Archiwum kategorii: Dzieci

Tworzymy dziecięce wspomnienia :)


Zastanawiałeś się kiedyś z czego składają się Twoje wspomnienia z dzieciństwa?
Do jakich chwil najchętniej wracasz pamiecią?

Zastanawiałaś się kiedyś, jakie wspomnienia będą mieć Twoje dzieci?
Jak chcesz, by wspominały swoje dzieciństwo?
Masz już plan?

Jeśli jeszce Twój kalendarz nie jest wypełniony zacznij od wypisania najważniejszych dla Twojej rodziny dat. Do tego celu warto użyć jednego, dużego kalendarza, którego używacie całą rodziną.

Poniżej zamieściłam pomocną listę:

1. Urodziny, imieniny - Twoich dzieci, Twoje lub Twoich najbliższych, ich dzieci.Przy dzieciach dodaj adnotację - ile lat kończą w tym roku.
2. Wakacje i ferie zimowe. Czas białego szaleństwa i wakacyjnych podróży.
3. Dni wolne od pracy - majówki i inne dni zachęcające do wypadów rodzinnych.
4. Święta i ważne wydarzenia kulturalne. Wielkanoc, Boże Narodzenie, Śmingus-Dyngus, Święty Mikołaj, Prima Aprillis 🙂
5. Rocznice, ważne wydarzenia rodzinne.

Być może masz w Twoim kalendarzu inne, nie ujęte wyżej wydarzenia. Jeśli tak dopisz je w komenatrzu.

Do dziecięcych wspomnień wrócimy niebawem, w kolejnym artykule.

J.

ABC Mądrego Rodzica: Droga do Sukcesu

Dowiedz się, jak pomóc swojemu dziecku osiągnąć sukces i sprawić, aby było szczęśliwe.

"Szkoda że mnie tak rodzice nie prowadzili.."

Rafał Banaś

Więcej

--
--

Szkolny start dziecka

Jak przygotować swoje dziecko do rozpoczęcia szkolnej edukacji i zapewnić mu optymalne warunki do rozwoju?

Mądra książka napisana przez doświadczoną i wykwalifikowaną osobę.Zdecydowanie polecam.

XL

Więcej

VN:F [1.9.22_1171]
Rating: 0.0/10 (0 votes cast)

Zimowe atrakcje dla dzieci w Warszawie

 	 Zimowe atrakcje dla dzieci w Warszawie
Ferie zimowe to dla dzieci bardzo fajny okres – dwa tygodnie wolne od szkoły, czasami również od przedszkola. Ferie zazwyczaj kojarzą się z masą śniegu, zjeżdżaniem na sankach czy lepieniem bałwana – z dobrą, zimową zabawą. W momencie, kiedy do ferii zimowych zostały dwa miesiące część rodziców planuje wysyłać dzieci na różne obozy bądź zimowiska. Ale są też rodzice, którzy ferie zimowe spędzają z dziećmi w mieście, a wiadomo, że w mieście również dzieci mogą świetnie się bawić.
Czytaj dalej Zimowe atrakcje dla dzieci w Warszawie

VN:F [1.9.22_1171]
Rating: 10.0/10 (1 vote cast)

Kosmetyki dla niemowląt: mity i fakty

niwea czerwiec 2014
Wielu młodych rodziców jest przekonanych, że różnego rodzaju kosmetyki przeznaczone do pielęgnacji niemowląt to coś, czego powinno się za wszelką cenę unikać, bowiem tylko naszym malutkim pociechom szkodzą. Ten sposób myślenia jest nam wpajany zazwyczaj przez osoby starszej daty, które bazują na własnych doświadczeniach – warto jednak pamiętać, że postęp w medycynie i kosmetyce w ciągu ostatnich kilkudziesięciu lat był wręcz nieprawdopodobny i to, co jest dostępne teraz nijak nie da się porównać z tym, do czego dostęp mieli nasi rodzice czy dziadkowie.

