*********************

Seksualność mężczyzn coraz częściej jest tematem z pierwszych stron gazet. Nie tylko nie zachowujemy dyskrecji jeżeli chodzi o skoki w bok polityków i gwiazd show biznesu, ale także podajemy tylko do wiadomości publicznej szczegóły ich romansów. Elliot Spitzer lubi zabawiać się z luksusowymi prostytutkami, Bill Clinton koncentruje się na cygarach, Dicka Morrisa pociągają stopy, Bill  O’Reilly zaś lubi telefony, a James McGreevy – mężczyzn w odróżnieniu od Hugh Granta preferującego transwestytów, a Larry Craig  lubi bawić się stopami w stoisku z wyposażeniem łazienek.  Co więcej, w obecnych czasach dominacji internetu, dyskusje z lat 80-tych dotyczące pornografii straciły swoją wagę. Odkąd podniecenie seksualne można osiągnąć jednym kliknięciem myszki, rozległy się ostrzeżenia dotyczące niebezpieczeństw czających się w internecie. Dzieci obserwują  często ekstremalne formy seksualności dorosłych i tracą swoją niewinność. Pedofile przeszukują  fora dyskusyjne szukając potencjalnych ofiar. Uzależnienie od wirtualnego seksu staje się rosnącym problemem, zagrażając małżeństwom i zdrowiu psychicznemu. I skoro przytłaczająca większość odbiorców pornografii w internecie to mężczyźni, to  dostępność obrazów, które uprzedmiotawiają kobiety i obniżają ich wartość utwierdza mężczyzn w ich przekonaniach szowinistycznych i obniża ich chęć tworzenia prawdziwej intymności.

Gdybyśmy rozumieli prawdziwą dynamikę męskiej seksualności, te kontrowersje pojawiłyby się w innym świetle. Fetyszyzm nie jest dziwacznym zainteresowaniem seksualnym, ale jest powszechny i można go ławo zrozumieć. Większość mężczyzn nigdy nie uzależni się od cyberseksu. Radość z cyberseksu niekoniecznie zagraża ich związkom i nie wzmacnia ich negatywnego podejścia w stosunku do kobiet. Wrzawa dotycząca zagrożeń płynących z internetu jest nieco przesadzona i wykorzystywana jest trochę jak koń trojański, aby promować cenzurę i regulować bardziej restrykcyjnie normalną seksualność. Celem tej książki, w oparciu o trzydzieści lat moich doświadczeń klinicznych, jest zaprezentowanie nowej teorii na temat męskiej seksualności, która podważy wszystkie stereotypy, przekonania i „zdrowy rozsądek“ na temat życia erotycznego mężczyzn w dzisiejszych czasach.

Nasza możliwość zrozumienia różnic pomiędzy fantazją seksualną, a rzeczywistością jest istotna, ale coraz bardziej atakowana. Podświadomość była jednym z wielkich odkryć Freuda, a jej sednem było to, że nasze świadome wybory i zachowania to tylko czubek góry lodowej wieńczący głębiej skrywaną prawdę. Stoimy przed niebezpieczeństwem cofnięcia się do czasów przed freudowskich, ignorując i cynicznie pomijając głębsze motywy ludzkich działań.

*********************

Istnieje jednak zdrowa seksualność. Nie jest ona czysto heteroseksualna, przypisana tylko małżeństwu i intymności. Może istnieć we wszystkich tych rzeczach, albo w żadnej z nich. Zawsze zgadza się i wymaga szacunku dla drugiej osoby. Nie jest wstydliwa.  Zawsze jest bezpieczna, fizycznie i emocjonalnie. Powinna zwiększać pewność siebie, a nie jej zagrażać. Nie jest kompatybilna z pedofilią, gwałtem lub innymi naruszeniami nietykalności i nie zastępuje miłości i opieki. Rodziny muszą przekazywać te wartości dzieciom. Inne instytucje społeczne także powinny to robić. Ignorancja, represje i wstyd są gwarancją katastrofy.

*********************

Mówi się, że „mężczyźni wykorzystują miłość, aby zdobyć seks, a kobiety wykorzystują seks, aby zdobyć miłość”.  Uważa się, że pragnienia seksualne kobiet muszą mieć jakieś znaczenie, natomiast mężczyźni najwyraźniej mają obsesję na punkcie seksu dla seksu samego w sobie.

Jedna z moich pacjentek przedstawiła to bardziej obrazowo kiedy, skarżąc się na swojego męża, zażartowała, że „wszystko, co musisz zrobić, aby uszczęśliwić faceta to karmić go i się z nim pieprzyć.  Oni mają po prostu inne potrzeby niż kobiety”.  Kiedy powtarzałem to publicznie, śmiały się zarówno kobiety, jak i mężczyźni.  Billy Crystal stwierdził kiedyś „kobiety potrzebują powodu, aby się kochać – mężczyźni zaś tylko miejsca”.

