie było zbyt wielu ciepłych słów. Mama i tato żyli pod jednym dachem, ale osobno. W powietrzu wyczuwało się napiętą atmosferę. Rodzice faworyzowali o miłość córki. Ciągle powtarzali jej, że wszystko robią dla niej.

Ona już od dziecka czuła, że to coś tu nie tak. Widziała cierpienie mamy. Nie pamięta od jak dawna zastanawiała się jak pomóc mamie i ciągle zadawała sobie pytanie czemu mama nie chce tej sytuacji zmienić.
Kiedy podrosła rodzice czekali na pierwszego wnuka. Ale ona nie zamierza założyć rodziny. Uważa, że miłość przez lata i szczęśliwa rodzina jest możliwa tylko w filmach. Wszak całe życie oglądała coś innego.
Czy kiedyś będzie w stanie założyć normalną rodzinę?

***

O czym myślą osoby, które się rozwodzą, albo postanawiają zostać w niespełnionym związku. Czy myślą faktycznie o dobru dziecka?

Czy zdają sobie sprawę z tego, że mieszkanie pod jednym dachem z dzieckiem i unieszczęśliwianie małżonka wyrządza dziecku większą krzywdę niż pozowlenie partnerowi na ponowne ułożenie sobie życia?
Czy miłością jest pozostanie za wszelką cenę przy dziecku, czy też pozwolenie by domowe ciepło dał mu „drugi” rodzic?
Kiedy rodzina się rozpada żadna z decyzji nie jest łatwa.
A dobro dziecka nie zawsze oznacza sytuację, kiedy rodzice pomimo braku uczuć decydują się na pozostanie ze sobą.

Tekst J.V.

Komentarze mile widziane.

Zastanów się jak chcesz spędzić wolne dni. Co przyniesie Ci radość.

W czasie świąt pomyśl o sobie, odpocznij. Jeśli masz do wykonania prace w domu podziel je na inne osoby. Dzięki temu praca zostanie wykonana, a Ty znajdziesz czas dla siebie.

Zrób przynajmniej jedną rzecz, która sprawia Ci radość, a na którą nie masz czasu w zwykłe dni.

Przed spotkaniem z rodziną zamiast skupiać się na negatywach i przykrych dla Ciebie pytaniach i sytuacjach skoncentruj się na pozytywnych rzeczach. Pomyśl, co pozytywnego mają w sobie osoby, które spotkasz.

Dlaczego?

To w jaki sposób myślisz o innych kreuje Twoje dobre bądź złe relacje z nimi. Koncentrowanie się na negatywnych cechach osoby powoduje, że zauważasz tylko negatywy.  Niezależnie tego co ta osoba zrobi, bądź powie zawsze znajdziesz jakiś jej minus.  Przeciwnie jest jeśli skupisz się na pozytywach. Wówczas łatwiej, a nawet przyjemnie będzie Ci spotkać się  z dawno niewidzianą rodziną.

Fakt. że myśli kreują rzeczywistość został opisany w licznych opracowaniach. Przeczytasz o tym w „Sekretach prawa przyciągania”.

Aby cieszyć się szczęśliwymi świętami zmień swoje myśli na pozytywne.

W czasie rodzinnego spotkania spokojnie się wypowiadaj.  Zastanów się nad tym co chcesz powiedzieć, waż słowa.  Szanuj uczucia innych osób.

Kiedy po raz setny słyszysz to samo pytanie, spokojnie odpowiedz, że nie masz ochoty tłumaczyć się za swoje postępowanie.  Wypowiedz to zdanie łagodnym tonem. Niewygodne pytania o wyjście za mąż, lub dziecko będą padać ciągle jeśli wyraźnie nie zaznaczysz, że ich sobie nie życzysz.  Rodzina często sądzi, że pytanie się jest wyrazem ich zainteresowania. Nie każdy jest  świadomy tego, że pytając rani Twoje uczucia.

Stąd tak ważne jest rozmawianie z innymi.  Spokojna i szczera rozmowa potrafi zdziałać cuda.

Kiedy jesteś po rozwodzie i masz dzieci uważaj na to w jaki sposób postępujesz z byłym partnerem, w jaki sposób się do niego odnosisz. To w jaki sposób komunikujesz się z partnerem ma wpływ na Twoje dziecko. Będzie mieć na nie wpływ również wtedy, kiedy samo będzie rodzicem, małżonkiem.

Zapytaj się dziecka jak chce spędzić święta i odpowiednio je zorganizuj. Daj szansę drugiej stronie na zobaczenie się z pociechą.