Przede wszystkim należy wziąć pod uwagę fakt, że właściwa pielęgnacja niemowląt to podstawa ich dobrego samopoczucia – dlatego właśnie stosowanie dobrego jakościowo płynu do codziennej kąpieli jest jak najbardziej wskazane, bowiem tego rodzaju kosmetyki dzięki swemu składowi zapewniają maluszkowi nie tylko czystą skórę, ale również specjalną warstwę ochronną na jej powierzchni, dzięki czemu niemowlę jest mniej narażone na podrażnienia.

Oczywiście nie należy przesadzać z ilością kosmetyków, ale absolutnym minimum jest wspomniany już płyn do kąpieli, dobry krem do pielęgnacji ciała (nawilżający), krem na odparzenia i krem z mocnym filtrem UV (filtr co najmniej 30, a najlepiej 50). Na niepogodę przydaje się także krem ochronny, jeśli wychodzimy na spacer z niemowlęciem, a pogoda jest kiepska (wiatr, zimno).

Wybór produktów na rynku jest w dzisiejszych czasach ogromny i trudno się dziwić, że czasami mamy z tym poważny kłopot, ale tu zazwyczaj pomaga zdrowy rozsądek: po pierwsze produkty renomowanych firm są lepsze jakościowo (choćby ze względu na to, że firmy te są w stanie przeprowadzić rozmaite testy i badania przed wypuszczeniem produktu na rynek), a po drugie, żyjemy w dobie Internetu – nic prostszego, jak poszukać potrzebnych nam informacji na odpowiednich forach tematycznych. A przede wszystkim nie należy się obawiać stosowania kosmetyków do pielęgnacji niemowląt, bowiem całe sztaby naukowców każdego dnia pracują nad tym, by te produkty były całkowicie bezpieczne i zapewniały ochronę delikatnego organizmu naszego ukochanego maluszka!

VN:F [1.9.22_1171]
Rating: 0.0/10 (0 votes cast)

Kochane MAMY

mama i dziecko

Życie każdej kobiety zmienia się diametralnie wraz z przyjściem na świat pierwszego dziecka.
Chociaż wiele się o tym pisze, to dopiero kiedy staje się to faktem, kiedy kobieta staje się mamą doświadcza całą sobą, tego niezwykłego doznania.
Strach przed porodem i jego trudy odsuwają się całkiem na drugi plan, bo przecież teraz najważniejsze staje się dziecko – jego potrzeby, jego szczęśliwe dzieciństwo i przyszłość.

Miłość macierzyńska jest szczególnym rodzajem miłości, bo nic nie może jej zakłócić ani zakończyć.
Celem życia mamy jest troska o dobro i bezpieczeństwo swoich dzieci.
Dzięki tej miłości, uśmiechowi, wyrozumiałości płynącej z serca i rozumu mama jest ostoją wychowania dzieci rodzinnego życia, które kręci się wokół maleństw, maluchów, przedszkolaków, pierwszaków, uczniów i nastolatków. Potem kiedy dziecko usamodzielnia się mama przeżywa okres praktycznie nieustannego niepokoju i obaw, przed błędami okresu dorastania oraz przypadkowymi niefortunnymi, czy niebezpiecznymi zdarzeniami, których przyczyną bywa niedoświadczenie wyfruwającego w świat człowieka.
Jeśli jest on dziewczynką, to tez pewnie kiedyś będzie mamą.
Dobroć i wzór otrzymany w dzieciństwie najczęściej podświadomie przekłada się na rolę i zadania mamy, kiedy przyjdzie na to czas. Dopiero mając swoje dziecko rozumie się o wiele lepiej swoją mamę. Bycie mamą jest cudownym spełnieniem i nie zastąpi tego poczucia nic innego.