Ale czy naprawdę mężczyźni chcą tylko jednego?  Czy pragnienia seksualne mężczyzn są aż tak proste i prostolinijne, że mogą być wyrażone w jednym dowcipie? Może tak, ale tylko wówczas, jeżeli powierzchownie odczytasz to, co mężczyźni mówią i robią. Jeżeli spojrzysz głębiej i zaczniesz odczytywać między wierszami, pojawi się zupełnie inny obraz. Stereotypowe postrzeganie mężczyzn, że „myślą głównie małą główką, a nie dużą” jest nie tylko nieprawdziwa, ale też szkodliwa.  Postrzeganie takie powoduje, że kobiety są niepewne i sfrustrowane, ponieważ nie wiedzą, czego mężczyźni od nich tak naprawdę chcą (albo nie chcą). Powoduje, że mężczyźni czują się wewnętrznie zawstydzeni lub winni swoich fantazji i pragnień seksualnych oraz dławi to komunikację                  mn pomiędzy płciami.

Czerpiąc z ponad trzydziestu lat doświadczeń klinicznych i pracy z seksualnością mężczyzn, moim celem jest obalenie mitów i odsłonięcie prawdy dotyczącej męskiej seksualności.

Artykuł to fragment książki – Michaela Badera „Męska seksualność. Dlaczego zarówno kobiety jak i mężczyźni jej nie rozumieją.”

—

Mężczyzna od A do Z.
Jak zrozumieć mężczyznę i stworzyć związek, w którym będziesz szczęśliwa i kochana?

„Doskonala publikacja zarowno dla Kobiet jak i Mezczyzn,szczerze polecam wszystkim ktorzy borykaja sie z jakimikolwiek problemami w zwiazkach On/Ona,Ona/On. Gratuluje dla Autora !.”

Zbigniew Nowak

Więcej

Tajemnice męskiego umysłu

Jak zrozumieć mężczyznę i zostać jego przyjacielem? Dowiedz się o czym i jak oni myślą, poznając ich tajemnice.

godna polecenia dla kazdej kobiety, wiele zmienia w relacjach damsko-meskich. kobietki przeczytajcie a bedziecie szczesliwe ze swoimi mezczyznami!!!

Ewa

Więcej

Książka została niedawno wydana w http://www.ksiegarnia.branta.com.pl/

Zdjęcia: Nara Vieira da Silva Osga, www.sxc.hu

Kiedy mówisz, że odezwiesz się jutro, zrób to jutro. Pokaż, że można na Ciebie liczyć. Obiecałeś wysłać mail z ofertą? Niech z Twojej skrzynki wyjdzie o godzinie, na którą się umówiliście albo wcześniej. Jeśli dałeś klientowi słowo, że przygotujesz dla niego dziesięć ofert, sporządź ich dziesięć lub jedenaście. To sygnał, że w ważniejszych sytuacjach też można na Tobie polegać. Nie tylko zdobywasz zaufanie. Twoja dobra reputacja się rozniesie — to jasne, że najważniejsza reklama Twojej osoby przechodzi z ust do ust.

Kiedy natomiast nie możesz zrobić czegoś tak, jak zapowiadałeś, uprzedź o tym osobę, której to obiecałeś. Staraj się, by działo się to jak najrzadziej, ale jeśli już — bądź w tej mierze profesjonalny i miej racjonalne wytłumaczenie opóźnienia.
Słowność można umiejętnie wykorzystać. Często nikt nie wymaga od Ciebie terminowości. Mimo to możesz złożyć obietnicę z własnej inicjatywy: „prześlę Ci zdjęcia z wakacji w piątek”.
Jeśli dotrzymasz słowa, które sam postanowiłeś dać, zdobędziesz czyjeś zaufanie, doprowadzając do tego wyłącznie swoim działaniem.

4 sposoby na zjednanie sobie ludzi:

• Aby dobrze żyć z ludźmi, sprawiaj, by czuli się ważni. To podstawowa reguła Twoich udanych relacji z innymi. Sprawiając, że czują się ważni, zaspokajasz ich najgłębszą potrzebę.Gdy okazujesz ludziom szacunek, potwierdzasz to, co wewnętrznie czują — wszyscy są dla samych siebie bardzo ważni. Swoimi słowami i zachowaniem daj im do zrozumienia, jak istotne jest to, co robią i kim są.

• Dale Carnegie w książce Jak zdobyć przyjaciół i zjednać sobie ludzi pisał: „Żądza bycia ważnym […] przyciąga wielu młodych chłopców i wiele dziewcząt do gangów i spycha ich na drogę przestępstwa. Według E. P. Mulrooneya, niegdyś komisarza policji w Nowym Jorku, przeciętny młody kryminalista natychmiast po znalezieniu się w areszcie prosi o dostarczenie mu gazet, które uczyniły go bohaterem dnia. Niezbyt przyjemna perspektywa odsiadywania wyroku wydaje mu się bardzo odległa, dopóki może oglądać swoją podobiznę obok gwiazd sportu, kina i telewizji oraz polityków”.

• To naprawdę niezwykła siła, którą możemy wykorzystać lub obrócić przeciwko sobie. Doceń ją, a zostaniesz hojnie wynagrodzony.

• Przez dotrzymywanie obietnic, które możesz składać także z własnej woli, pogłębiasz więzi z innymi ludźmi. Stosuj to szczególnie uważnie, gdy zamierzasz z kimś utrzymywać częste kontakty. Tak Twoi znajomi otrzymują potwierdzenie tego, że uważasz ich za kogoś ważnego.