Kiedy czeka Cię dłuższe przebywanie z rodziną zorganizuj wspólne spędzanie czasu. Może to być spacer, gra w karty, czy układanie puzzli.

Ciesz się czasem, który możesz spędzić z bliskimi.

Ciesz się świętami.

Autor J.V.

Autor: Magdalena Undro

Dziewięć miesięcy wysysa z kobiety wszystkie soki a dodatkowo zaburza pracę wielu narządów. Mamy  długie dziewięć miesięcy na przyswojenie fizycznych i emocjonalnych zmian. Potem kilka lub kilkanaście godzin potwornego bólu i maratońskiego wysiłku związanego z porodem. Regenerowanie strat trwa ok. 2 miesięcy, a w takim stanie kobieta przeważnie 24 godziny krąży wokół dziecka (karmienie, przebieranie, kąpanie, spacer, usypianie). Mężczyzni nie mają tej przewagi, bez względu na to jak są chętni, by w pełni uczestniczyć w wychowaniu dzieci. Oczywiście od zawsze wiadomo, że posiadanie dzieci to nie żarty, ale jak bardzo zmieniają nasze życie wiedzą tylko Ci, którzy stali się rodzicami.

Bezdzietne pary są skoncentrowane głównie na sobie. Pragnienie posiadania dzieci zazwyczaj bierze się z więzi między partnerami, którą przypieczętowuje pojawienie się potomka. Ma ono jeszcze bardziej wzmocnić związek. Kiedy rodzi się pierwsze dziecko, w ich stosunkach zachodzi kolosalna zmiana. Zazwyczaj niezależnie jak mocno się kochali, pierwszym uczuciem jaki sie pojawia po narodzinach, jest potęga miłości do dziecka. W dobrze funkcjonujących parach, zarówno kobieta i mężczyzna czują, że im na sobie zależy i otrzymują wzajemnie potrzebne uczucie. Narodziny dziecka, mogą być jednym z najdonośniejszych wydarzeń w życiu, nawet jeśli borykają się z trudną opieką nad noworodkiem. Nowa odpowiedzialność zmienia pary, które wkroczyły w kolejny dojrzały etap swojej miłości. Postrzegają siebie i swoje dziecko jako nadzwyczajnych. Początkowo wszystko wygląda wspaniale. Dziecko jest darem, ale tylko wtedy, gdy jest na właściwym miejscu w priorytetach, za a nie przed partnerem.

Koncept, że dzieci są poważną siłą destabilizującą związek jest trudny do zaakceptowania w naszym społeczeństwie. Są duże szanse, że będziemy temu zaprzeczać twierdząc, że akurat to nie zniszczy naszych relacji i zostanie z nawiązką wynagrodzone przez przyjemności i miłość, którą dzieci wniosą do naszego związku. Chcemy w to wierzyć. Większość rozwodów ma miejsce, kiedy dzieci są małe, co jest okrutnym paradoksem dotyczącym życia rodzinnego. Rzecz jasna dzieci nie są bezpośrednią przyczyną rozwodów i rozstań, jednak stres związany z ich wychowaniem z pewnością niezmiernie wpływa na koniec wielu związków. Posiadanie dzieci może zarówno zmniejszać jak i zwiększać szanse powodzenia danej pary.

Młodzi rodzice zbyt dobrze znają etap, gdzie nie ma czasu na sen, na pobycie tylko we dwoje, na seks. Ile można mieć po codziennym cyklu związanym z opieką nad dzieckiem sił i czułości? Nowa tożsamość matki zdaje się kolidować z pożądaniem. Czy mężczyzni są świadomi z jakim wysiłkiem wiążą się i ile czasu zajmują obowiązki, które spoczywają na barkach młodej matki? Zazwyczaj po przyjściu na świat dziecka, wychodzą na światło dzienne problemy z komunikacją, niedojrzałość i brak przygotowania do tej roli. Żyjemy w społeczeństwie, które wydaje się wysoko cenić aspekty życia rodzinnego. Dla kobiet intymne wyznania, emocjonalność i wspólne życie rodzinne. Dla mężczyzn zaspokajanie takich pragnień jak sport, gadżety, ogólne zainteresowanie seksem. Wiele partnerek, gdy już stanie się matkami, ma mało cierpliwości dla tych potrzeb i pragnień, w dużej mierze postrzegając je jako trywialne w porównaniu ze znacznie ważniejszą potrzebą, jaką jest opieka nad potomkiem. Nowa rola jako matka, zdaje się przyćmiewać jej rolę jako partnerki i kochanki. Z drugiej strony wiele partnerów nie zauważa, że życie ich partnerek uległo radykalnej zmianie i zachowują się tak samo jak przed pojawieniem się dzieci. Nie mogą pojąć skarg kobiet zestresowanych obowiązkami zajmowania się domem i dzieckiem. Zachowują sie tak, jakby byli przekonani, że opieka nad dzieckiem jest łatwa i z natury kobieta jest do tego przygotowana, że jest łatwa w porównaniu z ich pracą poza domem. Najgorszy scenariusz jest wtedy, gdy partner uważa, że skarżą się tylko zepsute i leniwe kobiety. Nic juz nigdy nie będzie takie samo. Choć niektórzy potrafią sobie poradzić ze zmianą optyki, dla innych zaś transformacja wystawia na zbyt bolesną próbę, której nie są w stanie przetrwać. Pojawiają sie takie odczucia jak:

wyczerpanie,

rozżalenie, że nie dostaję więcej pomocy,

rozgoryczenie, że nie dostaję więcej zainteresowania ze strony partnera,

poczucie ojca, że niesłusznie prosi się go by coś więcej robił,

poczucie matki, że jest przeciążona,

rosnące obopólne poczucie urazu,

poczucie braku uznania ze strony partnera,

zanik czułych, romantycznych, erotycznych uczuć (utrata libido).

Dodatkowa ilość pracy przy zajmowaniu się dziećmi jest wystarczająco obciążająca, ale staje się jeszcze trudniejsza, gdy style wychowania partnerów do siebie nie pasują. Powszechnym punktem zapalnym nadmiernie obciążonych rodziców, jest pora kładzenia dziecka spać. Kto nie zna historii o tatusiu czy mamie bujającej, noszącej dziecko kilka godzin a w końcu zasypianie razem z dzieckiem w jednym łóżku. Usypianie staje się polem bitwy, ponieważ dzieci regularnie sprzeciwiają się pójściu do łóżka o godzinie, którą wyznaczyliśmy. Zwyczajowy konflikt bierze się z różnic w chęci i umiejętności młodych rodziców do wyznaczania granic dzieciom i ich egzekwowania. Gdy partner nie zgadza się z naszymi technikami wychowania albo je atakuje, bardzo trudno nie zinterpretować je jako ataku na nasze umiejętności rodzicielskie. Kłopoty za znalezieniem wystarczającej ilości czasu dla siebie oraz konflikty wokół potrzeb dzieci, zwykle sięgają zenitu, gdy dzieci zaczynają chodzić a jeszcze nie są w stanie o siebie zadbać. Gdy maluchy zaczynają biegać, trzeba im praktycznie towarzyszyć nieustannie, z wyjątkiem chwil kiedy śpią. Możliwe, że partner sam wpadnie w role dziecka, by zdobyć uwagę partnerki, domagając się spełnienia tego, co było częścią ich zwykłego poprzedniego życia, tym samym staje się mniej kompetentnym ojcem i partnerem.

Czasami nadmierne oddalenie się jednego  rodziców, powoduje poważne konflikty. Zbyt często stawia się dzieci na pierwszym miejscu a partnera na drugim. Ciągłe absorbowanie nimi może zmienić związek w bitwę miedzy dwojgiem, w którym jedno będzie przekonane o swojej nieomylności a drugie z poczuciem pokrzywdzenia. Rodzice nie zdają sobie sprawy, że ich naturalny wybór, by zawsze dziecko stawiać przed partnerem osłabia ich wzajemne stosunki, w rzeczywistości krzywdząc dziecko. Z pewnością nie sugeruję tu zaniedbywania dzieci, lecz o partnera trzeba się zatroszczyć. Bo co jest lepsze z punktu widzenia dziecka? Widok kochających sie rodziców, współpracujących ze sobą, czy widzieć ich nieszczęśliwych, pełnych gniewu i ukrytego żalu. Gdy staramy się być dobrymi rodzicami, wielu z nas zaniedbuje związek. Na dłuższą metę to kiepski wybór dla dziecka. Choć może się to przydarzyć obojgu rodzicom zazwyczaj to ojciec  popada w niełaskę, gdy matka jest coraz bardziej pochłonięta relacją z dzieckiem. Teraz mąż ma rywala, którego nie może pokonać. Szokuje mnie jak wiele rodziców całkowicie zaniedbuje swoje relacje np. nigdzie nie wychodzą razem.