Wszystkiego najlepszego
z okazji Dnia Matki !
VN:F [1.9.22_1171]
Rating: 0.0/10 (0 votes cast)

Z samopoczuciem w ciąży bywa różnie

ciąża 1

Kobiety oczekujące dziecka nie zawsze odczuwają radość i euforię.
Nie powinny się tym martwić, bo przejściowy spadek nastroju i obawy przed porodem i odpowiedzialnością macierzyństwa to zupełnie naturalne stany emocjonalne.

Ukrywanie ich przed mężem, partnerem i otoczeniem wcale nie jest potrzebne.
Zamykanie się w sobie ze swoimi nękającymi myślami powoduje tylko większy smutek i przygnębienie, a także zaburzenia snu i utratę apetytu.
Rozmawianie o emocjach, odczuciach i przemyśleniach jest prostym sposobem na uchronienie się przez depresją.
Razem jest łatwiej przebrnąć przez te cięższe chwile przed narodzinami dziecka.
Konieczne jest dbanie o odpoczynek w ciągu dnia, ruch na świeżym powietrzu oraz niedopuszczenie do bezsenności w nocy. Dobrym rozwiązaniem jest odnalezienie wsparcia ze strony koleżanek lub znajomych, które niedawno zostały mamą. Przebywanie i rozmawianie z nimi dodaje sił, otuchy i pewności, że wszystko będzie dobrze. Mogą one także polecić fajną szkołę rodzenia, do której warto zapisać się głównie po to, aby uspokoić swoje emocje przed porodem.
Wskazane jest zrobić rozeznanie dotyczące szpitali, które inne kobiety chwalą zarówno za profesjonalizm opieki medycznej, jak też za standard i panującą atmosferę.

Nie należy zamartwiać się na zapas, jeśli ciąża przebiega prawidłowo i nie wzbudza medycznych obaw o stan i zdrowie dziecka.
Wiele kobiet od 5 miesiąca koncentruje się na poszukiwaniu i kupowaniu ubranek oraz akcesoriów. Aktywność związana z zakupami poprawia humor każdej kobiecie i przyszłej mamie. Nie sposób nie uśmiechać się do maleńkich śpiochów, bucików, czapeczek i tradycyjnych gumowych zabaweczek kąpielowych.
Bardzo potrzebne jest także rozmawianie z przyszłym tatą o tym, jak będzie wyglądać życie powiększonej rodziny. Mówienie o tym czego się pragnie wyzwala pozytywną energię, optymizm, a ostatecznie radość. Wyobrażanie sobie pierwszych kroczków lub słów dziecka stanowi doskonały wstęp do tego, co już za chwilę stanie się faktem.
mama i dziecko
Nie ma czego się bać
… tyle kobiet już przez to przechodziło, a teraz są szczęśliwymi i cudownymi mamusiami.

VN:F [1.9.22_1171]
Rating: 0.0/10 (0 votes cast)

Rozwód powodem trudności wychowawczych

smutny
Kiedy życie osobiste legnie w gruzach trudno uniknąć rozżalenia i poczucia zawodu. Trudno opanować nerwowość i zachowywać się jakby nigdy nic. Jeśli jest aż tak źle, że trzeba się rozstać, pojawia się silne pragnienie, aby odbyło się to w możliwie szybko. Życie komplikuje się nie tylko w sferze uczuciowej, ale także finansowej i majątkowej. Nie wolno jednak myśleć tylko sobie, ale w pierwszej kolejności o dzieciach.
Rozwód rodziców jest dla każdego dziecka negatywnym przeżyciem emocjonalnym. Wraz z poczuciem nieuniknionej straty jednego z rodziców pojawia się obawa i niechęć do sytuacji, w której w życiu obojga rodziców pojawią się nowi partnerzy.
Ten aspekt powoduje, że dziecko czuje się odepchnięte od bliskości, zaniedbane i odsunięte na drugi plan życia.
Utrata poczucia bezpieczeństwa i swojego miejsca pojawia się, kiedy dziecko w weekendy i święta zaczyna jeździć od rodzica do rodzica. Niemożność siadania do wspólnego dla wszystkich stołu powoduje, że zazwyczaj pryska magia i czar każdych świąt.