Tekst to fragment książki: Sztuka przyciągania ludzi. Autor: Miłosz Karbowski

Praktycznie zawsze największym problemem w związku jest problem słabej komunikacji. Słabe porozumiewanie się prowadzi do licznych problemów, takich jak nieporozumienia, kłótnie, a nawet gniew.
Dzięki polepszaniu swojej komunikacji w związku możesz budować bardziej głęboką, mocniejszą relację, która da Ci wiele szczęścia w życiu zamiast frustracji i stresu.

Jest wiele sposobów poprawiania relacji międzyludzkich i większości z nich możesz szybko i łatwo się nauczyć. Co lepsze, wielu z tych technik możesz łatwo nauczyć swoją drugą połówkę.

✔ Kiedy pojawiają się konflikty między Wami — nie próbuj przywoływać przeszłości i tego, co było kiedyś. Staraj się (mimo że to trudne) raczej trzymać tego, co jest teraz, i spróbuj znaleźć rozwiązanie konfliktu, a nie dolewać oliwy do ognia. Rozdrapywanie starych ran nic Ci nie da i dodatkowo sprawi, że cała sytuacja się pogorszy, zamiast powoli się rozwiązywać.

✔ Postaraj się zobaczyć całą sytuację z drugiej strony. Jeżeli oboje będziecie skupiać się tylko na swoim punkcie widzenia — nie ma szans na to, żebyście znaleźli jakieś rozwiązanie.

✔ Zawsze słuchaj, co mówi druga osoba. Nie „słysz”, ale słuchaj ze zrozumieniem. W większości wypadków podczas kłótni wsłuchując się w to, co mówi druga osoba, będziesz mógł usłyszeć prawdziwy powód problemu, który nie zawsze jest taki sam jak przyczyna kłótni. Zbyt często ludzie w ogóle nie słuchają tego, co ma do powiedzenia druga strona, albo zgadują, co ta osoba zaraz powie. Słuchaj z taką samą uwagą, jakbyś sam chciał być słuchany.

✔ Nie przybieraj od razu postawy obronnej, kiedy zaczynasz być krytykowany. Wiem, że trudno jest znieść krytykę i nie każdy lubi słuchać o swoich wadach, tym bardziej jeśli o nich wie. Jednak wysłuchanie słów krytyki jest ważne, aby zrozumieć, co jest problemem dla drugiej osoby.

✔ Zamiast być osobą, która ma zawsze rację i która zawsze stara się wyjść na swoje, poszukaj sposobów na jakiś kompromis. Współpraca jest efektywniejsza niż zwalczanie się nawzajem. Nie zaczynaj rozmowy z nastawieniem, że tylko Ty masz rację i musi skończyć się z Twoim na wierzchu.

✔ Jeżeli czujesz, że Wasze temperatury zaczynają się podnosić i atmosfera robi się bardzo napięta, zróbcie sobie przerwę. Dalsza rozmowa pod wpływem silnych emocji do niczego dobrego nie prowadzi. Inaczej cała kłótnia nieuchronnie będzie zmierzać do sytuacji, w której jedno z Was powie drugiemu kilka słów za
dużo.

✔ Jeśli czujesz, że Twój związek z kimś zaczyna staczać się po równi pochyłej, to nie bój się poprosić o radę inne osoby. Najlepiej kogoś bezstronnego — może to być ksiądz albo osoba prowadząca poradnię rodzinną. Będziesz zadziwiony, jak świeże spojrzenie osoby z zewnątrz może odmienić całą sytuację.

✔ Znajdź czas dla swojego związku — spacerujcie, jedzcie razem posiłki, dajecie sobie czas na to, żeby porozmawiać bez żadnych przeszkód.

✔ Pozwól, aby Twoja druga połówka poczuła się wyjątkowo, pokaż jej, że zależy Ci na niej, doceń jej wysiłki i daj jej znać, że jest dla Ciebie ważna.

Autor Piotr Adamczyk. Tekst to fragment książki: “Mądre szczęśliwe życie“

Szczęście i spełnienie w życiu dla każdego z nas oznacza coś innego — to, co jednych rozwesela, innych niespecjalnie cieszy. Może nawet być tak, że jesteśmy szczęśliwi w życiu, ale tak naprawdę nie zdajemy
sobie z tego sprawy.

Niektórzy ludzie tak angażują się w pracę, zdobywanie i zagarnianie coraz to nowych rzeczy, że nie zostaje im wiele czasu na rzeczy, które sprawiały, że się uśmiechali. Gonią sami nie wiedzą za czym, aż w pewnym momencie przychodzi depresja i załamanie.

Jeśli się zatrzymasz, wyciszysz i zastanowisz nad tym, co naprawdę czyni Cię szczęśliwym i zadowolonym z życia, może się okazać, że to, czego szukałeś, już masz i po prostu nie zdawałeś sobie z tego sprawy.
Z drugiej strony — są sytuacje, w których popadamy w przygnębienie i nie jesteśmy w stanie spełnić warunków, które dają nam szczęście.
Jeśli czujesz, że jesteś właśnie w takiej sytuacji, to jest to najlepszy moment na wymyślenie, jakich zmian potrzebujesz w swoim życiu.
W większości przypadków już mała zmiana przyniesie Ci poprawę i zaczniesz z niej czerpać siłę do podjęcia większych wyzwań.