Dziecko ani nie scala, ani nie rozdziela rodziców. Rozdziela ich własna niedojrzałość. Ani matka, ani ojciec w efekcie nie mogą czuć się należycie docenieni. Staje się to bardziej złożone, jeśli życie intymne tej pary nie wraca do stanu sprzed narodzin dziecka. Słyszałam kiedyś taką radę, pamiętaj, że wyszłaś za męża nie za dzieci. Kiedy pierwszy raz ją usłyszałam, pomyślałam, że brzmi strasznie staroświecko i wiktoriańsko, ale jakże wiele w tym racji. Z jednej strony kobiety obok zmęczenia, nie dostrzegają męskich pragnień,  wystawiając swój związek na niebezpieczeństwo, ale to samo ostrzeżenie mogę kierować do mężczyzn, którzy ignorują zachowania partnerek. Kiedy dwoje ludzi zamienia się w troje a para walczy z wyczerpaniem, utratą libido, zmianami hormonalnymi po porodzie, brakiem prywatności i wolnego czasu. Trudno uwierzyć, że kiedykolwiek może powrócić, to co kiedyś zbliżyło ich do siebie. Bardzo niewielu jest się w stanie zgodzić, że być może w większości związków, pojawienie się dzieci jest największym czynnikiem stresogennym i znaczącą przyczyną ich rozpadów.  Jeżeli nie będzie zachowana zasada złotego środka, posiadanie dzieci i trud ich wychowania połączony z życiem codziennym, może zmniejszyć szansę powodzenia. Kluczem w ustaleniu równowagi miedzy partnerstwem a rodzicielstwem, jest zrozumienie, że należy stawiać na pierwszym miejscu związek właśnie dla dobra dzieci.

Autor: Magdalena Undro

Tekst i zdjęcia  pochodzą z serwisu: Eioba.pl

]]> http://partnerstwo.informativo.pl/czy-dziecko-moze-byc-zagrozeniem-dla-zwiazku/feed/ 1 http://partnerstwo.informativo.pl/daj-mi-swoj-czas/ http://partnerstwo.informativo.pl/daj-mi-swoj-czas/#comments Fri, 02 Oct 2009 12:46:05 +0000 admin http://partnerstwo.informativo.pl/?p=188 Autor Jolanta Valentin

Żyjemy w dziwnych czasach, czasach przepełnionych informacją. Czasach gdzie każdy z nas gdzieś pędzi. Goni za nowinkami, osiągnięciami. Jest tyle rzeczy do zrobienia i zobaczenia.

„Kochanie jeszcze tylko załatwię te dwie rzeczy i będziemy mieć więcej czasu dla siebie’” obiecujesz. Po czym Biegniesz dalej i gubisz czas na Kochanie. Kochanie ma też swoje sprawy na głowie, więc nie zauważyło, że nasz wspólny czas zgubił się w natłoku spraw nagłych i pilnych. W natłoku tych ważniejszych rzeczy od Kochania.

To, co jest najlepszym prezentem dla drugiej osoby, jest to wspólnie spędzony czas. Wspólnie, razem, ze sobą. Nie myl prosze ze wspólnym czasem obok siebie.

Tak też można zatracić kontakt z Kochaniem. Można być obok, fizycznie być razem, ale myślami być daleko stąd. Ile razy zdarza Ci się spędzić cenny czas w ten sposób?

Niby razem, a jednak osobno, bo w głowie ciągle kłębią się myśli.

„Kochanie już zaraz, jeszcze tylko dokończę moje zadanie. Wiesz, że to ważne. Ja to robię dla Ciebie”

Czy na pewno? Czy możesz z całą świadomością przyznać, że to co robisz jest dla Kochania? A może jest to dla Ciebie, może dla zabicia czasu, albo dla uśpienia wyrzutów sumienia.

„W pogoni za ….. gubię nasz wspólny czas Kochanie„, „W pogoni za … gubię mój czas dla Ciebie Kochanie”

Doba ma 24 godziny. Większość z nas pracuje 8 godzin dziennie, plus czas na dojazd do pracy. Do tego dochodzi czas snu, czas przygotowania się do pracy i do spania.

Ile pozostaje czasu na Kochanie?

A jeżeli spędzamy ten czas razem to: „Ile czasu spędziliśmy Kochanie razem? Tak naprawdę razem. Ile rozmów, które udało nam się przeprowadzić było wartościowych i dotyczyło Ciebie i mnie? Ile  naszych rozmów dotyczyło psa sąsiadki, nadesłanych dowcipów przez kolegów, zakupów (które co tydzień są takie same), serialu w telewizji i tego co koniecznie muszę zrobić?”

„Popatrz, mój kolega zmarł, a taki był młody”

Ile on otrzymał Twojego czasu? Ile Ty od niego otrzymałaś/otrzymałeś?

Zamiast czekać, aż … chcę z Tobą spędzać więcej czasu Kochanie.  Ale tak naprawdę być z Tobą, chociaż kilka minut dziennie.

Autor Jolanta Valentin