W efekcie dziecko zamyka się w sobie i przestaje być naturalnie radosne. Przestaje również dostrzegać powody, aby być grzeczne i dobrze uczyć się. Bardzo często zaczynają się problemy w relacjach z nauczycielami, rówieśnikami oraz pojawiają się o wiele gorsze oceny.
Dziecku przestaje zależeć, aby zaspokajać oczekiwania rodziców. Chcąc ukarać rodziców dziecko może wykorzystywać sytuację i wymuszać od rodziców określone zachowanie, albo kupowanie drogich rzeczy.
Dość powszechnie zdarza się, że na przekór staje się bardziej agresywne, autodestrukcyjne, a nawet nieobliczalne. Uciekają z domu, sięgają po alkohol, narkotyki, a niekiedy nawet dopuszczają się przestępstwa. Problemy wychowawcze mają różne nasilenie, ale praktycznie zawsze są ciężką próbą dla rodzica sprawującego codzienną opiekę.

Zajęci sobą i nowymi związkami rodzice nie powinni tracić z oczu, ani bagatelizować traumy, jaką zgotowali dzieciom. Tak często, jak tylko możliwe trzeba okazywać miłość rodzicielską i zabiegać o zrozumienie oraz przebaczenie. Szczere wyjaśnianie powodów rozwodu, słowami dostosowanymi do wieku dziecka to konieczność, aby uniknąć negatywnego wpływu rozwodu także na dorosłe życie dziecka.

VN:F [1.9.22_1171]
Rating: 0.0/10 (0 votes cast)

Mama, jako życiowy przewodnik

1158465_girl_smiling__5[1]Może to określenie wyszło dzisiaj z mody, ale rzeczywistość podpowiada je, jako najwłaściwsze do opisania roli, jaką każda mama pełni w życiu swoich dzieci.
Od pierwszego dnia życia dziecka rozpoczyna się misja macierzyństwa. Jedne mamy realizują ją z radością i powołaniem, a dla innych jest to spore wyzwanie z bagażem wątpliwości i różnorodnych obaw.
Pomaganie początkowo całkowicie bezradnemu dziecku zaczyna się od zaspokajanie jego potrzeb fizjologicznych. Potem dochodzi pomoc w pojmowaniu otoczenia, edukacji, relacji międzyludzkich i tego wszystkiego, co dzisiaj niesie nam świat.

Nie ma co dyskutować – mama jest przewodnikiem, bo jest najbliższą osobą, której ponad wszystko leży na sercu dobro dziecka.
Mając doświadczenie życiowe i wiele umiejętności mama wspiera odpowiedzialnie, krocząc u jego boku, dając wskazówki i kibicując.

Aby dobrze wypełniać rolę przewodnika mama musi rozumieć swoje dziecko. Jest to możliwe, jeśli mama łączy to co dziecko objawia swoim zachowaniem i słowami.
Umiejętność słuchania przydaje się na pierwszym miejscu.
Warto słuchać, choć dobrze wiemy, że bywa to trudne. Zaprzątnięty innymi sprawami umysł mamy musi znaleźć sposób, aby skupić się i dowiedzieć o co chodzi.
Dziecko powinno wiedzieć, że jest słuchane. Zyskuje taką pewność, kiedy mama słuchając patrzy w oczy i chociaż na kilka minut odkłada inne czynności.
To tworzy lepszą atmosferę rozmowy i ogólnie kontaktu z dzieckiem. To również uczy dziecko, jak trzeba się zachowywać rozmawiając z inna osobą.
Ogólny brak czasu i ciągły pośpiech jest czynnikiem negatywnym dla relacji rodzice-dzieci. Dlatego trzeba nauczyć się efektywnie wykorzystywać każdy wspólny czas na budowanie najlepszych relacji więzi. To one sprawiają, że rodzic jest autorytetem, którego dziecko nie chce zawieść, smucić, ani niepokoić. Intuicja rodzicielska podpowiada mamom, żeby dużo rozmawiać z dzieckiem – przy stole, na spacerach, wycieczkach, wakacjach, także podczas codziennej jazdy samochodem, czy komunikacją miejską.
Większy problem z uważnym słuchaniem maja mamy mające kilkoro dzieci. W końcu każde pragnie zwrócić na siebie uwagę. Najczęściej w otoczeniu mamy zawsze panuje hałas i spore zamieszanie. Zadaniem dla mamy jest porządkowanie kolejności osób mówiących, ale również wygospodarowanie czasu dla każdego dziecka z osobna i bez smutnych minek pozostałej latorośli.