Od kogo zależy Twoje szczęście?
Twoje szczęście i zadowolenie z życia zależy całkowicie od Ciebie i nikt inny nie może Ci go dać. Każdego z nas Bóg stworzył po to, abyśmy byli szczęśliwi tu na ziemi — i to głównie od naszych wyborów życiowych zależy nasze szczęście. Ty sam możesz zdecydować, że wychodzisz z dołka, zaczynasz wykonywać pozytywne kroki w swoim życiu i podejmujesz pozytywne działanie, które zmieni Twoją sytuację.

Wielu ludzi uważa jednak, że ich szczęście zależy od kogoś lub czegoś innego. „Byłbym szczęśliwy, gdybym znalazł drugą połówkę”, „Byłbym szczęśliwy, gdybym miał więcej pieniędzy”. I tak w kółko, tysiąc różnych powodów.

Jak się później okazuje, niejednokrotnie więcej pieniędzy czy nowa miłość wcale nie dają szczęścia i zadowolenia z życia.
Nie ma jakiegoś magicznego zaklęcia czy czarodziejskiej mikstury, która może Ci dać szczęście i zadowolenie. Szczęście jest uczuciem i już jest w Tobie — wszystko, co musisz zrobić, to wydobyć je z siebie i zacząć z niego w pełni korzystać.
Aby znaleźć to szczęście i zrozumieć, co naprawdę ono znaczy dla Ciebie, pierwszym krokiem, jaki powinieneś zrobić, jest przyjrzenie się swoim emocjom. Zapytaj samego siebie: „Gdybym miał cieszyć się z czegoś w swoim życiu, czy to byłoby to?” oraz „Co sprawia, że czuję się zadowolony i spełniony tak naprawdę, a nie tylko na chwilę?”.

Kiedy już zrozumiesz, jaka jest Twoja wizja szczęścia, możesz zacząć skupiać się na tym, aby zmienić swoje życie na takie, jakiego byś chciał.

Autor Piotr Adamczyk. Tekst to fragment książki: “Mądre szczęśliwe życie“

Jak często mówiłeś sobie: „Nienawidzę tego czy tamtego” albo jak często mówiłeś: „Nienawidzę go/jej”? Jednak czy deklarowanie nienawiści w jakikolwiek sposób uwolniło Cię od niej? Albo czy pomogło w jakiś sposób lepiej radzić sobie z codziennością i lepiej przeżywać Twoje życie? Pomyśl przez chwilę nad ostatnim pytaniem, które Ci zadałem.

Nienawiść jest negatywnym uczuciem, a negatywne uczucia przynoszą złe samopoczucie Tobie, a nie innym. To, że kogoś nienawidzisz, nie wyrządzi krzywdy drugiej osobie, ale Tobie. Dobrze by było, gdybyś to sobie uświadomił.

Nienawiść do innych osób

Bardzo często nienawidzimy innych osób. Wstyd się przyznać, ale wielu ludzi nienawidzi nawet osób ze swojego najbliższego otoczenia. Powody tej nienawiści są różne — oszustwa, kłamstwa, zdrady, agresja.
To wszystko to są bardzo poważne sytuacje, które wpływają na to, w jaki sposób postrzegamy innych ludzi i co do nich

czujemy.
Jednak na pewno parę razy zdarzyło Ci się, że po czasie złości i odczuwania nienawiści do jakiejś osoby okazało się, że wcale nie było za co się gniewać czy nienawidzić. Przypomnij sobie ostatnią taką sytuację.

Pamiętaj, że za większość działań ludzi odpowiadają ich wcześniejsze przeżycia. Wcale nie jest powiedziane, że gdybyś przeżył to samo, co Twój denerwujący sąsiad, to nie byłbyś taki sam. Pomyśl o tym, co napisałem, kiedy zaczniesz

wydawać wyroki i pałać nienawiścią do innych ludzi.

Nienawiść rasowa

Ludzie są ludźmi i wszyscy składamy się z tych samych komórek i narządów wewnętrznych. Taka sama czerwona krew płynie w naszych żyłach, niezależnie od koloru skóry. Mamy takie same serca, wątroby i nerki, które możemy przeszczepiać między sobą. Niczyj mózg nie jest ani lepszy, ani gorszy.

Dlaczego więc tak wiele osób nienawidzi innych za to, że mają odmienny kolor skóry albo pochodzą z innego kraju? Ta nienawiść bierze się z wielu czynników — m.in. ludzie mają mało wiary w siebie i w ten sposób chcą zademonstrować swoją „wyższość”.
Warto jest pamiętać, że tak naprawdę wewnątrz wszyscy jesteśmy tacy sami i chcemy tego samego z życia dla siebie. Zamiast nienawidzić kogoś — lepiej spójrz na to, co kryje się pod skórą, bo w większości przypadków zobaczysz tam

prawdziwą osobę, która jest bardzo podobna do Ciebie.

Nienawiść spowodowana fobią

Ludzie mogą po prostu nienawidzić jakiś sytuacji czy nawet konkretnych rzeczy z powodu swoich fobii. Ludzie boją się wysokości, pająków, węży, dentystów, a nawet zamkniętych pomieszczeń.

Ten typ nienawiści jest spowodowany strachem, który jest bardzo głęboko w nas i nad którym prawie nie mamy kontroli. Na szczęście prawie każdy lekarz czy psycholog może zmienić ten typ nienawiści
i strachu w coś bardziej pozytywnego.