Mama jest najmądrzejsza i daje przykład praktycznie pod każdym względem przez cały okres dzieciństwa i dorastania. Jeśli jest dokładna, obowiązkowa i odpowiedizalna, to z czasem dziecko przejmie podobny sposób zachowania. Trzeba mieć tego świadomość, bo przejmowanie dotyczy również tych gorszych zachowań np. skłonności do krzyczenia lub zdenerwowania. Istotną kwestią jest sprawiedliwość mamy, która musi jak najbardziej obiektywnie rozwiązywać wątpliwe sytuacje i zażegnywać pojawiające się problemy.
Dzięki temu dziecko uczy się właściwych postaw życiowych i społecznych - jeśli wie co należy, to łatwiej i lepiej sobie poradzi w życiu.

VN:F [1.9.22_1171]
Rating: 0.0/10 (0 votes cast)

Od czego zależy odporność dziecka?

uśmiech dziecka Kiedy dziecko przychodzi na świat rodzice pragną, aby przede wszystkim było zdrowe oraz żeby dobrze i prawidłowo rozwijało się i rosło.
Jeszcze przed narodzinami mama uzbraja maleństwo w przeciwciała, dzięki którym broni się przed zachorowaniami w pierwszym półroczu życia.

Warto jest od pierwszych dni życia zadbaĆ aby wspierać rozwijanie się u maluszka odporności nabytej, aby organizm radził sobie z wirusami i bakteriami.

Skąd się bierze odporność dziecka?

W pierwszej kolejności decydujące znaczenie ma karmienie piersią, bo siara i mleko mamy zawierają substancje ochronne generujące komórki odpornościowe. Mleko zawiera również potrzebny bukiet witamin. Potrzebne jest dodatkowo podawanie witaminy D, aby zapobiegać krzywicy oraz stymulować pracę narządów. Lekarze zalecają również podawanie witaminy K.
Dla bezpieczeństwa dziecka należy poddać je szczepieniom obowiązkowym, które uodparniają przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby (WZW) i gruźlicy.

Odrębną grupa uwarunkowań są czynniki zewnętrzne.
Ważne jest odpowiednie do temperatury otoczenia ubieranie, bo organizm nie lubi być przegrzewany, ani przeziębiany. Trzeba często sprawdzać czy dziecko nie jest spocone, albo zbyt chłodne w okolicy karku.
W pomieszczeniach trzeba zadbać zarówno o komfortową temperaturę, jak tez o wilgotność na poziomie co najmniej 50-60%. Takie powietrze jest łagodne dla delikatnych błon śluzowych nosa i gardła.
Regularne i odpowiednio do pory roku długie werandowanie lub spacerowanie pozwala na przystosowanie się do zmian temperatury oraz oczyszczenia dróg oddechowych. Właśnie W ten sposób dziecko hartuje się i wzmacnia swój układ odpornościowy.
Kiedy dziecko rośnie i zaczyna coraz więcej przebywać poza ramionami rodziców, wózkiem i łóżeczkiem często pojawia się w rodzicach chęć utrzymania sterylnych warunków czystości.
Jak wynika z praktyki nie jest to celowe, ponieważ dziecko w naturalny sposób musi przyzwyczaić się do obecności różnorodnych zarazków, które również pobudzają mechanizmy obronne.
Nie znaczy to, że mamy pozwalać dziecku na branie wszystkiego do buzi albo dotykanie zanieczyszczeń, czy odpadków.
Trzeba uczyć dziecko myć ręce i mieć niechęć do rzeczy brudnych, ale jednocześnie z rozsądkiem pozwalać bawić się na podłodze, raczkować, a z czasem zżywać wspaniałej radości w piaskownicy.

To wszystko jest potrzebne, aby organizm był w stanie zaadoptować się do przeciętnych warunków i poradzić sobie z infekcjami i schorzeniami które od czasu do czasu będą się zdarzać.

VN:F [1.9.22_1171]
Rating: 0.0/10 (0 votes cast)

Rodzina musi nieść przyjaźń

rodzinny spacer

Wiemy, że rodzina ma kluczowe znaczenie w życiu każdego człowieka.
To, jak przebiega nasze rodzinne życie zależy także w dużym stopniu od nas samych.
Będąc dzieckiem raczej nie zdajemy sobie z tego sprawy, ale tak po prostu jest, bo swoją osobą oddziałujemy zarówno na rodziców , jak tez na rodzeństwo – jeśli je mamy.

Chociaż rodziny się nie wybiera, trudno wyobrazić sobie, że można wieść życie rodzinne bez przyjaźni.
Między innymi w tym słowie mieszczą się : zaufanie, pomoc w codziennych sprawach, wsparcie w trudnych chwilach, wspólnie spędzany czas i przeżycia . Tworzy się więź, która skłania do zwierzeń, porad , troski, spontanicznego okazywania emocji, a także poczucia odpowiedzialności.
Umiejętne budowanie przyjaźni powoduje, że rodzina jest zgodna, codzienne funkcjonowanie bardziej harmonijne, a wszyscy jej członkowie nieco mniej skłonni do egoistycznych zachowań i postawy postawy.
Istnieje kilka podstawowych elementów, które budują w rodzinie przyjaźń:
1. każdego dnia wszyscy domownicy - także dzieci- powinni spotkać się razem np. przy posiłku i opowiedzieć jak minął ich dzień

2. fajne jest opowiadanie sobie wzajemnie o ciekawych książkach , filmach albo o co śmiesznych zdarzeniach

3. przejawianie zainteresowania poprzez zadawanie konkretnych a nie zdawkowych pytań buduje poczucie, że rodzic, rodzeństwo, dziadkowie są zainteresowani tym co aktualnie dzieje się w indywidualnym obszarze życia

4. tworzenie z prac domowych o charakterze obowiązków wspólnej zabawy powoduje, że obowiązki te są odczuwane jako mniej uciążliwe i męczące

5. przełamywanie stereotypów spędzania czasu w domu i na wyjazdach – tak aby cieszyło to, że robi się coś inaczej niż większość rodzin daje poczucie niepowtarzalności , a jednocześnie integracji

6. upodobanie do rzucania rodzinie abstrakcyjne pytań, pobudzające wyobraźnie wpływa na poznawanie światopoglądów i fantazji poszczególnych członków rodziny

7. proszenie dzieci aby dzieliły się ostatnio zdobyta wiedzą lub umiejętnościami znosi zwyczajowe , podświadome bariery wynikające z różnicy wieku, wiedzy i doświadczenia

8. Organizowanie wspólnych wieczorów z różnorodną tematyką, pozwala rozwijać indywidualne pasje oraz budować zrozumienie i akceptacje indywidualnych upodobań i pasji

9. Wspominanie minionych ważnych chwil, wakacji, zdarzeń oraz opowiadanie o sytuacjach , które wydarzyły się dawniej np. kiedy dzieci były jeszcze małe daje pełniejszy obraz rodziny i podkreśla wszystko co w jej życiu jest ważne i pozytywne

Takie postępowanie i model budowania więzi rodzinnych, opartych na przyjaźni i miłości buduje szczęście oraz poczucie bezpieczeństwa. Niezwykle interesujące jest, że w rodzinach wypełniających swoje życie przyjaźnią nie dochodzi do waśni, interesowności, a doświadczenia i sposób bycia przenoszone są z pokolenia na pokolenie.