Autor Piotr Adamczyk. Tekst to fragment książki: „Mądre szczęśliwe życie„

Bez względu na to czy jesteś kobietą, czy też mężczyzną masz swój indywidualny temeprament. Temperament jest zespołem cech psychicznych, które charakteryzują dynamikę emocjonalnego życia człowieka. Temperament to sposób zewnętrznego wyrażania uczuć i zachowania. To także wrażliwość na bodźce zewnętrzne, impulsywność. To wreszcie siła i trwałość reakcji emocjonalnych oraz tempo przebiegu procesów psychicznych.

Temeprament to zespół wrodzonych cech osobowości. Rodzimy się z tymi cechami, co oznacza, że mają one podłoże genetyczne. Ściśle zależą od właściwości systemu nerwowego i są uwarunkowane procesami biochemicznymi.

Cechy ulegają zmianom. Z jednej strony na ich zmiany wpływ mają przemiany fizjologiczne.  Z drugiej strony kształtowane są w procesie wychowania, pod wpływem doświadczenia życiowego, środowiska w jakim się przebywa. Tak dochodzimy do pojęcia osobowości.

Temperament będący zespołem piewrotnych cech osobowości nie podlega ocenie. To jaki kto z nas ma temperament nie jest ani dobre ani złe. Może nieść ze sobą szanse, jak i zagrożenia.

Jednej z pierwszych klasyfukacji temperamentów dokonał Hipokrates. Dopracował ją rzymski lekarz Galenus w II w. KLasyfikacja ta wyróżniała 4 podstawowe typy temperamentów:

- sangwinik

- choleryk

- melancholik

- flegmatyk.

Iwan Pawłow rosyjski laureat Nagrody Nobla wysunął tezę, że u podłoża różnic osobowości leżą właściwości układu nerwowego. Stwierdził on, że o indywidualnych cechach osobowości decyują dwa podstawowe procesy nerwowe – mianowicie – pobudzenie i hamowanie.

Jaki wpływ ma układ nerwowy na typ temepramentu możesz zobaczyć poniżej.

Melancholik. Słowo pochodzi najprawdopodobniej od melanos – czarny i chole – żółć.Melancholika cechuje pesymistyczne, negatywne i lękliwe podejście do przyszłości, samego siebie oraz do spraw codziennych. Osobę o tym typie temperamentu cechują powolne, słabe, ale długotrwałe reakcje uczuciowe. Osoba taka może mieć często wątpliwości co do wykonanych przez siebei czynności. Przykładowo czy drzw są na pewno zamknięte, a kran zarkęcony. Trudności w podejmowaniu decyzji, brak wiary w siebie.

Melancholika cechuje wrażliwość na krytykę swojej osoby, skłonność do obrażania się, nerwowość i skłonność do zadumy. Melancholik jest spokojny i wyciszony. Lubi marzyć.

Choleryk. Słowo pochodzi od Chole – żółć. Stąd żółć go zalewa. Przeciwieństwo flegmatyka. Osoba pobudliwa, przejawiająca tendencje do ciągłego niezadowolenia i agresji. Osoba ta dysponuje dyżą energią żcyiową i aktywnością. Mocno przeżywa emocje. Cholerycy chcą dominować, a inne osoby mają im być uległe i uznawać ich ciężką pracę. Choleryk jest uparty, szybko reaguje, często żałuje zbyt szybko wypowiedzianych słów. Chcą działać i kierować. Często mogą pracować dla dobra grupy. Lubi organizować pracę innym. W momencie sprzeciwu może krzyczeć, wskazywać na kogoś palcem.

Sangwinik. Słowo pochodzi od sanguis – krew. Najbardziej ustabiulizowany typ charakteru. Sangwinika cechuje optymistyczne podejście do życia, otwartość na relacje interpersonalne, towarzyskość, bestroska. Lubi być w centrum zainteresowania. Jest osobą władczą i dominującą. Może się zdarzyć, że spogląda na innych „z góry”. Potrafi przyciągać do siebie ludzi. Singwinik jest emocjonalny i spontaniczny, ma duże poczucie humoru. Jest energiczny, twórczy, szybko się odwzajemnia w dawaniu komplementów, które lubi przyjmować.

Flegmatyk. Słowo pochodzi od φλεγμη co oznacza śluz. Flegmatyk jest osobą pogodną, która potrafi się kontrolować. Jest zrównoważony emocjonalnie, zdystansowany, obiektywny w ocenie i obsewrwacji. relacje interpersonalne mogą być nacechowane nieufnością i chłodem. Flegmatyk potrafi poswięcić dużo czasu człowiekowi lub sprawie. Jest oddany. Lubi obserwować ludzi, potrafi współczuć. Najczęsciej wybiera pracę spokojną, bez konieczności narzucania sobie szybkiego tempa. Jest powolny w działaniu oraz zachowuje spokój nawet w trudnych sytuacjach.

Tak to wygląda w teorii.

Ale, co to ma wspólnego z komunikacją?

Weźmy pod uwagę rozmowę małżonków. Kiedy powstaje kwestia sporna. Jedna ze stron chce szybko dojść do rezultatów rozmowy. Przedstawia swoje za i przeciw i liczy na to samo ze strony partnera.

Partner tymczasem może potrzebować więcej czasu na zebranie myśli i na zastanowienie się nad swoimi uczuciami.