… tylko pozazdrościć 

VN:F [1.9.22_1171]
Rating: 10.0/10 (1 vote cast)

Trudne wyzwania wychowania

nastolatki 1We współczesnym, nowoczesnym świecie pod dywan zamieciono kult ludzkich cnót, które kształtują trwale postawę i charakter, kierują życiem, porządkują uczucia i wskazują jak postępować dobrze.

W procesie wychowania coraz mniej jest miejsca i gotowości na tak poważne podejście do własnych dzieci. W zapomnienie poszły pojęcia i dążenie do roztropności, sprawiedliwości, męstwa i umiarkowania – właściwie stały się społecznie niezrozumiałe i niepotrzebne. Praktycznie w znacznym stopniu minimalizuje to kształtowanie moralności od wczesnego etapu życia, w imię prawa do spontaniczności, wyrażania własnych emocji i siebie. Surowość i duże wymagania rodziców wobec dzieci, na co dzień całkowicie wyszły z mody.

Dzisiaj dzieciom jest dosłownie wszystko wolno. Dzieje się tak na nasze własne życzenie. Coraz mniej od nich wymagamy a coraz więcej akceptujemy i pobłażamy.
Nie mają najmniejszych zahamowań w wyrażaniu swoich negatywnych uczuć, reakcji i agresji nie tylko wobec osób obcych, ale również coraz częściej wobec osób bliskich.
W wielu rodzinach rządzi przedszkolak, który płaczem lub krzykiem wymusza to, co chce – a chce nie, dlatego, że taka jest potrzeba, tylko akurat ma taki kaprys.
Miejmy nadzieję, że nie wszędzie zdarzają się sytuacje, kiedy dziecko w przypływie dziecięcej furii krzyczy do mamy: „zabiję cię”, albo „chcę żebyś zaraz umarła”.
A powód? … nie zgodziła się na dłuższe oglądanie filmów w telewizji itp.
W normalnej, żyjącej na średnim poziomie, ciepłej rodzinie z 4 dzieci, 14 latek w okresie buntu potrafi powiedzieć do matki, „co się gapisz?”. Fakt, że matka ma wykształcenie pedagogiczne jeszcze pogarsza obraz współczesnego wychowania dzieci.
Takie sytuacje, gdy zdarzają się pierwszy raz są prawdziwym szokiem dla rodziców. Trudno powiedzieć, z czego wynika tego rodzaju zachowanie dzieci, zakładając oczywiście, że rodzice nie rozmawiają ze sobą w ten sposób.
Pojawia się wątpliwość i niepokój, że agresja i złość przenoszona jest pomiędzy rówieśnikami – najpierw w przedszkolu a potem w szkole.
Rodzice starając się zapobiegać podobnym sytuacjom tłumaczą, że tak niewolno, ale prawdę mówiąc mają coraz mniej argumentów, dlaczego.

Problem narasta i jest w stadium, kiedy przestaliśmy na ulicy, w autobusie itp. zwracać uwagę przypadkowo napotkanym dzieciom i nastolatkom na ich złe lub niebezpieczne dla innych zachowanie.
Na nas, jako rodzicach spoczywa odpowiedzialność za wychowanie i dawanie dobrego przykładu dzieciom. W większości taki przykład dajemy, ale inne błędy popełniane w wychowaniu powodują, że nasze wysiłki często okazują się niewystarczające.

VN:F [1.9.22_1171]
Rating: 0.0/10 (0 votes cast)