Nie branie pod uwagę rożnicy temperamentów może powodować, że pierwsza osoba będzie chciała jak najszybciej zakończyć rozmowę. Bo według jej mniemania nie ma już nic do dodania. A partner najwidoczniej nie ma ochoty romzawiać. Druga strona może się czuć niewsyłuchana i mieć poczucie, że jej zdanie się nie liczy.

Problemy pozostaną bez rozwiązania, a dodatkowo dojdą nowe. Te które wynikają ze złej komunikacji. Jeśli żyjesz w związku z partnerem o odmiennym temperamencie od Twojego skuteczna komunikacja może być wyzwaniem.

Co masz robić będąc w takiej sytuacji?

Kiedy szczere rozmowy nie wystarczają ucz się na temat temperamentów, a później wykorzystuj tą wiedzę w życiu. Najlepiej jeżeli obydwoje pogłebicie swoją wiedzę na ten temat.

O małżeńskich temperamentach przeczytasz tutaj.

Autor J.V.

Bibliogrfia:

„Małżeńskie temperamenty”. Jerzy Grzybowski

Wikipedia

Grafiki – wykresy

Wikipedia

Zdjęcie:

http://www.sxc.hu, Autor: Ivan Petrov

Dla Was, kobiet, symbolami są słowa takie jak „kocham cię”, ale także kwiaty, czekoladki i tym podobne rzeczy. Na pewno zdarzyło Ci się, być może na własnym przykładzie, zaobserwować, jak mężczyzna setki razy powtarza „kocham cię” niczym papuga, bez świadomości tego, co mówi i po co to mówi. Tak się dzieje, ponieważ mężczyzna gdzieś kiedyś odkrył, jak to na Ciebie działa, i teraz powtarza to, niczym naciskając magiczny guzik, po którego wciśnięciu uzyskuje nagrodę. To działa jak efekt Pawłowa, tylko że tym razem chce, byś tym potulnym zwierzęciem ulegającym efektowi była Ty. Mężczyzna może nauczyć się, jakie znaczenie mają symbole dla kobiet, jednak trudno jest mu je zrozumieć. To samo dotyczy kwiatów.

Mężczyzna w swym pragmatyzmie nie potrafi pojąć, dlaczego nie może kupić Ci kwiatka w doniczce. W ten sposób zaoszczędziłby, a Ty stale miałabyś w domu jakiś kwiat, który nigdy by nie wiądł. Przecież to takie praktyczne! Mężczyzna do końca życia skazany jest na pytania typu: „Dlaczego nie w doniczce?”. On okazując Ci uczucie, zazwyczaj będzie to robił w sposób zupełnie inny, niż Ty byś tego oczekiwała.

Następnie jest przytulenie, którego Wy, kobiety, tak bardzo potrzebujecie.

Musisz wiedzieć, że jeśli mężczyzna nie wie, jak istotne jest to dla Was, kobiet, to albo będzie to mylił z chęcią na seks z Twojej strony, albo w ogóle nie będzie tego robił.

Ty także wtedy będziesz musiała go tego nauczyć. Wiedz także, że mężczyzna odczuwa znacznie mniej przyjemności z dotyku niż kobieta, przez co przytulanie nie sprawia mu takiej przyjemności jak Tobie.
Piszę to, byś pojęła rozumowanie mężczyzn — symbole w miłości, które mężczyźni zwykli okazywać, nie są tymi samymi, których kobiety oczekują. Ty musisz go tego nauczyć. Musisz mu powiedzieć, co sprawia Ci przyjemność.

Musisz także nauczyć się dostrzegać jego symbole, które świadczą o jego miłości. Mężczyzna, który Cię kocha, będzie skłonny Ci pomagać — to dla niego będzie symbol miłości. Pamiętaj, że typowym męskim symbolem miłości jest chęć niesienia Ci pomocy. Mężczyzna będzie starał się pomagać Ci na każdym kroku, począwszy od takich czynności, jak zmywanie naczyń, a na zmianie koła w samochodzie skończywszy.

Nie dziw się też, że tak rzadko mówi Ci słowa „kocham cię”. Najprawdopodobniej jeszcze nie pojął, jakie to ma dla Ciebie znaczenie.

Autor Piotr Mart, artykuł to fragment cieszącego się popularnością opracowania „Mężczyzna od A do Z”.

Bogactwo przeżyć

1. Nie jesteś zadowolony z życia?
2. Uważasz, że jego jakość mogłaby być lepsza, ale nie wiesz tak naprawdę w jakiej sferze?
3. A może chodzi o nudę?
4. Może czegoś Ci brakuje, jakiegoś bodźca, żeby lepiej się poczuć, podnieść samoocenę?
5. Być może chciałbyś podjąć jakieś wyzwanie, ponieważ w codziennym, szarym życiu takich nie masz?
Jakość życia to również bogactwo przeżyć. Oczywiście nikt nikomu nie wskaże, ile i jakich przeżyć brakuje do pełni szczęścia.

Wszystko to sprawa indywidualna. Dla jednego przeżycia ekstremalne to wychowywanie swoich pociech, inny zaś musi skoczyć z Mount Everest z paralotnią, żeby poczuć ten sam poziom ekscytacji.

Czasami jest tak, że jakość swojego życia oceniamy, porównującje z innymi: rodziną, przyjaciółmi, znajomymi. Pamiętaj jednak, że to Ty musisz się dobrze czuć w tym, co robisz. Naśladowanie na siłę czyjegoś hobby, zainteresowania nie jest Ci potrzebne.

Znajdź swoją drogę.

Znam osoby, które bogactwo przeżyć rozumieją jako zbiór uczuć i emocji, jakie przeżywają w kontaktach z innymi ludźmi. Lubią, gdy są intensywne, gorące, niektórzy wręcz czekają na jakieś wybuchy, konflikty, a co najmniej – głośne dyskusje na temat wspólnego życia, uczuć ich łączących. Niekoniecznie więc bogactwo przeżyć to wyjazdy w dżunglę czy skoki ze spadochronem z jakiegoś szczytu.
Inni lubią zwiedzać muzea, galerie i czytać książki, które to czynności dostarczają im wystarczającą dozę przeżyć i nie należy się z tego śmiać. Każdy posiada swój własny zestaw, który może nazwać bogactwem przeżyć.
I wcale, ale to wcale nie lekceważyłbym tego czynnika podnoszenia jakości życia. Dlatego, że gdy ludzie się nudzą, to im głupoty do głowy przychodzą! Osoba znudzona życiem gotowa jest w sekundę
porzucić je, zburzyć to, co zdobyła i zacząć wszystko od nowa. Tyle że kryje się tu niebezpieczeństwo skrzywdzenia rodziny. Mężczyźni porzucają żony i dzieci, idą w siną dal za jakąś wyblakłą blondyną. Panie rzucają się w ramiona napompowanych facetów, jakby miały naście lat. A wystarczyłoby to swoje codzienne, szare życie trochę pokolorować i nie byłoby rozczarowań, że „nie o tym marzyłem.” Mało wysiłku, a duże efekty.

Fragment e-booka „Po prostu żyj”

Autor: Przemysław Pufal

Wydaje się, że fachowcami od rozmowy jesteśmy wszyscy. Czynimy to codziennie, rozmawiamy z różnymi ludźmi, na tyle tematów i dogadujemy się. Czy aby na pewno? Z obserwacji wynika, że tak naprawdę rozmawiamy, ale się nie dogadujemy. Nasze rozmowy prowadzą do niczego, a w rodzinach wręcz doproblemów. Za pomocą rozmowy można:

• rozwiązać problemy rodzinne,
• ubić interes,
• załatwić sprawę w urzędzie,
• uzyskać ważne informacje,
• poderwać dziewczynę, chłopaka,
• zerwać związek lub przyjaźń
• i wiele, wiele innych.

Mozna to robić bardziej skutecznie, szybciej i bez niepotrzebnego stresu…..

Nasze sukcesy, czy to w życiu prywatnym czy  zawodowym  zależą od tego, czy potrafimy się porozumieć z inymi ludźmi, czy potrafimy przekonać ich do naszego punktu widzenia, dojść do kompromisu….

Z moich doświadczeń wynika, że  duża część ludzi żyje w błogim przeświadczeniu, że komunikują się poprawnie i z sukcesem. Dopiero problemy w domu lub w pracy uświadamiają im, że się oszukiwali. Łatwe rozmowy nie oznaczają, że wszystko jest w porządku, bowiem ludzie wycofują się z kontaktów z osobami, które nie potrafią rozmawiać…

Aby doszło do komunkiacji potrzebny jest nadawca, komunikat i odbiorca. Pomiędzy uczestnikami tego procesu musi dojść do zakodowania komunikatu iodkodowania go przez odbiorcę, a także sprzężęnia zwrotnego. Komunikowanie się oznacza więc relację z drugą osobą, interpretowanie tego, co widzimy, słyszymy, czujemy, dotykamy, smakujemy (sic!). Komunikujemy się nie tylko słowami, ale całym ciałem. ….Komunikowanie się to wymiana, łączność, a nie monolog….

Pamiętaj jednak: sztuka rozmawiania także wymaga ćwiczeń! W tym przypadku będę Cię prosił o ŚWIADOME rozmawianie. Musisz analizować to:

CO mówisz,

JAK mówisz,

KIEDY (czy jest to odpowiedni moment na przekazanie akurat tych treści),

GDZIE (czy warunki do rozmowy są odpowiednie),

Z KIM rozmawiasz (czy charakter przekazu jest odpowiedni dla rozmówcy),

PO CO (jaki jest cel Twojej rozmowy)….

Dbaj o słownictwo, ubogaci Ciebie i Twoje rozmowy. Myślimy za pomocą słów, więc jeśli wzbogacisz słownik, Twoje myśli również będą bogatsze….

Pełną wersję książki znajdziesz tutaj.

Darmowy fragment w formacie .pdf możesz pobrać z tej strony.

Przedstawię Ci teraz blokady komunikacji interpersonalnej, czyli to wszystko, co przeszkadza lub uniemożliwia porozumienie…

Wydawanie rozkazów

Lubisz, kiedy ktoś Ci rozkazuje? Nie? Jak się czujesz, kiedy ktoś z rodziny lub obcych nie prosi Cię o zrobienie czegoś, a twardo, szorstko, każe Ci to wykonać? Źle? Hm..

A jak często Ty to robisz? komu wydajesz rozkazy? Używasz słówka proszę? Wymawiasz je miękko, prosząco, czy wręcz przeciwnie, z wykrzyknikiem na końcu?…

Nie zamieniaj domu w koszmar! Wszyscy lubią, kiedy zwraca się do nich prosząco. … Używanie rozkazów w domu czy w rozmowach ze znajomymi ostręcza ludzi od nas….

Ostrzeganie groźby

…Często ostrzegamy dzieciaki, żeby pamiętały i  nie popełniały jakiegoś głupstwa, bo…. i tu następuje lista gróźb, np.”zobaczysz, jak cię wtedy walnę w ten głupi łeb”. W jednej parze występuje tu ostrzegani i groźby. Można uzyskać tylko krótkotrwały efekt poprawy zachowania, a stracić bardzo wiele: autoryet.

A można przecież powiedzieć to inaczej: spokojnie poinformowac o naszym stanowisku i konsekwencjach wynikających z nierozsądnego zachowania się. ..

Kazania, moralizowanie

… Autorytetem dla dzieci, a również dla dorosłych zostaje się z uwagi na nasze czyny, dokonania, a nie mądrowanie się, jacy to my jesteśmy.. i tu wstaw najczęściej używane określenia, np. mądry, zaradny itd. Itp. Dzieciaki nie będą rozróżniały dobra od zła dlatego, że tylko powiesz im co to jest. Przede wszystkim będą patrzyły na Twoje czyny i to, czy są one zgodne z tym, co mówisz…

Doradzanie, proponowanie rozwiązań

… Wiele razy spotylam sie z sytuacjami, kiedy prychodzi ktoś z pretensjami do całego świata:

„bo nie mam pracy”,

„bo żona ode mnie chce odejść”,

„bo moje dzieci mnie nie sluchają”.

Kiedy analizujemy popełnione blędy, jednym z częściej występujących jest wcielanie w życie dobrych rad mamusi, sąsiada, kolegi z pracy. Na moje pytanie, czy teosoby odniosły sukcesy w dziedzinach życia, w których doradzają, pada odpowiedź: nie bardzo. A przecież wokół nas jest wielu specjlistów….Wystarczy trochę chęci i zyskamy naprawdę cenne porady, które pomogą nam żyć!

Udzielaj porad tylko wtedy, kiedy zostaniesz o to poproszony, albo zachęcony.Nie ograniczaj innych w ich samodzielności myślenia…

Pouczanie „logiczne argumenty”…

(podobnie jak kazanie, moralizwanie)

Osądzanie, potępianie, krytykowanie

Kim jesteśmy, aby osądzać drugiego człowieka? Czy znamy wszystkie przyczyny zachowąń innych? Nie,

Czy znamy wszystkie okoliczności wydarzeń? NIe.

Czy musimy potępiać innych za ich czyny? Nie…

Znam takie małżeństwa, w których jedna ze stron , jeśli tylko otworzy buzię, to tylko i wyłącznie krytykuje. Jedynym komunikatem przekazywanym partnerowi jest: jesteś do niczego! Nawet jeśli kohamy osobę, która wiecznie nas krytykuje, wwiększości przypadków na dodatek nie mając racji, to nasza cierpliwości, nasza duma i wreszcie zszargane nerwy nie pozwolą na dalsze trwanie w takim związku. Należy go uzdrowić uzdrawiając nasze rozmowy.

Przesadne chwalenie, wydawanie ocen pozytywnych

Moim zdaniem nie ma nic złego w chwaleniu innych, wydawaniu ocen pozytywnych…W czym więc problem? W słowie „przesada”.

Doskonale zdajemy sobie sprawę, że część życzliwych uwag ma na celu tytlko i wyłącznie schlebianie nam, podlizywanie się po to, by osiągnąć swój cel. Jest to manipulacja druga osobą. Nie stosuj jej, skoro chcesz…żyć uczciwie.., a nie za pomocą sztuczek, dogadywać się z ludźmi…Człowiek uczciwy lepiej sypia.

Wyzwiska, wyśmiewanie

Może wydawać się, że porządny człowiek nie stosuje tej blkady komunikacyjnej nigdy. Po bliższym przyjrzeniu się temu … nie mogę się z tym twierdzeniem zgodzić. Otóż wyzwiska nie muszą zaczynać się na k i ch, żeby je uznać za wyzwiska. Wystarczy ze złością powiedzieć:

„Ty ośle!”

„Ty idiotko”

„Ty niedojdo!”,

żeby osoba tak nazwana povzuła się dotknięta i obrażona. Co w konsekwencji uniemożliwia porozumienie się. Znam przypadek osoby, która używa subtelniejszego wyrażenia, które jednak boli równie mocno:

„Czy Pan/Pani jest nieszczęśliwy/nieszczęśliwa?”

Odpowiednia intonacja, wyraz twarzy i można poczuć się jakby ktoś nas kopał.

Rodzicom często zdarza się wyśmiewać swoje pociechy, co uważaja za formę motywowania na przykład do nauki. Mało tego. Z pewnością nieraz byłeś świadkiem, jak znajomi wyśmiewali się ze swojego dziecka przy Tobie!….

Wyzwiska i wyśmiewanie rujnują związki między osobami bliskimi, stwarzają atmosferę strachu i nieufności.

Blokady komunikacji interpersonalnej to fragment książki Klucz do skutecznej komunikacji, Przemysława Pufały.

Pełną wersję książki znajdziesz tutaj.

Darmowy fragment w formacie .pdf możesz pobrać z tej strony.